Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 2 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. C. na bezczynność Wójta Gminy S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę.

Pismem z 1 marca 2022 r., nadanym w formie elektronicznej, D. C. (zwany dalej: "skarżącym") za pośrednictwem Wójta Gminy S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę - w formie załącznika do tego pisma - na bezczynność tego organu.

Zarządzeniem z 14 kwietnia 2022 r. Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu, wezwano skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi, przez nadesłanie egzemplarza skargi prawidłowo podpisanego, zgodnie z art. 46 § 2a i 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329) – zwanej dalej jako: "P.p.s.a.". Wskazano jednocześnie skarżącemu, że podpisał wyłącznie elektronicznie pismo przewodnie, a nie skargę z 1 marca 2022 r. na "bezczynność Urzędu Gminy S." załączoną do tego pisma.

Powyższe wezwanie zawierało pouczenie, że niezastosowanie się do jego treści w terminie 7 dni, spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie to 20 kwietnia 2022 r., zostało doręczone elektronicznie na adres skarżącego, co potwierdza Urzędowe Poświadczenie Doręczenia (por. k-56 akt sądowych).

Z akt sprawy wynika, że skarżący do dnia wydania niniejszego postanowienia nie dokonał żądanej przez Sąd czynności. Natomiast pismem z 21 kwietnia 2022 r. (prawidłowo podpisanym w formie elektronicznej) oświadczył, że wycofuje skargę wniesioną w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie - przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 46 § 2a P.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.

Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

W rozpatrywanej sprawie skarżący wniósł skargę drogą elektroniczną. Skargę z 1 marca 2022 r. stanowił załącznik do pisma przewodniego z tego samego dnia, zatytułowanego: "Skarga na bezczynność". W załączniku tym, zostały sformułowane przez skarżącego zarzuty stawiane Wójtowi Gminy S., a także wnioski procesowe. Jednakże skarga (załącznik do pisma przewodniego) nie została podpisana w wymaganej przepisami prawa formie. Wobec tego, Sąd wezwał skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez jej prawidłowe podpisanie, przewidzianej dla formy elektronicznej. Wezwanie zawierało pouczenie, że niedokonanie żądanych czynności w wyznaczonym terminie, spowoduje odrzucenie skargi.

Wezwanie powyższe zostało doręczone skarżącemu drogą elektroniczną w 20 kwietnia 2022 r. Siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi, upłynął zatem 27 kwietnia 2022 r. Skarżący w wymaganym terminie nie zastosował się do wezwania, tj. nie podpisał skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym.

Odnosząc się natomiast do zawartego w piśmie z 21 kwietnia 2022 r. oświadczenia o cofnięciu skargi zauważyć należy, że Sąd nie mógł uwzględnić tego oświadczenia skarżącego. O ile w świetle art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie z reguły wiąże sąd (chyba, że sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności), to jednakże takie badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07 dostępne pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Taka sytuacja nie zaistniała w sprawie, co wywiedziono wyżej.

Wobec tego, że braki formalne skargi nie zostały usunięte w terminie, to zaistniały przesłanki do odrzucenia skargi podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., co Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.