Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Tadeusz Cysek po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Ministra Zdrowia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 24 kwietnia 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 2180/07 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wydania pozwolenia na obrót produktem biobójczym postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę kasacyjną złożoną od jego wyroku z dnia 4 marca 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 2180/07 przez Ministra Zdrowia, którym to wyrokiem, na skutek skargi J. W., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "W. Ch. P.", uchylono decyzję wymienionego wyżej organu z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] (oraz poprzedzającą ją decyzję tego organu) powzięte "w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wydania pozwolenia na obrót produktem biobójczym", wszczętego na wniosek skarżącego.

Sąd I instancji jednocześnie nakazał zwrócenie Ministrowi Zdrowia kwoty 100 złotych uiszczonej tytułem wpisu od skargi kasacyjnej.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., uiszczony w niniejszej sprawie przez Ministra Zdrowia wpis od skargi kasacyjnej był nienależyty.

Zdaniem Sądu I instancji, od skargi kasacyjnej należało bowiem wnieść wpis stały w wysokości 1.500 złotych, biorąc pod uwagę, że zgodnie z § 2 ust. 2 pkt 20 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), dalej powoływanego jako rozporządzenie RM z dnia 16 grudnia 2003 r. lub rozporządzenie, wpis stały w sprawach skarg dotyczących koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie produkcji i obrotu hurtowego środkami farmaceutycznymi wynosi 3.000 zł, a wpis od skargi kasacyjnej − w myśl § 3 wskazanego aktu prawnego, wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 złotych.

W tej sytuacji, zważywszy na wniesienie skargi kasacyjnej przez radcę prawnego, konieczne było − jak wskazano w zaskarżonym postanowieniu − odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 221 i 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.

Co do zwrotu uiszczonego wpisu orzeczono z powołaniem na art. 232 § 1 p.p.s.a.

W zażaleniu na opisane postanowienie Minister Zdrowia, zaskarżając je w całości, wniósł o jego uchylenie.

Według składającego zażalenie przedmiot niniejszej sprawy nie mieści się przede wszystkim w zakresie, o jakim mowa w § 2 ust. 2 pkt 20 rozporządzenia RM z dnia 16 grudnia 2003 r.

Zgodnie bowiem z art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Przepisy wprowadzające ustawę − Prawo farmaceutyczne, ustawę o wyrobach medycznych oraz ustawę o Urzędzie Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych (Dz. U. Nr 126, poz. 1382 ze zm.); dalej ustawa z dnia 6 września 2001 r. Przepisy wprowadzające... ilekroć w obowiązujących przepisach mowa jest o środkach farmaceutycznych lub lekach, rozumie się przez to produkty lecznicze w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. − Prawo farmaceutyczne (Dz. U. Nr 126, poz. 1381), dalej Prawo farmaceutyczne.

Tymczasem postępowanie w sprawie zostało wszczęte na wniosek o wydanie pozwolenia na obrót produktem biobójczym, co podlega przepisom ustawy z 13 września 2002 r. o produktach biobójczych (Dz. U. Nr 175, poz. 1433); dalej ustawa z dnia 13 września 2002 r. o produktach biobójczych − a nie o wydanie pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego.

Ponadto zwrócono uwagę, że Minister Zdrowia nie wydaje pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej.

Zdaniem wnoszącego zażalenie, w niniejszej sprawie należało uiścić wpis od skargi kasacyjnej "obliczony po myśli § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, bowiem sprawa dotyczy skargi na akt z zakresu administracji publicznej, dotyczący uprawnień/obowiązków wynikających z przepisów prawa".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie prowadzi do uchylenia zaskarżonego postanowienia z niżej podanych przyczyn.

Zgodzić się należy, iż Sąd I instancji odrzucając skargę kasacyjną błędnie uznał, że została ona opłacona wpisem w nienależytej wysokości.

Stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. opierało się na założeniu, że "punktem wyjścia" do określenia wpisu należnego od wniesionej w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej było przyjęcie konieczności zastosowania § 2 ust. 2 pkt 20 rozporządzenia RM z dnia 16 grudnia 2003 r. do oznaczenia wpisu od skargi.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego było to nietrafne założenie.

Podnieść bowiem trzeba najpierw, że dla określenia rodzaju (przedmiotu) sprawy administracyjnej, w której rozstrzygał organ administracji publicznej, decydujące znaczenie, również na gruncie rozporządzenia RM z dnia 16 grudnia 2003 r., ma sprecyzowanie wniosku wszczynającego postępowanie administracyjne.

W tym zakresie nie ulega zaś wątpliwości, iż wniosek złożony przez J. W. sprecyzowany został jako żądanie wydania pozwolenia tylko na obrót produktem biobójczym w myśl ustawy z dnia 13 września 2002 r. o produktach biobójczych.

Zważyć wypada, że § 2 ust. 2 pkt 20 rozporządzenia RM z dnia 16 grudnia 2003 r. posługuje się terminem "środek farmaceutyczny", mającym ścisłe − techniczno prawne znaczenie, którego potrzeba uwzględnienia wynika − jak słusznie zauważyło zażalenie − z art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Przepisy wprowadzające.

Oznacza on zaś produkty lecznicze w rozumieniu ustawy Prawo farmaceutyczne.

W niniejszej sprawie wnioskodawca nie ubiegał się zaś wcale o wszczęcie postępowania administracyjnego, wskazując na potrzebę uzyskania pozwolenia odnoszącego się do produktu leczniczego, w przewidzianym dla tego typu produktu trybie.

Skoro zaś tak, to bezpodstawne było (pomijając już nawet kwestię, czy w konkretnej sprawie chodziło stricte o pozwolenie "na prowadzenie działalności gospodarczej") powoływanie się przez Sąd I instancji na § 2 ust. 2 pkt 20 rozporządzenia RM z dnia 16 grudnia 2003 r.

Wyraźnie przy tym zaznaczyć trzeba, iż determinującego znaczenia na tle stosowania tego przepisu nie mogła mieć sporna dotąd i uznana jeszcze za niewyjaśnioną przecież, również przez sam Sąd I instancji, w wydanym w sprawie wyroku, kwestia rzeczywistych cech i charakteru, jaki prezentuje produkt wskazany we wniosku wszczynającym postępowanie.

To zagadnienie może mieć wpływ tylko na sposób ostatecznego załatwienia konkretnej sprawy (jej wynik) przez organ administracji publicznej, a nie na określenie jej rodzaju, wynikającego ze sprecyzowania przez wnioskodawcę żądania wydania pozwolenia tylko na obrót produktem biobójczym, nie zaś środkiem farmaceutycznym (produktem leczniczym).

Wobec odrzucenia § 2 ust. 2 pkt 20 rozporządzenia RM z dnia 16 grudnia 2003 r. jako "punktu wyjścia" do oznaczenia należnego w sprawie wpisu od skargi kasacyjnej, zaszła potrzeba wskazania, który z przepisów omawianego rozporządzenia winien stanowić taki "punkt wyjścia".

Nie ma racji wnoszący zażalenie, powołując się w tym zakresie na § 2 ust. 1 pkt 2 powołanego aktu prawnego.

Ten przepis w swej treści nawiązuje bowiem do skarg, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a skarga złożona w przedmiotowej sprawie dotyczyła decyzji wydanej przez Ministra Zdrowia.

Mimo to należało w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego − wobec braku związania treścią zażalenia − uznać, że skarga kasacyjna została opłacona należytym wpisem.

Wynika to z przyjęcia, że "punktem wyjścia" do określenia wpisu należnego od skargi kasacyjnej winno być wskazanie na potrzebę zastosowania w konkretnej sprawie − jako podstawy oznaczenia wpisu od skargi − § 2 ust. 6 rozporządzenia RM z dnia 16 grudnia 2003 r.

Chodziło bowiem w niej niewątpliwie o konieczność uiszczenia wpisu o charakterze stałym, ale od skargi niewymienionej w ust. 1−5 analizowanego rozporządzenia.

Skoro zaś to § 2 ust. 6 tego aktu prawnego określał wysokość wpisu od skargi wniesionej w przedmiotowej sprawie na kwotę 200 złotych (której to zresztą kwoty nota bene nie zakwestionował Sąd I instancji − aż do czasu dokonywania oceny prawidłowości uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej), to należny wpis od skargi kasacyjnej − w myśl § 3 omawianego rozporządzenia − wynosił 100 złotych. Taką zaś kwotę uiścił kasator. Nie było zatem podstaw do odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 221 p.p.s.a.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji z mocy art. 185 § 1 p.p.s.a., zastosowanego odpowiednio, w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.