Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Gapiński po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Sp. z o.o. w P. na zarządzenie pokontrolne Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 23 grudnia 2024 r. nr 122/2024 w przedmiocie odpadów p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Pismem z dnia 27 stycznia 2025 r. W. Sp. z o.o. w P. (dalej: skarżąca), wniosła skargę na zarządzenie pokontrolne Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 23 grudnia 2024 r. nr 122/24 w przedmiocie odpadów.

Pismem z dnia 26 lutego 2025 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 25 lutego 2025 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie dokumentu lub wierzytelnego odpisu dokumentu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej i umocowanie osoby podpisanej pod skargą (np. odpis KRS). Ponadto w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 25 lutego 2025 r. doręczono skarżącej odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II o wezwaniu do uiszczenia przez skarżącą wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł stosownie do § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021, poz. 535 ze zm.) w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka pocztowa zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącej spółce w dniu 13 marca 2025 r.

Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi i nie uiściła wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) dalej: "p.p.s.a." sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym – art. 58 § 3 p.p.s.a.

W myśl art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu. Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Termin siedmiodniowy określony w art. 220 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym, nie może być przedłużony ani skrócony. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Stosownie natomiast do treści art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te określa art. 46 p.p.s.a.

Z kolei w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Powyższy siedmiodniowy termin jest również terminem ustawowym, co oznacza, że Sąd nie jest uprawniony do jego przedłużenia bądź skrócenia. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi stwarza zatem podstawę do jej odrzucenia.

Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Art. 29 p.p.s.a. stanowi, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności.

W niniejszej sprawie skarżąca spółka została wezwana do przedłożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego sposób jej reprezentacji i umocowanie do jej reprezentowania np. odpisu z KRS, a więc stwierdzającego umocowanie do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 29 p.p.s.a. – gdyż nieprzedłożenie takiego dokumentu stanowi brak formalny skargi. Niewykonanie w terminie nałożonego przez Sąd obowiązku przedstawienia dokumentu stwierdzającego umocowanie do występowania w imieniu spółki przed sądem powoduje odrzucenie skargi z tej przyczyny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (postanowienie NSA z 24 listopada 2021 r., sygn. akt II OZ 823/21). Powyższej oceny nie zmienia okoliczność, że ww. rejestr jest jawny, a w szczególności, że zgodnie z art. 15 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 979) od dnia ogłoszenia w Monitorze Sądowym i Gospodarczym nikt nie może zasłaniać się nieznajomością ogłoszonych wpisów. Należy bowiem podkreślić, że obowiązek wykazania umocowania spoczywa na osobie reprezentującej stronę skarżącą, a rolą sądu administracyjnego nie jest wyręczanie strony w zakresie wykazania istnienia umocowania do reprezentacji spółki. Innymi słowy, jawność rejestru KRS nie oznacza, że sąd może zastępować strony i uzupełniać za nie braki formalne składanych pism. Są to czynności procesowe stron, ich pełnomocników lub przedstawicieli (co wynika chociażby z art. 29 p.p.s.a. i zawartego w nim zwrotu "mają obowiązek wykazać"), którymi nie mogą być obciążane inne podmioty. Zwolnienie strony z dokonania czynności, a zwłaszcza z uzupełnienia braku formalnego, polegającego na niedołączeniu odpisu KRS, i obciążenie tą czynnością sądu musiałoby mieć oparcie ustawowe, a takiego w p.p.s.a. brak. Oznacza to, że nie ma podstaw prawnych do zwolnienia strony od obowiązku uzupełniania braków formalnych i przerzucenia ciężaru czynienia ustaleń, czy osoba dokonująca czynności posiada stosowne umocowanie, na przewodniczącego wydziału (na etapie kontroli warunków formalnych skargi), bądź na sąd (na etapie oceny, czy zachodzą podstawy do odrzucenia skargi) wobec niewykonania zarządzenia przewodniczącego (postanowienia NSA z dnia 8 listopada 2016 r., II FZ 716/16 oraz z dnia 15 maja 2019 r., II OZ 422/19).

Należy wskazać, że przesyłka pocztowa zawierająca wezwania do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi z prawidłowymi pouczeniami o skutkach niezastosowania się do nich w wyznaczonym terminie, została doręczona skarżącej w dniu 13 marca 2025 r. Termin do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi upłynął w dniu 20 marca 2024 r.

Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Orzeczenia przywołane w treści niniejszego orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.