Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Bogdan Fischer po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 18 września 2025 r. sygn. akt I SA/Ol 356/25 w zakresie odrzucenia skargi A. G. na czynność Wójta Gminy G. w przedmiocie przyznania i ustalenia wysokości oraz wypłaty dotacji oświatowej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 18 września 2025 r. sygn. akt I SA/Ol 356/25 odrzucił skargę A. G. na czynność Wójta Gminy G. w przedmiocie przyznania i ustalenia wysokości oraz wypłaty dotacji oświatowej. Sąd I instancji uznał, że skarżąca wniosła skargę po upływie terminu do jej wniesienia i tym samym zaistniała podstawa do zastosowania art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesiona po terminie. Podkreślono, że skarżąca otrzymując w dniu 15 kwietnia 2025 r. kwotę dotacji oświatowej po aktualizacji powzięła wiedzę, w jakiej wysokości została ustalona stawka dotacji na rok 2025. Tym samym wnosząc skargę do sądu w dniu 16 lipca 2025 r. uchybiła trzydziestodniowemu terminowi, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a.

Następnie skarżąca wniosła zażalenie, w którym wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w calowości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji zasadnie stwierdził, że zaskarżona w tej sprawie czynność podlega kognicji sądów administracyjnych. Kwestia ta była już przedmiotem analizy Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że w myśl art. 34 ust. 1 ustawy z 27 października 2017 r. o finasowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2025 r. poz. 439), dalej jako: "u.f.z.o.", w którym uregulowano formę przekazania dotacji, dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25 ust. 1-4 i 8, art. 26 ust. 1, 2 i 8, art. 28-30 oraz 31 ust. 1, są przekazywane na rachunek bankowy przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 6- 8 ustawy - Prawo oświatowe, lub zespołu szkół lub placówek, w 12 częściach w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca, z tym że części za styczeń i za grudzień są przekazywane w terminie odpowiednio do dnia 20 stycznia oraz do dnia 15 grudnia roku budżetowego; w przypadku dotacji, o której mowa w art. 31 ust. 1, liczba części należnej dotacji jest równa liczbie miesięcy, w których prowadzony jest dany kwalifikacyjny kurs zawodowy. Ponadto wskazania wymaga, że udzielanie dotacji oświatowej nie następuje w formie decyzji administracyjnych, wydawanych w trybie postępowania administracyjnego, lecz zgodnie z zapisami art. 47 u.f.z.o., stanowi wykonywanie czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Odnosząc się do kwestii określenia początku biegu terminu do wniesienia skargi, należy wskazać, że zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. wnosi się w terminie 30 dni od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Przepis ten nie przewiduje odstępstw od liczenia w ten sposób terminu, a wskazywany przez art. 34 ust. 1 u.f.z.o. nie daje do tego podstaw. Jest on bowiem adresowany do organu, regulując maksymalny termin czynności przekazania dotacji. Nie koryguje on natomiast w żaden sposób terminu zakreślonego przez art. 53 § 2 p.p.s.a. Nie można w szczególności przyjąć, że termin na wniesienie skargi liczyć należy dopiero od upływu wskazanego maksymalnego terminu na przekazanie dotacji.

O podjęciu zaskarżonej czynności skarżąca dowiedziała się z chwilą otrzymania dotacji na jej rachunek bankowy tj. w dniu 15 kwietnia 2025 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że w tym dniu skarżąca dowiedziała się o fakcie dokonania tej czynności. Brak jest zatem podstaw, by w rozpoznawanej sprawie przyjąć inny termin rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi. W szczególności brak jest podstaw, by twierdzić, że termin rozpoczyna się w ostatnim dniu na wypłacenie dotacji. Takie stanowisko, zdaniem NSA, stoi w sprzeczności z art. 53 § 2 p.p.s.a., który wyraźnie określa początek biegu terminu do wniesienia skargi na dzień, w którym strona faktycznie dowiedziała się o wydaniu aktu lub podjęciu czynności. Zdaniem NSA skoro przedmiotem zaskarżenia skarżąca uczyniła konkretną czynność organu, to istotne - z punktu widzenia art. 53 § 2 p.p.s.a. - jest wyłącznie ustalenie dnia, w którym skarżąca dowiedział się o jej dokonaniu. Tych ustaleń jednak strona w sprawie nie podważyła, co czyni zażalenie niezasadnym.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.