[...], [...] i [...] w piśmie z 15 marca 2018 r. wywiodły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę od decyzji Wojewody [...] z [...] marca 2018 r. w przedmiocie wymeldowania Skarżących z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ulicy [...] w [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej "p.p.s.a."), skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego oraz została doręczona [...] marca 2018 r., będącej również przedstawicielem ustawowym [...] i [...]. Oznacza to, że termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał 19 kwietnia 2018 r. Tymczasem skarga została złożona przez Skarżącą 20 kwietnia 2018 r. (data nadania w urzędzie pocztowym). Termin do wniesienia skargi nie został przywrócony (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 stycznia 2019 r. II OZ 1366/18).
W świetle powyższego Sąd stwierdził, że niniejsza skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, i niemożliwe jest nadanie jej dalszego biegu. W konsekwencji Sąd, działając mając na względzie treść art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
