Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 18 czerwca 2025 r. nr 010070/684/9776857/2024, 509278514 w przedmiocie świadczenia aktywni rodzice w pracy postanawia: odrzucić skargę.

I. K. złożyła, za pośrednictwem Platformy Usług Elektronicznych – PUE ZUS pismo ogólne do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (POG), skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 18 czerwca 2025 r. nr 010070/684/9776857/2024, postępowanie 509278514, którą utrzymał w mocy decyzję z 24 stycznia 2025 r. o odmowie prawa do świadczenia aktywni rodzice w pracy na dziecko H. S. Jednocześnie załączyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 9 września 2025 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Również została wezwana o podpisanie wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W wezwaniu zawarto min. pouczenie co do trybu wnoszenia do sądu pisma w formie dokumentu elektronicznego (art. 12b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. -, powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.") oraz o konieczności podpisania elektronicznie zarówno pisma jak i załączników do pisma (art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a.).

Powyższe zarządzenie zostało przesłane przy piśmie z 15 września 2025 r. (k-19 akt sądowych) i wróciło do Sądu jako awizowana przesyłka (k-21 akt sądowych). Jak wynika z adnotacji placówki pocztowej przesyłka nie została doręczona, gdyż nie została podjęta w terminie. Placówka pocztowa dwukrotnie bezskutecznie zawiadamiała skarżącą o możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym (awizo z dnia 19 września 2025 r. i awizo powtórne z dnia 29 września 2025 r.), po czym w dniu 7 października 2025 r. zwróciła nieodebraną przesyłkę Sądowi. W ocenie Sądu przesyłkę awizowano w sposób prawidłowy, dlatego została pozostawiona w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 3 października 2025 r. Skarżąca do dnia dzisiejszego nie uzupełniła braków formalnych skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.

W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.

W przypadku dokumentu elektronicznego, określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.

Skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej organu (art. 54 § 1a p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skarżąca złożyła skargę w formie elektronicznej, poprzez Platformę Usług Elektronicznych udostępnianą przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Zgodnie z informacją umieszczoną na stronie https://www.zus.pl/baza-wiedzy/o-platformie-uslug-elektronicznych-pue-/o-platformie-uslug-elektronicznych-pue-/informacje-dotyczace-pue Platforma Usług Elektronicznych ZUS (PUE ZUS) to narzędzie, które ułatwia dostęp do usług świadczonych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Dzięki Platformie Usług Elektronicznych osoba uprawniona może przejrzeć dane zgromadzone w ZUS, przekazać dokumenty ubezpieczeniowe, składać wnioski i otrzymywać na nie odpowiedzi, zadawać pytania i otrzymywać odpowiedzi z ZUS, umawiać się na wizyty w jednostce ZUS.

W niniejszej sprawie skarga nie została wniesiona do organu administracji poprzez elektroniczną skrzynkę podawczą platformy usług administracji publicznej e-PUAP, co uniemożliwiło Sądowi weryfikację podpisu elektronicznego. Urzędowe poświadczenie przedłożenia (UPP) skargi na pośrednictwem ZUS PUE nie zawiera adresu elektronicznego skarżącej. W związku powyższym wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie Sąd skierował na jedyny znany mu adres, tj. adres wskazany w skardze.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

W rozpatrywanej sprawie zastosowanie znalazł uregulowany w art. 73 p.p.s.a. tryb doręczenia, zgodnie z którym w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, a zawiadomienie o powyższym w postaci awiza umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (...). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu.

Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie wykonała zarządzenia Sądu z 9 września 2025 r., ponieważ nie uzupełniła braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Skarżąca nie odebrała przesyłki zawierającej powyższe zarządzenie, pomimo jej dwukrotnego prawidłowego awizowania przez Pocztę Polską. Skuteczne doręczenie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło w dniu 3 października 2025 r., tak więc siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upływał bezskutecznie w dniu 10 listopada 2025 r.

Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.