Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1461/15 o odrzuceniu skargi W.S. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie nakazu całkowitej rozbiórki pawilonu postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1461/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W.S. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie nakazu całkowitej rozbiórki pawilonu, ponieważ skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi - nie nadesłał odpisu skargi.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył W.S. Postanowienie zaskarżono w całości zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez niewłaściwe zastosowanie w sprawie przepisu art. 58 § 3 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako "p.p.s.a."), tj. odrzucenie skargi z powodu nieusunięcia braków w postaci niezłożenia odpisu skargi w ciągu 7 dni w sytuacji, gdy brak ten mógł być usunięty przez sporządzenie odpisu skargi przez sąd. Naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy, ponieważ doprowadziło do bezpodstawnego odrzucenia skargi skarżącego.

Wskazując na powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika. Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, iż w wypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek nie zachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej.

W niniejszej sprawie W.S. zarządzeniem z dnia 10 lipca 2015 r. wezwany został do nadesłania odpisu skargi. W zarządzeniu tym, doręczonym stronie w dniu 15 lipca 2015 r., zakreślono skarżącemu siedmiodniowy termin, którego przekroczenie skutkować miało odrzuceniem skargi. Mimo pouczenia skarżący nie nadesłał w terminie żądanego odpisu, co spowodowało konieczność jego odrzucenia skargi.

W odniesieniu do kwestii skutków prawnych niedołączenia do skargi jej odpisów oraz nieuzupełnienia takiego braku formalnego w przepisanym do dokonania tej czynności terminie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 18 grudnia 2013 r. sygn. I OPS 13/13, ONSAiWSA 2014/3/29, przyjmując, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.

Mając na uwadze wymóg przypisania wskazanym wyżej przepisom takiego sposobu ich rozumienia, jakie wynika z przywołanego orzeczenia Sądu, nie budzi wątpliwości pod kątem poprawności stanowisko Sądu pierwszej instancji zajęte w zaskarżonym postanowieniu, jeżeli skutek odrzucenia skargi wiązało ono z niespornym niezastosowaniem się przez stronę do obowiązku nadesłania brakującego odpisu skargi. Odrzucenie skargi, podobnie jak skargi kasacyjnej lub zażalenia jest zatem sankcją, która ma zastosowanie, jeżeli strona nie dopełniła nałożonego na nią obowiązku.

W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, iż Sąd pierwszej instancji mógł we własnym zakresie usunąć omawiany brak formalny skargi. Założenie to jest jednak wadliwe, jeżeli się uwzględni, że w kontrolowanym postępowaniu sądowym, jako jego uczestnik postępowania – obok skarżącego i organu – występował Zarząd Terenów Publicznych w Warszawie.

Zatem stwierdzić należy, iż słusznie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o zasądzeniu kosztów postępowania zażaleniowego na rzecz skarżącego z uwagi na brak podstawy prawnej do zasądzenia na rzecz strony tych kosztów. W świetle art. 209 p.p.s.a., wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204. Nie ma zatem podstaw do orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach kończących postępowanie, niż wskazane w tym przepisie.