Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Ż. na pismo Starosty K. z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu opłaty za kartę pojazdu postanawia odrzucić skargę.

Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. J. Ż. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na pismo Starosty K. z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu opłaty za kartę pojazdu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Odmowa zwrotu nadpłaty za karty pojazdu, która to opłata została pobrana na podstawie art. 77 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) stanowi czynność materialno-techniczną, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.).

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2-4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).

Natomiast stosownie do treści art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

W tym miejscu wskazać należy, iż błędne pouczenie organu o sposobie wniesienia skargi do Sądu nie ma wpływu na obowiązek wyczerpania środków zaskarżenia i zachowania terminów z tym związanych.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, iż wskazany w art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi 14 dniowy termin nie został dochowany. Niesporne bowiem jest, że skarżący pismem z dnia [...] marca 2009 r. wystąpił do Starosty K. z wnioskiem wniosek o zwrot kwoty 425 zł. pobranej tytułem należności za wydanie karty pojazdu samochodu osobowego oraz że w odpowiedzi na powyższe Starosta pismem z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] odmówił zwrotu opłaty za kartę pojazdu. Wobec powyższego skarżący stosownie do treści przytoczonego przepisu art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązany był przed wniesieniem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego złożyć na piśmie wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa, w terminie czternastu dni od dnia, w którym dowiedział się o wydaniu aktu, za jaki w niniejszej sprawie należy uznać pismo znak.... z dnia [...] kwietnia 2010 r. zawierające odmowę uwzględnienia żądania skarżącego. Natomiast w niniejszej sprawie skarżący, nie zachowując wyżej opisanej procedury w pierwszej kolejności wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, która została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dni 16 czerwca 2009 r., sygn. akt IV SA/Po 437/09. Następnie zaś skarżący w dniu [...] lipca 2010 r. wystąpił do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, które to wezwanie zostało wniesione z uchybieniem terminu.

Powtórzyć w tym miejscu raz należy, iż skarżący obowiązany był wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu przez Starostę tj. w dniu doręczenia mu pisma Starosty K. z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...]. Jak wynika z akt sprawy powyższe pismo skarżący otrzymał w dniu 29 kwietnia 2009 r. i to w tym dniu rozpoczął bieg 14 dniowy termin do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast wezwanie złożone dopiero po ponad roku od dnia otrzymania stanowiska organu, co do zawrotu opłaty za kartę pojazdu uznać należy za spóźnione.

W tym stanie rzeczy skarga, z uwagi na niezachowanie wymogu uprzedniego, terminowego wezwania organu na piśmie do usunięcia naruszenia prawa, na po podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega odrzuceniu.

Mając na względzie normę zawartą w art. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobowiązującą Sąd do udzielania stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczania ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań wskazać należy, że skarżący mogą w dalszym ciągu dochodzić zwrotu nadpłaty za wydanie karty przedmiotowego pojazdu - pomimo odrzucenia ich skargi – zwracając się ponownie do Prezydenta Miasta z wnioskiem o zwrot tejże nadpłaty, a ten zobowiązany będzie ów wniosek rozpatrzyć. Stwierdzić bowiem należy, że zgodnie z art. 171 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jedynie prawomocny wyrok ma powagę rzeczy osądzonej co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. Oznacza to, że dopuszczalne jest ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem o odrzuceniu skargi. Skarżący po ponownym złożeniu wniosku, winni mieć na uwadze treść wyżej cytowanego art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

MZ