![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6480 658, Dostęp do informacji publicznej, Wójt Gminy, stwierdzono, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, II SAB/Rz 190/25 - Wyrok WSA w Rzeszowie z 2026-01-08, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
II SAB/Rz 190/25 - Wyrok WSA w Rzeszowie
|
|
|||
|
2025-10-24 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie | |||
|
Joanna Zdrzałka Magdalena Józefczyk /przewodniczący sprawozdawca/ Stanisław Śliwa |
|||
|
6480 658 |
|||
|
Dostęp do informacji publicznej | |||
|
Wójt Gminy | |||
|
stwierdzono, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa | |||
|
Dz.U. 2024 poz 935 art. 161 § 1 pkt 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) |
|||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Magdalena Józefczyk /spr./ Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi K. C. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że Wójt Gminy [...] dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. umarza postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania Wójta Gminy [...] do wydania aktu w sprawie; III. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżącego K. C. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. |
||||
|
Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, KC (dalej: "Skarżący") jako przedmiot zaskarżenia wskazał bezczynność Wójta Gminy [...] (dalej: "Wójt" lub "Organ"), w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Z uzasadnienia skargi oraz nadesłanych akt sprawy wynika, że wnioskiem z 20 czerwca 2025 r. Skarżący zwrócił się do Organu o udostępnienie informacji publicznej obejmującej: 1. wskazanie czy Organ eksploatuje system zdalnego monitoringu i sterowania oświetleniem ulicznym (np. Philips CityTouch, Schreder Exedra, Lumion, Pollight itp.). Jeżeli nie, można pominąć dalszą część, jeśli Urząd używa jednak oprogramowania do monitoringu oświetlenia — proszę podać: a) nazwę oprogramowania, b) liczbę punktów świetlnych objętych systemem, c) procentowe pokrycie systemem względem wszystkich opraw oświetlenia ulicznego będącego w użytkowaniu Organu. 2. udostępnienie pliku zawierającego aktualną inwentaryzację opraw wygenerowanego bezpośrednio z systemu (preferowany format CSV, XLSX lub JSON) zawierający jak najszerszy zakres informacji dostępnych w systemie. 3. udostępnienie raportu aktualnego stanu błędów/awarii wygenerowany z systemu zdalnego monitoringu i sterowania oświetleniem ulicznym (np. plik CSV/XLSX). 4. podanie czy Organ posiada techniczne możliwości cyklicznego generowania raportów usterek z systemu zarządzania oświetleniem ulicznym (np. cotygodniowy raport błędów/opraw niesprawnych zawierających daty, lokalizacje itp.)? 5. jeśli w przypadku pytania nr 4 odpowiedź jest twierdząca, czy raporty te mogą być publikowane cyklicznie w Biuletynie Informacji Publicznej? 6. Jeśli publikacja cykliczna nie jest obecnie możliwa, jakie są przyczyny (braki organizacyjne, prawne, techniczne)? Zdaniem Skarżącego, organ pozostaje w nieusprawiedliwionej bezczynności, bowiem w terminie przewidzianym ustawą z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 902) – dalej: "u.d.i.p.", nie udostępnił wnioskowanej informacji w sposób określony we wniosku, ani nie wydał decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 16 u.d.i.p. Powyższe stanowiło naruszenie art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, art. 61 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Mając na uwadze powyższe, Skarżący wniósł o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, zobowiązanie Wójta do załatwienia wniosku oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie, zasądzenie kosztów postępowania oraz przeprowadzenie dowodu ze wskazanych dokumentów. Wójt podniósł, że wniosek Skarżącego został wysłany na adres email: [...]. Organ podniósł, że co najmniej kilkunastokrotnie w okresie marca 2025 r., w Organie wystąpiły problemy z wpływem maili i możliwością ich przekazania w ramach urzędu, albowiem w związku z zawarciem umowy dotyczącej wsparcia finansowego dla Gminy [...] z Unii Europejskiej na realizację projektu pn. [...] występowały problemy z domeną: [...], z uwagi na jej zmianę. Wiadomości m.in. nie wpływały na adres: [...] lub bywała niesprawna funkcja umożliwiająca przekazanie właściwym podmiotom w celu odpowiedzi na nie. Stąd też z przyczyn niezależnych od Wójta pismo kolejne - wezwanie do usunięcia w odniesieniu do złożonego pisma nadane zostało 4 sierpnia 2025 r., jednak zostało wysłane na adres elektroniczny do e-doręczeń, a ten adres jest likwidowany, w związku ze zmianami niezależnymi od organu, przez co wniosek został wysłany na adres likwidowanej skrzynki, z którą to skrzynką występowały różne problemy. Ponadto trwające prace w okresie wakacyjnym niewątpliwie również utrudniały komunikację umożlwiającą wykrycie wszystkich problemów. Wójt podniósł, że po otrzymaniu skargi na bezczynność organu i weryfikacji okoliczności, niezwłocznie zlecił analizę biuru obsługi informatycznej zaistniałej sytuacji dotyczącej braku możliwości przekazania. Niezależnie od powyższego, 16 października 2025 r. Skarżącemu została wysłana odpowiedź na wniosek. Wójt podał, że informacja w kwestii oświetlenia ulicznego, jest elementem uchwały budżetowej - w przypadku budżetu na 2025 r., jest to uchwała nr [...] w sprawie uchwalenia budżetu Gminy [...] na 2025 r., gdzie wskazano poszczególne wydatki w tym majątkowe, gdzie pod pozycją 90015 wymieniono wydatki jednostek budżetowych w tym zakresie. Uchwała budżetowa jest dostępna w publicznie dostępnym publikatorze: Dzienniku Urzędowym Województwa Podkarpackiego. Ponadto informacja wytworzona w zakresie "eksploatacji" powinna umożliwiać precyzyjne ustalenie okresu (definicyjnie bowiem pojęcie eksploatacji może odnosić się do całego okresu jej użytkowania, począwszy od zamontowania), przez co również zasadne jest przyjęcie, że zgodnie z art. 10 ust. 1 u.d.i.p. nie podlega udostępnieniu na wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Skarga okazała się zasadna, przez co została przez Sąd uwzględniona w sposób określony w sentencji wyroku. Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 2492). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.) – dalej: "Ppp.s.a.". Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga została rozpoznana przez Sąd w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a. W myśl tej regulacji, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Bezczynność organu administracji publicznej to sytuacja, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie, ale - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (tak NSA w wyroku z dnia 5 lutego 1999 r. I SAB 90/98; dostępny na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Wymaga wskazania, że na mocy art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. W świetle ugruntowanego stanowiska sądów administracyjnych pozostawanie w bezczynności przez podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu ustawy, oznacza niepodjęcie przez ten podmiot, w terminie wskazanym w wyżej przytoczonym przepisie stosownych czynności. Do tych czynności należy albo udostępnienie informacji co odbywa się w drodze czynności materialno-technicznej, albo też wydanie decyzji o odmowie jej udzielenia lub decyzji o umorzeniu postępowania (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 25 października 2012 r. II SAB/Kr 122/12). Na równi z niepodjęciem tego rodzaju czynności orzecznictwo traktuje przedstawienie informacji innej niż ta, której oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też nieadekwatnej do treści wniosku, co może powodować uzasadnione wątpliwości adresata co do tego, czy organ w ogóle udzielił odpowiedzi na jego wniosek (zob. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 10 stycznia 2013 r. II SAB/Sz 51/12). Innymi słowy, niepodjęcie czynności udostępnienia informacji lub niewydanie decyzji administracyjnej rozpoznającej wniosek w terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku uzasadnia ocenę zachowania organu w kategorii bezczynności. Stwierdzenie stanu bezczynności zobowiązuje sąd administracyjny do zastosowania art. 149 § 1 p.p.s.a. Celem skargi na bezczynność wniesionej w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej jest doprowadzenie do podjęcia czynności lub aktu przez podmiot zobowiązany do działania unormowanego ustawą o dostępie do informacji publicznej. Dla rozstrzygnięcia takiej skargi znaczenie ma zatem kwestia tego, czy podmiot zobowiązany udostępnił żądaną od niego informację, względnie, czy wydał decyzję o odmowie jej udostępnienia bądź poinformował wnioskodawcę o niemożności udzielenia wnioskowanych danych (np. w sytuacji, kiedy ich nie posiada). Dla stwierdzenia bezczynności nie są natomiast istotne przyczyny, z powodu których akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również, czy brak działania był zawiniony czy też niezawiniony, jak też czy spowodowany był przeświadczeniem organu, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinien zostać wydany (tak WSA w Rzeszowie w wyroku z dnia 9 grudnia 2020 r. II SAB/Rz 107/20). W niniejszej sprawie nie jest kwestionowany charakter prawny informacji objętych wnioskiem Skarżącego z 20 czerwca 2025 r. pod kątem zakwalifikowania ich jako informacji publicznej. Wniosek został skierowany do Wójta Gminy [...] jako organu wykonawczego gminy (art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 z późn. zm.) – – dalej: "u.s.g.". Do zadań własnych gminy należą zaś sprawy dróg, ulic (art. 7 ust. 1 pkt 2 u.s.g.), porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli (art. 7 ust. 1 pkt 14 u.s.g.) oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (art. 7 ust. 1 pkt 15 u.s.g.). Tego rodzaju dane zostały przez ustawodawcę wskazane w art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c) u.d.i.p. jako informacje publiczne. Stosownie zaś do art. 1 ust. 1 u.d.i.p., informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są – zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. – władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Skarżący wykazał, że wnioskiem z 20 czerwca 2025 r. zwrócił się do Organu o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej szeroko pojętego systemu zdalnego monitoringu i sterowania oświetleniem ulicznym. Oznacza to, że czternastodniowy termin przewidziany na udostępnienie informacji publicznej na wniosek upłynął 4 lipca 2025 r. i we wskazanym terminie, co przyznaje sam Organ, wniosek Skarżącego nie został rozpatrzony. Odpowiedź na wniosek został udzielona za pismem z 16 października 2025 r., a zatem z opóźnieniem. Powyższe okoliczności obligowały Sąd do stwierdzenia, że Wójt dopuścił się bezczynności. Jednocześnie przyjąć należało, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W zakresie tej oceny podkreślenia bowiem wymagało, że – zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa – naruszenie kwalifikowane jako rażące musi mieć pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego po prostu jako naruszenie, bądź zwykłe naruszenie. Podkreśla się także, że dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r. sygn. akt I OSK 675/12; postanowienie NSA z dnia 27 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 468/13). W niniejszej sprawie – jak wynika z przedstawionych wyżej okoliczności – brak jest podstaw do przyjęcia, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd przyjmuje wyjaśnienia Wójta zawarte w odpowiedzi na skargę, związane z technicznymi problemami funkcjonowania poczty elektronicznej Organu. Ponadto Sąd zauważa, że po doręczeniu skargi, Wójt niezwłocznie podjął działania mające na celu udostępnienie wnioskowanej informacji i finalnie uwzględnił wniosek Skarżącego. Nie można zatem stwierdzić, że w niniejszej sprawie doszło do kwalifikowanej postaci nieprawidłowego pod kątem milczenia organu zastosowania przepisów u.d.i.p. Organ zrealizował intencje Skarżącego, co nie pozwoliło Sądowi do zastosowania przepisu art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez zobowiązanie Organu, aby w sposób określony prawem przekazał stronie w określonym terminie żądane przez nią wiadomości publiczne. Z uwagi na to, że zarzucany w skardze stan bezczynności ustał w związku z udostępnieniem wnioskowanej informacji publicznej i doręczeniem jej stronie po dniu wniesienia skargi, ale przed jej rozpoznaniem i rozstrzygnięciem przez sąd administracyjny, postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu administracyjnego podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. uchwała NSA z 26 listopada 2008 r. I OPS 6/08). O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. Na zasądzone koszty złożył się uiszczony przez stronę skarżącą wpis od skargi w wysokości (100 zł). Powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarga została rozpoznana przez Sąd w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a. W myśl tej regulacji, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. |
||||