Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Stowarzyszenia A. z siedzibą w G. o wymierzenie Prezydentowi Miasta Gdyni grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi postanawia 1. wymierzyć Prezydentowi Miasta Gdyni grzywnę w kwocie 1.000 (jeden tysiąc) złotych; 2. zasądza od Prezydenta Miasta Gdyni na rzecz wnioskodawcy Stowarzyszenia A. z siedzibą w G. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W dniu 15 lipca 2026 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynął wniosek Stowarzyszenia A. z siedzibą w G. (zwanego dalej także "stroną skarżącą", "wnioskodawcą") o wymierzenie Prezydentowi Miasta Gdyni grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi.

W sprawie zaistniały następujące okoliczności faktyczne i prawne:

W dniu 20 maja 2026 r. (data nadania), za pośrednictwem Prezydenta Miasta Gdyni, Stowarzyszenie A. z siedzibą w G. wniosło skargę o wymierzenie kary grzywny Prezydentowi Miasta Gdyni z powodu niewykonania wyroku w sprawie o sygnaturze akt III SAB/Gd 376/24.

Skarga wysłana została przez e-Doręczenia i w dniu 20 maja 2026 r. odebrana przez organ.

Pełnomocnik strony skarżącej w dniu 7 lipca 2026 r. telefonicznie skontaktował się z Wydziałem Informacji Sądowej tutejszego Sądu w celu ustalenia sygnatury sprawy. Pracownik poinformował, że skarga nie wpłynęła.

Z uwagi na niewykonanie obowiązków z art. 54 § 2 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2026 r., poz. 143 - zwanej w skrócie: "p.p.s.a."), pełnomocnik strony skarżącej w dniu 7 lipca 2026 r. telefonicznie skontaktował się z Biurem Radców Prawnych Urzędu Miasta Gdyni i poinformował pracownika Biura o okoliczności nieprzekazania skargi oraz zwrócił się o możliwie szybkie wykonanie określonego w art. 54 § 2 zd. 1 p.p.s.a. obowiązku.

Pełnomocnik skarżącego w dniu 15 lipca 2026 r. ponownie telefonicznie skontaktował się z Wydziałem Informacji Sądowej tutejszego Sądu, w którym uzyskał informację, że skarga wciąż nie wpłynęła.

W tym samym dniu wnioskodawca, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosek o wymierzenie Prezydentowi Miasta Gdyni grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi, a także zasądzenie od organu kosztów postępowania wg norm przepisanych.

W odpowiedzi na wniosek o ukaranie grzywną Prezydent Miasta Gdyni wniósł o jego oddalenie, ewentualnie - w przypadku uznania przez Sąd, że zachodzą podstawy do wymierzenia grzywny - o uwzględnienie okoliczności wskazanych w uzasadnieniu odpowiedzi na wniosek przy ustalaniu wysokości grzywny.

Organ wyjaśnił, że przedmiotowa skarga Stowarzyszenia A. wpłynęła do Prezydenta Miasta Gdyni w dniu 20 maja 2026 r. Zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. organ był obowiązany przekazać skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania. W przedmiotowej sprawie termin ten nie został dochowany, jednakże skarga wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi została ostatecznie przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 21 lipca 2026 r., co potwierdza urzędowe poświadczenie przedłożenia.

W toku wewnętrznych ustaleń organ ustalił, że pracownik prowadzący sprawę przebywał na zwolnieniu lekarskim w okresie od dnia 8 czerwca 2026 r. do dnia 6 lipca 2026 r. Na czas jego nieobecności zostało ustanowione zastępstwo, a na służbowej skrzynce poczty elektronicznej uruchomiono automatyczną informację o nieobecności.

Jak wynika ze złożonych wyjaśnień, wiadomość dotycząca konieczności przekazania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku została w dniu 8 czerwca 2026 r. skierowana wyłącznie do pracownika przebywającego następnie na zwolnieniu lekarskim, z pominięciem naczelnika wydziału. Jednocześnie służbowa skrzynka poczty elektronicznej pracownika była przepełniona. Po zwiększeniu jej pojemności i usunięciu problemu zaległa korespondencja została dostarczona do skrzynki odbiorczej. Wówczas ujawniono wiadomość dotyczącą konieczności przekazania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, tj. już po powrocie pracownika z długotrwałej absencji.

Po ujawnieniu opisanych okoliczności przygotowano pismo przewodnie oraz elektroniczne akta administracyjne. Dokumenty zostały przekazane do zatwierdzenia i podpisu zastępcy Naczelnika Wydziału Administracyjnego, posiadającego uprawnienia do ich wysłania. Skarga wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku w dniu 21 lipca 2026 r.

Niedochowanie terminu nie było działaniem celowym ani nie zmierzało do utrudnienia stronie realizacji prawa do sądu. Obowiązek wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a. został wykonany przed rozpoznaniem przez Sąd niniejszego wniosku.

Organ zwrócił też uwagę, że grzywna przewidziana w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a., organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.

W razie niezastosowania się do tego obowiązku, sąd - w oparciu o art. 55 § 1 p.p.s.a. - może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów), a postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że grzywna z art. 55 § 1 p.p.s.a spełnia trzy dopełniające się funkcje. Jej główną funkcją niewątpliwie pozostaje dyscyplinowanie organów, które nie wykonują nałożonych na nie na mocy art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązków. Wskazana grzywna służy ponadto zapobieganiu naruszeniom prawa przez organ w przyszłości, stanowi bowiem istotną dolegliwość, szczególnie w przypadkach, gdy organ notorycznie nie wywiązuje się z obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. Funkcją grzywny jest także ukaranie organu za jego nieprawidłowe działania. W ten sposób organ ponosi odpowiedzialność za uniemożliwienie albo utrudnienie realizacji prawa do sądu.

Użyte w art. 55 § p.p.s.a. sfomułowanie: "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny" wskazuje, że wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne i kwestia ta pozostawiona została ostatecznie uznaniu sądu. Wymierzając organowi grzywnę sąd bierze pod uwagę specyfikę i charakter danej sprawy - może uwzględnić m.in. charakter, pozycję i sytuację organu administracji; przykład, jaki postępowanie tego organu daje innym; wagę uchybienia w świetle standardów państwa prawnego; potrzebę kształtowania autorytetu wymiaru sprawiedliwości w optyce organów; a wreszcie i to, czy wnioskujący o wymierzenie grzywny będzie mógł mieć obiektywne poczucie, że wymierzona grzywna i związana z nią dolegliwość dla organu jest proporcjonalna do negatywnych konsekwencji, jakie wnioskującemu o wymierzenie grzywny przyniosło niedopełnienie przez organ dyspozycji art. 54 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 17 stycznia 2014 r., sygn. akt I OZ 1259/13, a także postanowienie WSA w Łodzi z dnia 23 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SO/Łd 17/17).

Wymierzenie grzywny może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. To, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, a może mieć jedynie wpływ na jej wysokość (por. postanowienie NSA z dnia 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OZ 232/13).

Reasumując, z treści art. 55 ust 1 p.p.s.a. wynika, że wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od łącznego zaistnienia dwóch warunków, to jest złożenia wniosku o wymierzenie grzywny oraz niewykonania w ogóle lub wykonania po upływie ustawowego terminu obowiązków przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a.

W przedmiotowej sprawie oba te warunki zostały spełnione. Poza złożeniem stosownego wniosku w okolicznościach faktycznych sprawy nie budzi wątpliwości, że organ nie wywiązał się z wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązku, tj. przekazania skargi sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W rozpoznawanej sprawie skarga Stowarzyszenia została wniesiona za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej w dniu 20 maja 2026 r., co stanowi okoliczność niesporną. Zakreślony przepisem art. 54 § 2 termin upływał zatem 19 czerwca 2026 r. Nawet pomimo telefonicznego zawiadomienia o tym fakcie organu przez pełnomocnika strony skarżącej w dniu 7 lipca 2026 r., skarga wpłynęła do tutejszego Sądu dopiero w dniu 21 lipca 2026 r., a więc z ponad miesięcznym opóźnieniem.

W ocenie Sądu, przedmiotowy wniosek zasługiwał zatem niewątpliwie na uwzględnienie, a Prezydentowi Miasta Gdyni należało wymierzyć grzywnę. Dokonując takiej jego oceny Sąd miał przede wszystkim na uwadze, że organ nie negując okoliczności wniesienia za jego pośrednictwem skargi o wymierzenie kary grzywny organowi z powodu niewykonania wyroku w sprawie o sygnaturze akt III SAB/Gd 376/24, zaniechał realizacji ustawowego obowiązku w postaci terminowego jej przekazania do Sądu.

Przyjmując jednoznacznie negatywny sposób procedowania organu, przy miarkowaniu wysokości wymierzanej grzywny Sąd wziął pod uwagę, że podane przez organ powody, przez które doszło do uchybienia ustawowego terminu są przede wszystkim nieprzekonujące. Wyjaśnienia te wskazują wprawdzie na nieobecność pracownika odpowiedzialnego za nadanie skardze właściwego biegu z powodu przebywania na zwolnieniu lekarskim, jednak nie zostały one w żaden sposób udokumentowane. Podkreślenia w tym kontekście wymaga również, że od momentu wniesienia skargi za pośrednictwem organu, tj. od dnia 20 maja 2026 r., do dnia rozpoczęcia zwolnienia lekarskiego pracownika, tj. do dnia 8 czerwca 2026 r., minęło 18 dni (w tym 7 dni roboczych) z trzydziestodniowego terminu na przekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Prawidłowo organizując pracę organ powinien w tym terminie wywiązać się z powierzonego przez ustawę obowiązku. Sama bowiem nieobecność pracownika w końcowej fazie terminu nie oznacza niemożności realizacji przedmiotowego obowiązku. Brak wiedzy innych pracowników organu, a nawet właściwego Naczelnika Wydziału UM w Gdyni (zwierzchnika służbowego ww. pracownika objętego absencją chorobową) o wpływie skargi, jest okolicznością wręcz obciążającą organ a nie go usprawiedliwiającą. Gdyby organ prawidłowo zorganizował obieg korespondencji i sprawował należytą pieczę nad powierzonymi pracownikom obowiązkami, to nagła nieobecność jednego z pracowników nie powinna w istocie wpływać na prawidłowe funkcjonowanie organu, w tym wypadku poprzez przejęcie obowiązków związanych z przekazaniem skargi należących do przebywającego na zwolnieniu lekarskim pracownika przez jego zastępcę. Nie zasługują też w tym zakresie na aprobatę wyjaśnienia, że nikt poza pracownikiem zajmującym się sprawą nie posiadał wiedzy na temat wpływu przedmiotowej skargi, jak również twierdzenia o przepełnieniu skrzynki pocztowej pracownika. Okoliczności te rzutują na negatywny obraz funkcjonowania organu, przez co nie mogły wpłynąć na obniżenie wymiaru zasądzanej grzywny. Poza tym organ nie wyjaśnił de facto kiedy w istocie powziął wiedzę na temat wpływu skargi i nie ustosunkował się do twierdzeń wnioskodawcy o telefonicznym zawiadomieniu organu o nieprzekazaniu skargi. Tymczasem nawet od tego zdarzenia do dnia przekazania skargi upłynęło kolejnych 14 dni, podczas gdy czynność ta - w sytuacji i tak już znacznej zwłoki - powinna zostać wykonana natychmiast.

Osobnego zwrócenia uwagi wymaga w przedmiotowej sprawie, że Prezydenta Miasta Gdyni obsługuje rozbudowany urząd, w strukturach którego znajduje się m.in. Biuro Radców Prawnych. Jest to więc z założenia organ profesjonalny, posiadający szeroką i wyspecjalizowaną kadrę, od którego w szczególności należy wymagać respektowania podstawowych obowiązków proceduralnych, wynikających z powszechnie obowiązujących przepisów prawa.

O ile zatem zaniechanie ze strony organu wystąpiło i ma ono ewidentnie pejoratywny charakter, to opisane okoliczności sprawy – wbrew stanowisku organu – nie stanowiły okoliczności dających Sądowi podstawę do "odstąpienia" od nałożenia wnioskowanej sankcji, lecz dodatkowo czyniły zasadnym wymierzenie organowi grzywny w zasądzonej wysokości.

Mając na uwadze powyższe - na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, uznając za uzasadnione w okolicznościach sprawy wymierzenie organowi grzywny, orzekł jak w punkcie 1. sentencji postanowienia.

Orzeczenie o kosztach postępowania (punkt 2. sentencji postanowienia) zostało wydane w oparciu o art. 200 i art. 205 § 2 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j.: Dz. U. z 2026 r., poz. 118). Na zasądzoną od organu na rzecz wnioskodawcy kwotę składa się wynagrodzenie pełnomocnika w osobie radcy prawnego (480 zł), opłata za pełnomocnictwo (17 zł) oraz wpis sądowy od wniosku (100 zł).

Powołane w treści uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).