Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Kręcisz Sędzia NSA Marcin Kamiński (spr.) Sędzia NSA Patrycja Joanna Suwaj Protokolant asystent sędziego Paweł Cholewski po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2026 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej V. Sp. z o.o. w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 stycznia 2022 r. sygn. akt III SA/Kr 1281/21 w sprawie ze skargi V. Sp. z o.o. w S. na decyzję Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z dnia 16 lipca 2021 r. nr NP.9081.2.10.2021 w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę kasacyjną.

I. Przedmiot kontroli kasacyjnej.

Wyrokiem z dnia 27 stycznia 2022 r. , sygn. akt III SA/Kr 1281/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę V. Sp. z o.o. z siedzibą w S.(spółka, strona, strona skarżąca) na decyzję Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego (organ II instancji, organ) z dnia 16 lipca 2021 r., nr NP.9081.2.10.2021, w przedmiocie choroby zawodowej.

II. Skarga kasacyjna i jej zarzuty.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła strona skarżąca, zaskarżając go w części (co do pkt 1: oddalenie skargi), wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Ponadto strona skarżąca wniosła o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.

W piśmie procesowym z dnia 15 lipca 2022 r. strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku jedynie w części objętej zakresem zaskarżenia, to jest w części obejmującej pkt 1.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest: art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. (p.u.s.a.) w zw. z art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) w związku z art. 7, art. 8 i z art. 9, art. 77 § 1, art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego z dnia (k.p.a.) w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 151 p.p.s.a., polegające na oddaleniu zamiast uwzględnieniu skargi, a w konsekwencji nieuchyleniu decyzji organów administracji obu instancji, pomimo iż:

a) zaskarżone decyzje wydano bez zebrania i rozważenia pełnego materiału dowodowego, co skutkowało tym, że "ani Sąd ani Organ orzekł nie wyjaśniając" wszystkich okoliczności, które należało wziąć pod uwagę, tj. nie miał możliwości rzetelnego zbadania całokształtu okoliczności kwalifikujących możliwość wystąpienia choroby zawodowej, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

b) "Sąd ani Organy nie wskazały w uzasadnieniu pełnej podstawy faktycznej rozstrzygnięcia", co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonych decyzji i wyroku;

c) /TAK w ORYGINALE/ "nieuwzględnienie zarzutu nieprzeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego przez Organ drugiej instancji zmierzającego do całościowego rozpoznania analizowanej sprawy".

Argumentację na poparcie zarzutów sformułowanych w petitum skargi kasacyjnej przedstawiono w jej uzasadnieniu.

III. Uzasadnienie prawne wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje:

1. Skarga kasacyjna jako oczywiście bezzasadna podlegała oddaleniu.

2. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę sądowoadministracyjną w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu – niezależnie od powyższych granic – nieważność postępowania przed sądem pierwszej instancji. Granice skargi kasacyjnej są wyznaczone przez zakres zaskarżenia orzeczenia sądu pierwszej instancji oraz podniesione i skonkretyzowane podstawy kasacyjne. Stosownie do treści art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Powyższe ustawowe podstawy kasacyjne wymagają od skarżącego kasacyjnie konkretyzacji poprzez sformułowanie zarzutów kasacyjnych.

3. W przedmiotowej sprawie nie wystąpiły określone w art. 183 § 2 p.p.s.a. podstawy nieważności postępowania sądowego, jak również nie stwierdzono podstaw do zastosowania art. 189 p.p.s.a.

4. Naczelny Sąd Administracyjny w związku z powyższym ograniczył rozpoznanie sprawy sądowoadministracyjnej do weryfikacji podniesionego zarzutu kasacyjnego, uznając, że podlega ona formalnemu oddaleniu jako dotknięty istotną i nieusuwalną wadą konstrukcyjną.

O ile nie podlega dyskusji fakt, że strona skarżąca kasacyjnie przywołała w opisie podstawy kasacyjnej ciąg przepisów (art. 1 § 1 i 2 p.u.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, 8, 9, 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a w zw. z art. 151 p.p.s.a.), które mogą stanowić wzorzec kontroli kasacyjnej zaskarżonego wyroku, o tyle treść opisowa wskazująca na istotę i postulowany kierunek kontroli kasacyjnej nie spełnia zasadniczego warunku dostatecznej konkretyzacji podstawy na tle indywidualnych cech stanu faktycznego i prawnego sprawy, której dotyczy skarga, co stanowi przeszkodę do przeprowadzania merytorycznej i efektywnej weryfikacji wywiedzionego zarzutu kasacyjnego.

W tym sensie ogólne twierdzenia autora skargi kasacyjnej, że wskazane wyżej przepisy zostały naruszone w ten sposób, że Sąd a quo oddalił skargę (zamiast ją uwzględnić przez uchylenie decyzji kontrolowanych organów), pomimo iż "zaskarżone decyzje wydano bez zebrania i rozważenia pełnego materiału dowodowego, co skutkowało tym, że ani Sąd ani Organ orzekł nie wyjaśniając wszystkich okoliczności, które należało wziąć pod uwagę, tj. nie miał możliwości rzetelnego zbadania całokształtu okoliczności kwalifikujących możliwość wystąpienia choroby zawodowej co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy", "Sąd ani Organy nie wskazały w uzasadnieniu pełnej podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonych decyzji i wyroku", nie uwzględniono zarzutu "nieprzeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego przez Organ drugiej instancji zmierzającego do całościowego rozpoznania analizowanej sprawy", muszą zostać zakwalifikowane jako uchybiające obowiązkowi prawidłowego konstruowania i konkretyzowania podstaw kasacyjnych w formie weryfikowalnych zarzutów.

Obowiązek ten powinien natomiast – jak przyjmuje się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego – zostać zrealizowany nie tylko przez wskazanie naruszonych przepisów oraz podanie ogólnego sposobu ich naruszenia, lecz także musi zawierać konieczną konkretyzację tych podstaw przez powiązanie ich treści ze stanem prawnym i faktycznym sprawy w celu właściwego ukierunkowania kontroli kasacyjnej (art. 176 § 1 pkt 2 w zw. z art. 174 pkt 1 lub 2 p.p.s.a.). Na autorze skargi kasacyjnej ciąży zatem obowiązek szczegółowego określenia sposobu, formy i zakresu naruszenia przepisów prawa nie tylko w warstwie abstrakcyjnej, lecz także w płaszczyźnie konkretnej na tle poszczególnych elementów stanu sprawy, a ponadto – w razie kwestionowania prawidłowości wykładni lub stosowania przepisów postępowania – przedstawienia postulowanej wersji interpretacyjnej lub aplikacyjnej wskazanych wzorców kontrolnych na tle szczegółowo i precyzyjnie określonych cech lub elementów podstaw sprawy oraz argumentacyjnego wykazania, że imputowane sądowi naruszenia prawa procesowego co najmniej mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy sądowoadministracyjnej, a więc na treść zaskarżonego wyroku (zob. np. wyrok NSA z dnia 3 października 2023 r., II GSK 1926/22; wyrok NSA z dnia 13 października 2023 r., II GSK 844/20; wyrok NSA z dnia 30 stycznia 2024 r., II GSK 1255/23; wyrok NSA z dnia 28 lutego 2025 r., II GSK 1700/21; wyrok NSA z dnia 10 kwietnia 2025 r., II GSK 2309/21; wyrok NSA z dnia 16 stycznia 2026 r., II GSK 1321/22; wyrok NSA z dnia 29 stycznia 2026 r., II GSK 2764/24).

5. W tym stanie rzeczy, mając na względzie podniesione wyżej argumenty oraz działając na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzeczono o oddaleniu skargi kasacyjnej.

-----------------------

2