drukuj    zapisz    Powrót do listy

6550, Odrzucenie skargi, Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, Oddalono zażalenie, I GZ 141/26 - Postanowienie NSA z 2026-04-23, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I GZ 141/26 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2026-04-23 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-03-30
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Beata Sobocha-Holc /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6550
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
VIII SA/Wa 724/25 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2026-02-13
Skarżony organ
Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143 art. 220 § 3, art. 184 w zw. z art. 197
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Beata Sobocha-Holc po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. Sp. z o.o. w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2026 r. sygn. akt VIII SA/Wa 724/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w B. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia 7 sierpnia 2025 r. nr 38/2025 w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej zwany: WSA lub sądem I instancji) postanowieniem z 13 lutego 2026 r. sygn. akt VIII SA/Wa 724/25 odrzucił skargę A. Sp. z o.o. w B. (dalej zwanej: skarżącą lub spółką) na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie (dalej zwany: organem) z 7 sierpnia 2025 r. nr 38/2025 w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej.

W uzasadnieniu sąd I instancji wskazał, że Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 9 października 2025 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie strona skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Postanowieniem z 31 grudnia 2025 r. sygn. akt VIII SPP/Wa 233/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 26 listopada 2025 r. o odmowie przyznania stronie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Następnie pismem z 20 stycznia 2026 r. skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z 9 października 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do usunięcia wspomnianego braku fiskalnego skargi zostało doręczone skarżącej 21 stycznia 2026 r. W zakreślonym terminie (który upływał 28 stycznia 2026 r.) strona nie dokonała wpłaty należnego wpisu sądowego.

Sąd I instancji podkreślił, że w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie zidentyfikowano do 9 lutego 2026 r. wpłaty tytułem opłaty sądowej w zakresie wpisu od skargi w procedowanej sprawie, co jest jednoznaczne z faktem, że spółka nie uiściła wymaganego wpisu sądowego.

Spółka złożyła zażalenie na powyższe orzeczenie, wnosząc o jego uchylenie i o przyznanie zwolnienia zgodnie z wnioskiem strony i dalsze procedowanie skargi. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie konstytucyjnego prawa do sądu oraz naruszenie art. 47 Karty Praw Podstawowych UE.

W odpowiedzi na zażalenie organ wniósł o oddalenie zażalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W świetle art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej zwanej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym pismami, o których mowa w cytowanym przepisie są skarga, sprzeciw od decyzji, sprzeciw od postanowienia, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został w wyznaczonym terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W niniejszej sprawie skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postępowanie w tym przedmiocie zostało prawomocnie zakończone postanowieniem WSA w Warszawie z 31 grudnia 2025 r. sygn. akt VIII SPP/Wa 233/25, którym utrzymano w mocy postanowienie referendarza sądowego z 26 listopada 2025 r. odmawiające skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

W sytuacji prawomocnego zakończenia postępowania w zakresie odmowy przyznania skarżącej prawa pomocy zasadne było wezwanie skarżącej do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VIII WSA w Warszawie z 13 stycznia 2026 r. o wezwaniu spółki do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie do usunięcia braku fiskalnego skargi zostało prawidłowo doręczone skarżącej 21 stycznia 2026 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął w niniejszej sprawie 28 stycznia 2026 r. W zakreślonym terminie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżąca wpisu nie uiściła.

W konsekwencji nieuiszczenia wpisu w terminie zakreślonym w prawidłowo doręczonym spółce wezwaniu zasadne było odrzucenie skargi przez sąd I instancji na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Argumentacja przedstawiona w zażaleniu skupia się na braku możliwości uiszczenia wpisu przez skarżącą, nie kwestionując jednak faktu nieopłacenia skargi. W związku zaś z odmową przyznania stronie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych, ewentualny brak zdolności finansowych skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego pozostaje bez wpływu na ocenę prawidłowości odrzucenia skargi przez sąd I instancji. Tym samym nie doszło do pozbawienia strony prawa do sądu, bowiem w sytuacji nieuwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, na stronie skarżącej spoczywają obowiązki ponoszenia kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie, zgodnie z treścią art. 199 p.p.s.a.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a.



Powered by SoftProdukt