VI SA/Wa 2283/15 - Postanowienie

Data orzeczenia	2015-10-30	
Data wpływu	2015-09-07	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Dorota Wdowiak /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6037 Transport drogowy i przewozy	
Hasła tematyczne	Odrzucenie skargi
Transport	
Sygn. powiązane	II GZ 362/16
II GZ 900/16	
Skarżony organ	Inspektor Transportu Drogowego	
Treść wyniku	Odrzucono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2012 nr 0 poz 270; art. 58 par. 1 pkt 3; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 30 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi spółki P. z siedzibą we [...],[...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu z naruszeniem ustawy o transporcie drogowym postanawia: odrzucić skargę	
Uzasadnienie
Skarżąca spółka P. z siedzibą we [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu z naruszeniem ustawy o transporcie drogowym.

Nadesłana do Sądu skarga została podpisana przez [...]. Do przedmiotowej skargi nie zostało jednakże dołączone pełnomocnictwo procesowe do reprezentowania skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 9 października 2015 r. skarżąca spółka została wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podpisanie skargi i jej uzupełnienia zgodnie z zasadami reprezentacji wynikającymi z właściwego rejestru handlowego (przesłano do podpisu kopie) oraz do nadesłania oryginału lub notarialnie poświadczonego odpisu z dokumentów rejestrowych skarżącej spółki wraz z ich tłumaczeniem przysięgłym na język polski.

W zakreślonym terminie strona skarżąca nadesłała wyciąg z rejestru handlowego wraz z jego tłumaczeniem przysięgłym na język polski, z którego wynika, że osobą upoważnioną do działania w imieniu skarżącej jest [...]. Jednocześnie zwrócono do Sądu skargę z dnia 20 lipca 2015 r., która została parafowana jedynie na pierwszej stronie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, Przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 przywołanej ustawy, Sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.

W niniejszej sprawie, skarżącą spółkę wezwano do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, poprzez jej podpisanie, gdyż skargę z dnia 20 lipca 2015 r. podpisała osoba nieuprawniona ([...]).

Wypada w tym miejscu zaznaczyć, że skarga jako pierwsze pismo strony skarżącej w postępowaniu powinna czynić zadość wymaganiom pisma

w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis musi być własnoręczny i zawierać przynajmniej nazwisko wnoszącego pismo (J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz. LexisNexis 2006, s. 125).

Skarga wniesiona w niniejszej sprawie wymogu tego nie spełnia, a skarżąca pomimo stosownego wezwania - zawierającego pouczenie o konsekwencjach jego niewykonania - nie dopełniła obowiązku usunięcia wskazanego braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie, bowiem skarga z dnia 20 lipca 2015 r. nie została podpisana przez [...], a jedynie na jej pierwszej stronie widnieje skrócony podpis tzw. parafa.

Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.