![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6337 Zatrudnianie cudzoziemców, Zatrudnienie, Minister Pracy i Polityki Społecznej, Odrzucono skargę, IV SA/Wa 1439/20 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2020-08-18, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
IV SA/Wa 1439/20 - Postanowienie WSA w Warszawie
|
|
|||
|
2020-07-07 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie | |||
|
Grzegorz Rząsa /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6337 Zatrudnianie cudzoziemców | |||
|
Zatrudnienie | |||
|
Minister Pracy i Polityki Społecznej | |||
|
Odrzucono skargę | |||
|
Dz.U. 2019 poz 2325 art. 220 § 1, art. 220 § 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. |
|||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Rząsa (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z [...] kwietnia 2020 r., [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odrzucić skargę. |
||||
|
Uzasadnienie
[...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "skarżąca" lub "spółka") reprezentowana przez adwokata wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (dalej: "Minister") z [...] kwietnia 2020 r., [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Zarządzeniem z 7 lipca 2020 r. pełnomocnik skarżącej wezwany został do uzupełnienia braków formalnych skargi, przez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącą, z którego treści wynika uprawnienie do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi, bądź wojewódzkim sądem administracyjnym oraz do nadesłania dokumentu określającego sposób reprezentacji skarżącej, tj. odpisu KRS reprezentowanej spółki – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 1). Nadto, zarządzeniem z 7 lipca 2020 r. pełnomocnik skarżącej wezwany został do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 9). Pełnomocnik skarżącej odebrał wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi 17 lipca 2020 r. (k. 15). Pismem z 24 lipca 2020 r. pełnomocnik skarżącej uzupełniając braki formalne skargi, przedłożył odpis udzielonego pełnomocnictwa do wszystkich spraw na wypadek ich połączenia w trybie art. § 111 p.p.s.a. wraz z potwierdzeniem uiszczenia opłaty skarbowej od niego. Dołączył również odpis z KRS skarżącej, a także potwierdzenie uiszczenia opłaty na wypadek ich połączenia w trybie art. 111 p.p.s.a. w wysokości 100 zł. Jednocześnie pełnomocnik skarżącej, wskazał że pismo adresowane jest do spraw: IV SA/Wa 1408/20, IV SA/Wa 1434/20, IV SA/Wa 1435/20, IV SA/Wa 1436/20, IV SA/Wa 1437/20, IV SA/Wa 1438/20, IV SA/Wa 1439/20, IV SA/Wa 1440/20, IV SA/Wa 1441/20, IV SA/Wa 1442/20, IV SA/Wa 1444/20, IV SA/Wa 1445/20, IV SA/Wa 1446/20 oraz IV SA/Wa 1447/20 (k. 19). Zarządzeniem z 10 sierpnia 2020 r. wydanym w sprawie IV SA/Wa 1408/20 Przewodnicząca Wydziału wyłączyła pismo pełnomocnika skarżącej z 24 lipca 2020 r. i dołączyła je do sprawy IV SA/Wa 1434/20, jednocześnie załączając odpis wspomnianego pisma do wszystkich pozostałych spraw wskazanych przez pełnomocnika skarżącego (k. 18). W dokumentach księgowych, dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty wpisu do przedmiotowej sprawy (sprawdzono do dnia 29 lipca 2020 r. – k. 10). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zarządzeniem z 7 lipca 2020 r. pełnomocnik skarżącej wezwany został do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia został przesłany pełnomocnikowi skarżącej przy piśmie z 14 lipca 2020 r. Powyższa przesyłka została doręczona pełnomocnikowi skarżącej 17 lipca 2020 r., a zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął z 24 lipca 2020 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wpisu od skargi. Pełnomocnik skarżącej uiścił wpis w kwocie 100 zł, wnosząc jednocześnie o połączenie w trybie art. 111 p.p.s.a. wskazanych przez niego spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Jednak przypomnieć należy, że w świetle art. 111 § 1 p.p.s.a. Sąd zarządza połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli mogły być objęte jedną skargą. Natomiast w świetle § 2 cyt. przepisu Sąd może zarządzić połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli pozostają one ze sobą w związku. W literaturze przyjmuje się, że obligatoryjne połączenie spraw sądowoadministracyjnych do łącznego rozpoznania będzie miało miejsce, gdy tożsamy przedmiot działania lub bezczynność organy wykonującego administracje publiczną zaskarżyło kilku uprawnionych do wniesienia skargi, natomiast fakultatywne połączenie spraw będzie miało miejsce, gdy sprawy sądowoadministracyjne pozostają ze sobą w związku (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Metodyka pracy sędziego, s. 172). Przekładając powyższe na grunt niniejszej sprawy, zważyć należy, że z racji takiej, iż we wszystkich wskazanych w piśmie z 24 lipca 2020 r. sprawach przedmiot zaskarżenia jest inny, zatem do wyłącznej kompetencji Sądu należała decyzja co do fakultatywnego połączenia ww. spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia w trybie art. 111 § 2 p.p.s.a. W rezultacie przyjąć należy, że strona skarżąca powinna zastosować się do wezwania Sądu i uiścić wpis wszędzie tam, gdzie była do tego zobligowana. Pełnomocnik skarżącej uiszczając wpis w kwocie 100 zł uzupełnił braki fiskalne tylko w jednej sprawie, do której zostało przyporządkowane pismo, a to oznacza, iż nie doszło do uzupełnienia braków fiskalnych w niniejszej sprawie. Z uwagi na powyższe okoliczności Sąd był zobligowany wniesioną skargę odrzucić na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., o czym postanowił jak w sentencji. |
||||