Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Farmaceutycznego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 3817/14 w sprawie ze skargi Okręgowej Izby Aptekarskiej w B. na postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie prowadzenia reklamy apteki ogólnodostępnej oraz jej działalności p o s t a n a w i a: 1) umorzyć postępowanie kasacyjne; 2) zwrócić G. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2015r., sygn. akt VI SA/Wa 3817/14, uchylił zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie [...] Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] czerwca 2014 r. (pkt 1 wyroku), a także stwierdził, że uchylone postanowienia nie podlegają wykonaniu (pkt 2 wyroku) oraz zasądził od Głównego Inspektora Farmaceutycznego na rzecz skarżącej Okręgowej Izby Aptekarskiej w [...] kwotę 357 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt 3 wyroku).

W dniu 3 czerwca 2015 r. skargę kasacyjną od powyższego wyroku WSA w Warszawie wniósł Główny Inspektor Farmaceutyczny.

W piśmie procesowym z dnia 8 września 2015 r. Główny Inspektor Farmaceutyczny, reprezentowany przez radcę prawnego, złożył oświadczenie o cofnięciu skargi kasacyjnej wniesionej od powyższego wyroku WSA w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2015 r.

Powyższe pismo procesowe organu wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego i zostało przekazane zgodnie z właściwością do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, gdyż skarga kasacyjna wraz z aktami sprawy nie zostały jeszcze przekazane Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu celem jej rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Jak stanowi przepis art. 178a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako: "p.p.s.a."), wojewódzki sąd administracyjny umorzy na posiedzeniu niejawnym postępowanie kasacyjne, jeżeli strona skutecznie cofnęła skargę kasacyjną przed jej przedstawieniem wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

Powyższy przepis został dodany do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na mocy art. 1 pkt 51 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015, poz. 658), zmieniającej ww. ustawę z dniem 15 sierpnia 2015 r.

W niniejszej sprawie niewątpliwie zaistniała sytuacja, o której mowa w art. 178a p.p.s.a., uzasadniająca umorzenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postępowania kasacyjnego.

Zgodnie z art. 60 w związku z art. 193 p.p.s.a., strona może cofnąć skargę kasacyjną. Cofnięcie skargi kasacyjnej wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi kasacyjnej za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Nie ulega wątpliwości, że pismem z dnia 8 września 2015 r. Główny Inspektor Farmaceutyczny skutecznie cofnął wniesioną skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 3817/14.

W ocenie Sądu, w sprawie nie ma podstaw, aby uznać wspomniane cofnięcie skargi kasacyjnej za niedopuszczalne. Zaistniała zatem podstawa do umorzenia postępowania kasacyjnego, określona w art. 178a w związku z art. 60, art. 161 § 1 pkt 1 i art. 193 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 178a w związku z art. 60, art. 161 § 1 pkt 1 i art. 193 p.p.s.a. - orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia.

Rozstrzygając o zwrocie organowi uiszczonego wpisu od skargi (pkt 2 sentencji orzeczenia), postanowiono zgodnie z przepisem art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego.