Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie Sędzia WSA Renata Czeluśniak Asesor WSA Ewelina Dziuban (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 25 lutego 2026 r. sprawy ze skargi B. T., A. T. i S. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 9 grudnia 2024 r., znak SKO.GiK/4161/77/2024 w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego oddala skargę.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie w postanowieniu z dnia 9.12.2024 r., nr SKO.GiK/4161/77/2024 utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 7 października 2024r. nr GD-05.6830.2.7.2023 orzekające o ustaleniu kosztów, w wysokości 3.400,00 zł, postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości stanowiącej działkę:

- nr [...], o powierzchni 0,0428 ha, położonej w obrębie nr [...], jedn. ewid. K., będącej własnością B. T. i A. T. na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej w 2/3 cz. oraz S. T. w 1/3 cz. od nieruchomości sąsiednich składających się z:

- działki nr [...], o powierzchni 0,0373 ha, położonej w obrębie nr [...], jedn. ewid. K., będącej własnością S. B., K. M., M. K. oaz A. D. na prawach wspólności łącznej wspólników spółki cywilnej w całości;

- działki nr [...], o powierzchni 0,0088 ha, położonej w obrębie nr [...], jedn. ewid. K. (jednopunktowo: nr [...]), wchodzącą w zakres pasa drogowego drogi publicznej; ul. [...] w K., będącej w zarządzie Zarządu Dróg Miasta Krakowa;

- działki nr [...], o powierzchni 0,0052 ha, jedn. ewid. K. (jednopunktowo: nr [...]), zajętą pod pas drogowy drogi publicznej: ul. [...] w K., będącej w zarządzie Zarządu Dróg Miasta Krakowa, zakończonego wydaniem decyzji z dnia 7 października 2024r. nr 16/2024, znak GD-05.6830.2.7.2023, w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości i zobowiązaniu do zapłaty kosztów postępowania rozgraniczeniowego:

- B. i A. T., współwłaścicieli działki nr [...], położnej w obrębie [...], jedn. ewid. K., w kwocie 2.267,00 zł;

- S. T. współwłaściciela działki nr [...], położnej w obrębie [...], jedn. ewid. K., w kwocie 1.233,00 zł.

W podstawie prawnej tego rozstrzygnięcia powołano m.in. art 138 § 1 pkt 1 w zw. z art 144, art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a.

Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Postanowieniem z dnia 7 października 2024r. nr GD-05.6830.2.7.2023 Prezydent Miasta Krakowa ustalił na kwotę 3.400,50 zł koszty postępowania w sprawie rozgraniczenia wyżej opisanych nieruchomości.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podano, że Prezydent Miasta Krakowa wydał decyzję nr 16/2024 z dnia 7 października 2024 r. dotyczącą rozgraniczenia nieruchomości, w szczególności działka nr [...] została rozgraniczona od działek: nr [...], nr [...] (jednopunktowo) i nr [...] (jednopunktowo). Koszty wykonania czynności rozgraniczeniowych w kwocie 3.400,50 zł wynikają z umowy zawartej w dniu 23 kwietnia 2024r. oraz z przedłożonej faktury nr 04/07/2024 za wykonane czynności, która została opłacona przez Urząd Miasta Krakowa.

Przedmiotowe rozgraniczenie toczyło się z wniosku B., A. i S.T., właścicieli działki nr [...].

W toku postępowania rozgraniczeniowego na gruncie, w dniu 11 czerwca 2024 r., granica została ustalona wg danych wynikających z wiążącej dokumentacji znajdującej się w powiatowym zasobie geodezyjne - kartograficznym. Organ I instancji zaznaczył, że współwłaściciele działki nr [...] oraz Zarząd Dróg Miasta Krakowa (działki: nr [...] i nr [...]) i wspólnicy spółki cywilnej (działka nr [...]) oświadczyli, że akceptują przebieg granicy. Powołując się na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w uchwale z dnia 11 grudnia 2006r. sygn. akt I OPS 5/06, Prezydent Miasta Krakowa zadecydował o obciążeniu kosztami postępowania rozgraniczeniowego tylko wnioskodawców, bowiem druga strona postępowania, nie będąca wnioskodawcą, nie kwestionowała stanu wynikającego z dokumentacji geodezyjno-kartograficznej i akceptowała dokonane przez geodetę uprawnionego ustalenia.

Wobec tego kwotę 3.400,00 zł tytułem kosztów postępowania podzielono proporcjonalnie do udziałów w nieruchomości, tj. działki nr [...], czyli B. i A. T. zobowiązano do zapłaty kwoty 2.267,00 zł, jako 2/3 cz. kosztów postępowania rozgraniczeniowego, natomiast S. T. zobowiązano do zapłaty kwoty 1.133,00 zł, jako 1/3 cz. tych kosztów.

Na powyższe postanowienie obszerne zażalenie złożyli: B. T., A. T. i S. T. podnosząc, że to organ I instancji jest winny całej zaistniałej sytuacji. Żalący się zaznaczyli, że w roku 2018 zostali poinformowani przez Urząd Miasta Krakowa, że na sąsiedniej działce nr [...] jest prowadzona procedura związana z ustaleniem warunków zabudowy na zabudowę nowego budynku biurowego w miejsce istniejącego budynku mieszkalnego na tej działce. Projektowany budynek, będący jednocześnie na długości 6 metrów granicą, przesunął się w kierunku wschodnim w głąb działki nr [...] o 45 cm wraz z ogrodzeniem na całej długości granicy, co spowodowało zabranie Żalącym się około 13 m2 powierzchni działki nr [...], a zatem naruszyło w sposób niewątpliwy słuszne interesy Żalących się. Powyższy stan premiuje inwestora na działce nr [...] poprzez bezprawne powiększenie powierzchni działki, a tym samym powierzchnię jej zabudowy, a co za tym idzie powierzchnię i kubaturę nowoprojektowanego budynku biurowego. Żalący się, po powzięciu wiedzy o tych nieprawidłowościach, niezwłocznie poinformowali Urząd Miasta Krakowa, z żądaniem natychmiastowego przywrócenia stanu poprzedniego na wszelkich mapach, w tym na mapach w systemie elektronicznym, czyli cofnięcie na mapach całej granicy pomiędzy działka na nr [...] a działką nr [...] oraz istniejącego budynku mieszkalnego nr [...] o 45 cm, do stanu rzeczywistego istniejącego na gruncie. W tym stanie rzeczy, Żalący się podnieśli, że działania te są ewidentnym naruszeniem prawa własności i słusznych interesów prawnych Żalących się, które to interesy były i są lekceważone przez organ I instancji, który za próbę dochodzenia prawdy karze Żalących się materialnie, za błędy popełnione przez swoich pracowników.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie w uzasadnieniu zaskarżonego, opisanego na wstępie postanowienia w pierwszej kolejności przywołało treść przepisów art. 262 par 1 pkt 2 k.p.a., art. 152 k.c. oraz uchwały NSA z 11 grudnia 2006 r., I OPS 5/06.

Z akt sprawy, w szczególności z decyzji z 7.10.2024 r. o rozgraniczeniu ww. działek wynika, że geodeta dokonał analizy dokumentów, w szczególności operatu założenia e.g.i b., operatu podziału działki nr [...] na dz. nr: [...], [...] i [...] oraz pozostałej wskazanej w decyzji dokumentacji.

Wskazano, że na wszystkich analizowanych materiałach granica pomiędzy działkami nr [...] i nr [...] biegła po ścianie budynku nr [...] przy ul. [...] i dalej po ogrodzeniu. W dniu 11 czerwca 2024r. geodeta uprawniony spisał protokół graniczny, a strony obecne przy rozgraniczeniu, czyli: B. T., A. T., S. B. oraz S. S. - przedstawiciel Zarządu Dróg Miasta Krakowa, oświadczyły, że ustalone granice uznają za obowiązujące i nie zgłaszają zastrzeżeń co do ich przebiegu.

W tym stanie rzeczy, ponieważ właściciele rozgraniczanych nieruchomości jakkolwiek są stronami tego postępowania, to jednak toczyło się z wniosku i w interesie B. T., A. T. i S. T., uznano, iż ogólna zasada podziału kosztów administracyjnego postępowania rozgraniczeniowego, zgodnie z art. 152 i 153 K.c., czyli po połowie, nie znajduje uzasadnienia.

W ocenie Kolegium, skoro w przedmiotowej sprawie rozgraniczenia domagali się tylko Żalący się, a w wyniku przeprowadzonego postępowania nie nastąpiła żadna istotna korekta przebiegu granicy, zaś druga strona postępowania, która nie była wnioskodawcą i nie kwestionowała stanu wynikającego z dokumentacji geodezyjno -kartograficznej, akceptowała dokonane prze geodetę uprawnionego ustalenia, to organ I instancji mógł obciążyć nimi wyłącznie Żalących się.

Wysokość kosztów postępowania rozgraniczeniowego wynika z faktury nr 04/07/2024 i koszt związany z wykonaniem rozgraniczenia wyniósł kwotę 3.400,00 zł. Zasadną jest też - w ocenie Kolegium - przyjęta przez organ I instancji metoda rozdziału tych kosztów, szczegółowo opisana w uzasadnieniu postanowienia organu I instancji.

Wyjaśniono także, że przedmiotem niniejszego postępowania są jedynie koszty postępowania rozgraniczeniowego, a nie sama zasadność, celowość, czy prawidłowość przeprowadzenia rozgraniczenia. Oznacza to, że dla powstania kosztów postępowania rozgraniczeniowego decydującym jest to, czy rozgraniczenie zostało w ogóle przeprowadzone.

W skardze wniesionej na ww. postanowienie Kolegium, strona skarżąca podniosła, że działanie organu władzy publicznej było bezprawne, a takim było parokrotne bezprawne zmienianie i przesuwanie przebiegu granicy dzielącej działkę nr [...] i działkę nr [...], będącej własnością skarżących, na mapach w systemie elektronicznym w Urzędzie Miasta Krakowa. Skarżący nadmienili, że parokrotne zmienianie i przesuwanie przebiegu granicy nastąpiło przez nieznane im osoby zatrudnione w Urzędzie Miasta Krakowa - Wydział Geodezji, które to osoby miały bezpośredni dostęp do map znajdujących się w systemie elektronicznym Urzędu. Skarżący wnieśli też o dołączenie do materiałów przedmiotowej sprawy akta Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie sygn. akt II SA/Kr 234/23, na okoliczność planowanej budowy budynku usługowo-biurowego na kopii mapy do celów projektowych z błędnie naniesionym przebiegiem granicy pomiędzy działkami: nr [...] i nr [...] obr. [...] K., a tym samym planowanego budynku znajdującego w tej granicy, której to błędny przebieg zasadniczo odbiega, różni się od rzeczywistego posadowienia tej granicy.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie powtarzając zawartą w postanowieniu argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.

Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym.

Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną na zasadzie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tekst jedn. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 dalej: p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględnia skargę tylko wówczas, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (1a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (1b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (1c), a także wówczas, gdy stwierdza nieważność decyzji (postanowienia) z przyczyn określanych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach bądź z tych przyczyn stwierdza wydanie decyzji (postanowienia) z naruszeniem prawa. Podkreślenia wymaga również, iż stosownie do powołanych wyżej przepisów Sąd nie bada zaskarżonego postanowienia pod względem jego celowości czy słuszności.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie SKO w Krakowie nie narusza prawa w sposób uzasadniający jej uwzględnienie.

Wskazać należy, że przepisy Prawa geodezyjnego i kartograficznego nie określają zasad ponoszenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Zasady rozdziału kosztów postępowania administracyjnego pomiędzy stronę a organ regulują przepisy art. 262 § 1 i 264 § 1 k.p.a. Zgodnie z art. 262 § 1 k.p.a. stronę obciążają te koszty postępowania, które wynikły z jej winy (pkt 1), a także zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie (pkt 2). Organy w podstawie prawnej swoich rozstrzygnięć powołały art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a.

Ustalenie wysokości kosztów postępowania następuje w drodze postanowienia, wydanego przez organ administracji publicznej jednocześnie z wydaniem decyzji. W postanowieniu tym organ określa także osoby zobowiązane do poniesienia kosztów oraz termin i sposób ich uiszczenia (art. 264 § 1 k.p.a.). Na postanowienie w sprawie kosztów postępowania osobie zobowiązanej do ich poniesienia służy zażalenie.

W kontrolowanej przez Sąd sprawie spornym jest to, w jaki sposób należało rozliczyć koszty postępowania rozgraniczeniowego. Skarżący uważają, że zarówno oni jak i ich sąsiedzi powinni po równo ponosić te koszty. Organy administracji publicznej (rozpoznawczy i odwoławczy) uważają, że z uwagi na brak sporu co do konieczności rozgraniczenia działek, koszty tego postępowania spoczywają wyłącznie na skarżących. Sąd w składzie orzekającym przychyla się do stanowiska organów.

Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę akceptuje stanowisko wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w prawomocnym wyroku z 20 czerwca 2023 r., sygn. II SA/Bk 301/23 (opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych) i w dalszej części uzasadnienia częściowo posłuży się argumentami przedstawionymi w uzasadnieniu tego wyroku.

Tytułem wstępu należy w pierwszej kolejności przypomnieć, że rozgraniczenie nieruchomości w postępowaniu administracyjnym normują przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1151, dalej: p.g.k., ustawa). Zgodnie z art. 29 ust. 1 tej ustawy rozgraniczenie nieruchomości ma na celu ustalenie przebiegu ich granic przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów. Organem przeprowadzającym rozgraniczenie z urzędu lub na wniosek strony, stosownie do art. 29 ust. 3 i art. 30 ust. 1 p.g.k. jest wójt (burmistrz, prezydent miasta), zaś czynności ustalania przebiegu granic wykonuje geodeta upoważniony przez wskazane organy (art. 31 ust. 1 p.g.k.). Rodzaje rozstrzygnięć, jakie mogą zapaść w postępowaniu rozgraniczeniowym określają przepisy art. 31 ust. 4, art. 33 ust. 1 i art. 34 ust. 2 p.g.k. Jak wynika z powyższych regulacji w administracyjnym postępowaniu rozgraniczeniowym możliwe jest zatem wydanie trzech rodzajów decyzji:

- decyzji o rozgraniczeniu wydanej na podstawie art. 33 ust. 1 cyt. ustawy, poprzedzonej ustaleniem przebiegu granicy bądź w oparciu o dowody wymienione w art. 31 ust. 2 ustawy, bądź - w przypadku braku dowodów - na podstawie zgodnego oświadczenia stron lub jednej strony, gdy druga strona w toku postępowania oświadczenia nie składa i nie kwestionuje przebiegu granicy (art. 31 ust. 3 ustawy);

- decyzji o umorzeniu postępowania w przedmiocie rozgraniczenia w związku z zawarciem przez strony ugody przed uprawnionym geodetą (art. 105 § 1 k.p.a. w związku z art. 31 ust. 4 p.g.k.), bądź w następstwie bezprzedmiotowości postępowania z innych przyczyn (np. skutecznego cofnięcia wniosku albo połączenia nieruchomości oddzielonych granicą lub skupienia ich w rękach jednego właściciela (art. 105 k.p.a.);

- decyzji o umorzeniu postępowania administracyjnego i przekazaniu z urzędu sprawy do rozpatrzenia sądowi powszechnemu (art. 34 ust. 2 ustawy) wydanej w sytuacjach określonych w art. 34 ust. 1 ustawy tj. w związku z niedojściem do zawarcia ugody lub brakiem podstaw do wydania decyzji o rozgraniczeniu.

Niezależnie od sposobu zakończenia sprawy, zawsze wystąpienie sporu granicznego implikuje sposób rozliczenia kosztów administracyjnego postępowania rozgraniczeniowego, a koniecznymi kosztami tego postępowania są koszty związane z czynnościami upoważnionego geodety. Z uwagi na to, że przepisy p.g.k. nie zawierają norm dotyczących kosztów administracyjnego postępowania rozgraniczeniowego i sposobu ich rozliczenia, w tej kwestii należy stosować przepisy działu IX kodeksu postępowania administracyjnego. Ustalenie wysokości kosztów postępowania następuje w drodze postanowienia, wydanego przez organ administracji publicznej jednocześnie z wydaniem decyzji kończącej postępowanie administracyjne.

Gramatyczna wykładnia przepisu art. 262 § 1 k.p.a. prowadzi do wniosku, że przepis ten ustala zasady rozdziału kosztów postępowania pomiędzy stronę (strony), a organ administracji. Oznacza to, że koszty postępowania, których poniesienie nie jest ustawowym obowiązkiem organu, obciążają strony. Na tej podstawie można orzec o kosztach rozgraniczenia poniesionych przez organ administracji publicznej, w tym także o wynagrodzeniu upoważnionego geodety. Ustalenie wysokości kosztów postępowania, osób zobowiązanych do ich poniesienia oraz terminu i sposobu ich uiszczenia następuje w drodze postanowienia wydawanego przez organ jednocześnie z wydaniem decyzji. Na postanowienie w sprawie kosztów postępowania osobie zobowiązanej do ich poniesienia służy zażalenie (art. 264 § 1 i 2 k.p.a.). Postanowienie dotyczące kosztów postępowania określa je odpowiednio do okoliczności sprawy, a więc żądań stron, ich interesu, czy spowodowania dodatkowych kosztów z winy którejś ze stron postępowania (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2007 r., sygn. VIII SA/Wa 436/07, Lex nr 392601).

Występujące w orzecznictwie rozbieżności dotyczące zagadnienia, czy organ administracji publicznej, orzekając o kosztach postępowania rozgraniczeniowego, może kosztami tymi obciążyć każdą ze stron postępowania, czy też koszty postępowania rozgraniczeniowego powinien ponieść tylko wnioskodawca, zostały rozstrzygnięte w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2006 r., podjętej w sprawie o sygn. I OPS 5/06 (opubl. w CBOSA), w której Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że organ administracji publicznej, orzekając o kosztach postępowania rozgraniczeniowego na podstawie art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a., może obciążyć kosztami rozgraniczenia nieruchomości strony będące właścicielami sąsiadujących nieruchomości (art. 153 k.c.), a nie tylko stronę, która żądała wszczęcia postępowania.

W uzasadnieniu powyższej uchwały NSA wyjaśnił, że w postępowaniu rozgraniczeniowym wszczętym na wniosek właściciela jednej nieruchomości, właściciel nieruchomości sąsiedniej może uznawać, iż przeprowadzenie postępowania rozgraniczeniowego nie leży w jego interesie, gdyż nie kwestionuje on przebiegu granic.

Co do zasady ustalenie granic sąsiadujących nieruchomości leży w interesie prawnym wszystkich właścicieli, gdy granice gruntów sąsiadujących stały się sporne. Jak podkreślił NSA, w postępowaniu administracyjnym ma bowiem również zastosowanie wynikająca z art. 152 k.c. norma materialnoprawna stanowiąca, że właściciele nieruchomości koszty rozgraniczenia ponoszą po połowie, która wynika z zasady, iż właściciele gruntów sąsiadujących mają obowiązek współdziałania przy rozgraniczeniu gruntów oraz przy utrzymywaniu stałych znaków granicznych. Udział w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony jest co do zasady równoznaczny ze stwierdzeniem, że postępowanie to toczy się w interesie każdej ze stron postępowania. Interes prawny jest bowiem kategorią obiektywną. Twierdzenie, że posiada go jedynie strona, która żąda wszczęcia postępowania, bo postępowanie toczy się w jej interesie, gdyż to ona domaga się konkretyzacji swojego interesu prawnego w sprawie, pozostałoby w sprzeczności z pojęciem legitymacji strony w postępowaniu administracyjnym.

Wyrażony w powołanej uchwale pogląd jest jednolicie podzielany w orzecznictwie sądów administracyjnych. Stanowisko to w pełni podziela również sąd orzekający w niniejszej sprawie, przez co uchwała ma charakter prawnie wiążący (art. 269 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Powyższe nie oznacza jednak, że nie mogą zaistnieć przypadki, kiedy dopuszczalne jest rozstrzygnięcie o kosztach postępowania rozgraniczeniowego według reguły przewidzianej w art. 262 § 1 pkt 1 k.p.a., zgodnie z którą stronę obciążają koszty postępowania, które wynikły z winy strony. Są to przypadki wyjątkowe, które muszą wynikać ze szczególnych okoliczności indywidualnej sprawy, decydujących o możliwości innego sposobu rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Tego rodzaju przypadki dotyczą takich sytuacji, kiedy granice sąsiadujących nieruchomości nie są w istocie sporne.

O istnieniu sporu granicznego nie przesądza wyłącznie wniosek o rozgraniczenie, ale całokształt okoliczności sprawy tj. przebieg czynności rozgraniczeniowych, charakter dokumentów odzwierciedlających prawny przebieg granicy znajdujących się zasobie geodezyjnym, postawa stron postępowania rozgraniczeniowego podczas czynności rozgraniczenia i ich stosunek do wskazanego przez geodetę przebiegu granicy w świetle dokumentacji prawnej, łatwość odnalezienia punktów osnowy geodezyjnej w terenie oraz reakcja stron postępowania na końcowy wynik rozgraniczenia. W doktrynie podkreśla się, że "potrzeba rozgraniczenia nieruchomości powstaje wtedy, gdy granice gruntów nie zostały ustalone albo stały się sporne, a wznowienie znaków granicznych nie może nastąpić" (S. Rudnicki, Rozgraniczenie (w:) S. Rudnicki, G. Bieniek, M. Gdesz, Nieruchomości. Problematyka prawna, G. Bieniek, M. Gdesz, Warszawa 2013). Dalej autor ten podaje, że "przesłanką rozgraniczenia gruntów jest spór w sprawie przebiegu granicy". Konieczne jest więc istnienie sporu co do granicy lub brak jej ustalenia. Spór w sprawie o rozgraniczenie ma zawsze miejsce na etapie postępowania sądowego. Natomiast na etapie administracyjnego postępowania rozgraniczeniowego mogą mieć miejsce zarówno przypadki wystąpienia obiektywnych przesłanek uzasadniających jego wszczęcie, jak i ich brak.

W kontrolowanej sprawie uprawniony geodeta M. Kaleta przenalizował:

- operat założenia ewidencji gruntów i budynków nr [...] z 12.02.1969 r. (P.1261.1969.205);

- operat podziału dz. nr [...] na [...], [...], [...] – K/747/77 (P.1261.1977.233);

- zarys pomiarowy dzielnicy XIII Zwierzyniec- szkic polowy nr 70 z 7-13 września 1926 r.

Na zanalizowanych materiałach granica pomiędzy dz. nr [...] i [...] biegła po ścianie budynku nr [...] przy ul. [...] i dalej po ogrodzeniu.

W aktach postępowania administracyjnego znajduje się Protokół graniczny ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych nr [...], [...], [...] (jeden punkt), [...] (jeden punkt) z 11.06.2024 r. sporządzony przez geodetę uprawnionego M. K. i spisany przy udziale stron obecnych przy rozgraniczeniu, tj. B. T., działającej imieniem własnym oraz S. T., A. T. właścicieli działki Nr [...], S. S. - przedstawiciela Zarządu Dróg Miasta Krakowa - działki Nr [...] i [...] i S. B. współwłaściciela działki Nr [...]. Pozostałe strony prawidłowo zawiadomione, tj. A. D., M. K. i K. M. nie przyszły na rozprawę rozgraniczeniową bez podania przyczyny.

Granica pomiędzy nieruchomością składającą się z działki Nr [...] położonej w obrębie Nr [...] jednostka ewidencyjna K. a nieruchomością sąsiednią składającą się z działki Nr [...] położonej w obrębie Nr [...] jednostka ewidencyjna K. a nieruchomością sąsiednią składającą się z działki Nr [...] (jeden punkt Nr [...]), a nieruchomością sąsiednią się z działki Nr [...] (jeden punkt Nr [...]) położonej w obrębie Nr [...] jednostka ewidencyjna K. została ustalona na odcinku między punktami Nr [...] – [...]- [...] na podstawie zebranych i opisanych wyżej dokumentów.

Strony obecne przy rozgraniczeniu, zgodnie oświadczyły, że ustalone granice uznają za obowiązujące i nie zgłaszają zastrzeżeń co do ich przebiegu.

Zatem wydanie decyzji o rozgraniczeniu przy ewidentnie jednoznacznym prawnie przebiegu granicy według dokumentów ewidencyjnych i przy zgodności przebiegu granicy na gruncie z przebiegiem uwidocznionym w dokumentacji geodezyjnej oraz przy zgodnych oświadczeniach właścicieli rozgraniczanych nieruchomości złożonych w obecności geodety, że nie kwestionują oni przebiegu granicy, a jednocześnie bezproblemowym odnalezieniu w terenie znaków granicznych, stanowi potwierdzenie braku wystąpienia sporu granicznego. Ze wszystkich dokumentów geodezyjnych przeanalizowanych przez geodetę wynikały dane czytelne, wiarygodne i jednoznacznie przedstawiające przebieg granicy.

Decyzja o rozgraniczeniu nieruchomości nie została objęta żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego.

Podsumowując, w ocenie Sądu zaskarżone postanowienie zapadło w zgodzie z przepisami prawa materialnego i bez naruszenia przepisów postępowania (w tym również przepisów powołanych w skardze). Zebrany w toku postępowania materiał dowodowy jest kompletny dla podjęcia rozstrzygnięcia i został poddany przez organ wszechstronnej analizie, a wyprowadzone wnioski należało uznać za spójne i logiczne.

Wysokość wynagrodzenia geodety została udokumentowana. Geodeta złożył fakturę, z której wynika, jakie są koszty dokonania czynności w stosunku do ww. działek. Wysokość kosztów nie odbiega od cen rynkowych i nie była przez skarżących kwestionowana, sam wybór geodety również.

Zarzuty skargi okazały się zatem pozbawione usprawiedliwionych podstaw. Również Sąd orzekający w przedmiotowej sprawie nie stwierdził, aby przy wydaniu zaskarżonego postanowienia doszło do innych uchybień, które uzasadniałyby jego uchylenie lub stwierdzenie jego nieważności. Natomiast fakt, że skarżący nie zgadzają się z oceną materiału dowodowego zaprezentowaną przez organ i podjętym rozstrzygnięciem, nie świadczy o tym, że reguły procedowania zostały naruszone.

Z wszystkich tych przyczyn, Sąd oddalił skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.