Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 2563/23 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 2 października 2023 r., nr 1401-IEE2.7192.172.2023.3.TŁ w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia oddalić zażalenie.

W dniu 3 października 2023 r. B. W. (dalej: "Skarżący") złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: "Dyrektor") z 2 października 2023 r., wydane w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Przedmiotowa skarga zawierała braki fiskalne, w postaci braku uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: "WSA", "Sąd") z 27 listopada 2023 r. wezwano Skarżącego do usunięcia braku fiskalnego skargi, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Na powyższe zarządzenie, pismem z dnia 3 grudnia 2023 r. Skarżący wniósł zażalenie, które Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 22 lutego 2024 r. odrzucił.

Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z 17 kwietnia 2024 r. Skarżący został wezwany celem wykonania prawomocnego zarządzenia z 27 listopada 2023 r. Wezwanie zostało doręczone dnia 23 kwietnia 2024 r. (k. 77 akt sądowych).

Do dnia 30 kwietnia 2024 r. żądana opłata nie została przez Skarżącego uiszczona.

WSA postanowieniem z 22 maja 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 2563/23, odrzucił skargę, uznając, że jest ona obarczona brakiem fiskalnym uniemożliwiającym nadanie jej dalszego, prawidłowego biegu.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Skarżący, wnosząc o jego uchylenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z 30.08.2022 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 259 dalej: "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, takich jak skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż zaskarżone postanowienie w pełni odpowiada prawu. Akta rozpoznawanej sprawy wskazują bezspornie, że wezwanie

z dnia 17 kwietnia 2024 r., do uiszczenia należnego wpisu od skargi w kwocie 100 zł, doręczono skutecznie Skarżącemu w dniu 23 kwietnia 2024 r. (potwierdzenie odbioru - k. 77 akt sądowych). W wezwaniu tym Sąd pouczył Skarżącego o trybie, terminie oraz rygorze nieuiszczenia należnej opłaty od skargi. Skarżący w wymaganym, wynikającym z ustawy terminie, należnego wpisu jednak nie uiścił, co nie jest kwestionowane w zażaleniu. Nadto powyższa okoliczność stwierdzona jest stosowną notatką (k. 82 akt sądowych). W tej sytuacji WSA prawidłowo postanowił

o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., jako pisma od którego mimo wezwania, nie uiszczono należnego wpisu w terminie.

W treści zażalenia nie podniesiono argumentów, które podważałyby prawidłowość zapadłego rozstrzygnięcia, zaś argumentację w nim przedstawioną Naczelny Sąd Administracyjny ocenia jako gołosłowną polemikę, nie znajdującą oparcia w okolicznościach sprawy.

Z przytoczonych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.