Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu 30 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. znak [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym postanawia skargę odrzucić.

Postanowieniem z dnia [...] r. znak. [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] znak: [...]. Postanowienie znak: [...] organu pierwszej instancji zostało wydane na podstawie art. 33 § 1 pkt. 1 i 7 oraz art. 34 § 1 i § 2 ustawy z dnia 7 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i zawiera stanowisko wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym wobec E. S..

Zgodnie z pouczeniem, zawartym w postanowieniu Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., dotyczącym możliwości zaskarżenia go do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skargę na ww. postanowienie w terminie złożyła E.S.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: ,,ustawy p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Przepis w takim brzmieniu został wprowadzony na podstawie art. 1 pkt 1 lit. a/ ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 14 maja 2015 r. poz. 658), dalej: ,,ustawy zmieniającej". Zgodnie z art. 2 tej ustawy, przepisy ustawy p.p.s.a.,

w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 ustawy zmieniającej stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy ustawy p.p.s.a. w brzmieniu dotychczasowym. Zgodnie natomiast z art. 3 ustawy zmieniającej, ustawa ta wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, czyli 15 sierpnia 2015 r.

Z przepisów tych wynika, że do postępowań wszczętych od 15 sierpnia

2015 r. zastosowanie znajduje przepis art. 3 § 2 pkt 3 ustawy p.p.s.a. w nowym brzmieniu. Złożenie skargi do organu powoduje wszczęcie postępowania sądowo administracyjnego. Przedmiotowe postępowanie w sprawie ze skargi E. S. wszczęte zostało 19 października 2015 r. (data stempla pocztowego), zatem po 15 sierpnia 2015 r. Oznacza to, że zaskarżone skargą postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, zostało wyłączone spod kontroli sądowo administracyjnej.

W przekonaniu Sądu, bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy pozostaje również fakt zamieszczenia przez organ drugiej instancji błędnego pouczenia o przysługującym stronie prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Samo pouczenie strony o możliwości zaskarżenia postanowienia nie tworzy uprawnienia do jego zaskarżenia i tym samym nie powoduje, że strona może skorzystać ze środka zaskarżenia nieprzewidzianego przepisami prawa

(por. wyrok NSA z 22 października 2014 r. I FSK 1655/13). O dopuszczalności

i trybie wnoszenia środków zaskarżenia nie decydują bowiem organy administracji, lecz przepisy prawa, które organy winny prawidłowo stosować (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 30 czerwca 2009 r. sygn. akt II SA/Ol 518/09, Lex nr 503980).

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.