Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jolanta Rudnicka (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Małgorzata Pocztarek sędzia NSA Olga Żurawska – Matusiak po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi R. S. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 258/20 w sprawie ze skargi R. S. na bezczynność Szefa Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku z 10 lutego 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

R. S. pismem z 9 marca 2020 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Szefa Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie rozpoznania wniosku z 10 lutego 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej. Do biura podawczego Sądu spraw wpłynęła w dniu 23 marca 2020 r.

Pismem z 21 lipca 2020 r. R. S. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 258/20 w sprawie z jego skargi na bezczynność Szefa Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie rozpoznania wniosku z dnia 10 lutego 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że pismem z 4 czerwca 2020 r. uzupełnił brak formalny skargi, poprzez podanie numeru PESEL. Wskazał, że pomimo upływu terminu wskazanego w art. 21 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, Sąd nie rozpoznał sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2018 r., poz. 75 – dalej "ustawa"), ustawa reguluje zasady i tryb wnoszenia oraz rozpoznawania skargi strony, której prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone na skutek działania lub bezczynności sądu lub prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze.

Stosownie zaś do art. 2 ust. 1 w/w ustawy, strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).

Wobec tego, analizując, czy w sprawie nastąpiła przewlekłość postępowania, należy uwzględnić ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, biorąc pod uwagę charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania.

Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Ocena ta nie może być jednak oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnienia przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są bowiem ustalenia faktyczne danej sprawy.

Jak z akt niniejszej sprawy wynika, R. S. pismem z 9 marca 2020 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Szefa Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie rozpoznania wniosku z 10 lutego 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej. Do biura podawczego Sądu sprawa wpłynęła w dniu 23 marca 2020 r.

Pismem z 21 kwietnia 2020 r. przesłano skargę Szefowi Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. W dniu 15 maja 2010 r. wpłynęła do WSA w Warszawie odpowiedź Szefa Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na skargę.

Pismem z 28 maja 2020 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi i do nadesłania numeru PESEL – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Postanowieniem z 4 czerwca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tegoż Sądu w przedmiocie wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, wskazując, że w niniejszej sprawie skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy postanowieniem referendarza sądowego WSA w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2020 r. Następnie, pismami z dnia 8 czerwca 2020 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącego odpis odpowiedzi na skargę oraz wezwanie o nadesłaniu numeru PESEL. Pismem z dnia 4 czerwca 2020 r. skarżący nadesłał swój numer PESEL. Pismem z 22 czerwca 2020 r. pełnomocnik skarżącego nadesłał numer PESEL skarżącego. Z kolei pismem z 19 czerwca 2020 r. numer PESEL skarżącego nadesłał Kierownik Działu Ewidencji Aresztu Śledczego w S., gdzie skarżący jest osadzony.

Zarządzeniem Przewodniczącego WSA w Warszawie z 25 czerwca 2020 r., skierowano sprawę na posiedzenie niejawne w dniu 29 lipca 2020 r.

Wyrokiem z 29 lipca 2020 r., sygn. akt II SAB/Wa 258/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. S. na bezczynność Szefa Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie rozpoznania wniosku z dnia 10 lutego 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej.

W dniu 8 sierpnia 2020 r. do biura podawczego WSA w Warszawie wpłynęła skarga skarżącego na przewlekłość postępowania przed tymże Sądem w w/w sprawie (datowana na 21 lipca 2020 r.).

Pismem z dnia 10 sierpnia 2020 r. skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia w/w wyroku z dnia 29 lipca 2020 r. Przewodniczący Wydziału II WSA w Warszawie, pismem z dnia 25 września 2020 r., zarządził doręczyć odpis tego wyroku pełnomocnikowi skarżącego.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w niniejszej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu w/w ustawy. Czynności podejmowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie były bowiem prawidłowe i terminowe, natomiast czas, który upłynął od momentu zarejestrowania sprawy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie (23 marca 2020 r.) do czasu wydania wyroku w niniejszej sprawie (29 lipca 2020 r.), nie pozwala na stwierdzenie, że doszło do przewlekłości postępowania. Należy także zaznaczyć, że Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę na przewlekłość postępowania, stosownie do art. 12 ust. 3 zdanie drugie ustawy, nie może wkraczać w zakres oceny faktycznej i prawnej sprawy.

W odniesieniu do naruszenia art. 21 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, należy wskazać, że podany w tym przepisie termin trzydziestu dni dla sądu administracyjnego do rozpoznania skargi na decyzję o odmowie dostępu do informacji publicznej jest terminem procesowym i ma charakter instrukcyjny. Bezskuteczny upływ tego terminu nie rodzi materialnych skutków prawnych. Intencją ustawodawcy było bowiem skrócenie w tych sprawach, w stosunku do innego rodzaju spraw, oczekiwania na ewentualną weryfikację rozstrzygnięcia podmiotu zobowiązanego. Przekroczenie terminu 30-dniowego, o którym mowa w art. 21 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie oznacza, że tym samym doszło do bezpośredniego naruszenia prawa strony do rozpoznania jej skargi bez nieuzasadnionej zwłoki, w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, postanowił jak w sentencji.