Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 maja 2016 r., sygn. akt IV SAB/Gl 35/16 odrzucające zażalenie K. M. na postanowienie odrzucające skargę K. M. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 24 maja 2016 r., sygn. akt IV SAB/Gl 35/16, odrzucił zażalenie K. M. na postanowienie z dnia 11 kwietnia 2016 r. odrzucające skargę żalącego na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej jako wniesione po upływie terminu. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący został prawidłowo pouczony o terminie i sposobie wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie.

Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł K. M., wskazując, że w ostatnim dniu terminu wysłał zażalenie przy użyciu poczty elektronicznej na adres e-mail Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach oraz na adres e-mail Wydziału Informacji Sądowej tego sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 194 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) zażalenie do NSA przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie zażalenia. Zgodnie z art. 194 § 2 zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Ponadto, zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. tylko oddanie pisma polskiej placówce operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.

W treści uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2014 r., sygn. I OPS 10/13, wskazano, że w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 p.p.s.a. - nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 r., poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ale jednocześnie potwierdzono faktyczną możliwość wnoszenia pisma do sądu drogą elektroniczną, z tym jednak zastrzeżeniem, że pismo wniesione w taki sposób ocenić należy jako obarczone brakiem formalnym określonym w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Mając na względzie to stanowisko w orzecznictwie wykształciły się różne poglądy w kwestii ustalenia daty wniesienia pisma w postaci elektronicznej.

Według jednego z nich przyjmuje się, że w wypadku nadania pisma za pośrednictwem telefaksu lub poczty elektronicznej – uznać należy, że pismo zostało wniesione w dacie prezentaty, czyli adnotacji o wpływie pisma uczynionej przez upoważnionego pracownika (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2015 r., sygn. akt I OZ 1392/15; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2015 r., I GZ 355/15; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2003 r., I CZ 192/02, OSNC 2004, Nr 4, poz. 64; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2011 r., sygn. akt II OZ 62/11, LEX 1071335; M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, Art. 83, w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2015, s. 455). Według drugiego stanowiska, przejmuje że najwcześniejszą datą, w której pismo nadane drogą elektroniczną może być uznane za wniesione do sądu jest data jego wydrukowania (tak np. NSA w postanowieniu z dnia 6 maja 2015 r. sygn. akt II OSK 1035/15 i WSA w Krakowie w postanowieniu z dnia 5 czerwca 2015 r. sygn. akt II SA/Kr 462/15. Podobne stanowisko zajął NSA w postanowieniu z dnia 2 października 2015 r. sygn. akt II OZ 920/15, w którym zmodyfikował wcześniej przedstawiony pogląd i uznał, że datą wniesienia pisma drogą elektroniczną jest najwcześniejsza data, w której Sąd mógł zapoznać się z treścią pisma, to jest data jego wpływu do Sądu z możliwością (teoretyczną) jego wydrukowania.

Przedmiotowe postanowienie zostało doręczone żalącemu w dniu 4 maja 2016 r. (k. 33 akt sądowych), zatem termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 11 maja 2016 r. Przyjmując za trafne ostatnie z przedstawionych stanowisk jako najbardziej korzystne dla skarżącego oraz to, że zażalenie jak wynika z dołączonych do niego załączników w postaci wydruków wysłania wiadomości do Wydziału Informacji Sądowej WSA w Gliwicach i do Przewodniczącego Wydziału zostało wysłane pocztą elektroniczną 11 maja 2016 r. o godzinie 23:38 i 23:48 ( karty 50 i 51 akt sądowych), należy przyjąć, że ze względu na możliwość jego wydrukowania, zażalenie wpłynęło do WSA w Gliwicach w dniu 12 maja 2016 r. Trafnie zatem uznał Sąd I instancji, że wspomniane zażalenie zostało złożone z uchybieniem siedmiodniowego terminu określonego w art. 194 § 2 p.p.s.a. i na podstawie 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. je odrzucił

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie, uznając je za nieuzasadnione.