Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Korycińska (spr.) Sędzia NSA Piotr Pietrasz Sędzia NSA Michał Kowalski po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi M. W. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI SA 2478/21 w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 10 czerwca 2021 r., nr KOC/5985/Ru/20 w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: odrzucić skargę.

I

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z 3 listopada 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 2478/21, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 poz. 935, dalej: ppsa), odrzucił skargę M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 10 czerwca 2021 r. w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 24 lutego 2022 r., sygn. akt II GZ 27/22 oddalił zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie.

WSA w Warszawie postanowieniem z 27 maja 2022 r. stwierdził prawomocność postanowienia z 3 listopada 2021 r. o odrzuceniu skargi.

Pismami z 18 czerwca 2022 r. skarżący osobiście wniósł skargi: na przewlekłość postępowania przed WSA w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI SA 2478/21 oraz o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia WSA w Warszawie z 3 listopada 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 2478/21.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 6 września 2022 r., sygn. akt II GNP 1/22 odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia WSA w Warszawie z 3 listopada 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 2478/21, a postanowieniem z tego samego dnia o sygn. akt II GPP 14/22 odrzucił skargę na przewlekłość postępowania przed WSA w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI SA 2478/21.

Następnie pismem z 22 września 2023 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a pismem z 6 lutego 2024 r. wniósł kolejną skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia WSA w Warszawie z 3 listopada 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 2478/21.

WSA w Warszawie postanowieniem z 28 lutego 2024 r., sygn. akt VI SA 2478/21 przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi i postanowieniem z 21 marca 2024 r. o tej samej sygnaturze uchylił postanowienie z 27 maja 2022 r. stwierdzające prawomocność postanowienia z 3 listopada 2021 r. o odrzuceniu skargi.

Pismem z 20 maja 2024 r. skarżący wniósł kolejną skargę na przewlekłość postępowania przed WSA w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI SA 2478/21.

II

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga na przewlekłość postępowania podlega odrzuceniu wobec niespełnienia warunków, o których mowa w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1725; dalej jako: ustawa o skardze na przewlekłość postępowania).

Należy wskazać, że jest to kolejna skarga na przewlekłość postępowania złożona przez skarżącego w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 2478/21. Poprzednia skarga na przewlekłość postępowania została odrzucona postanowieniem z 6 września 2022 r., sygn. akt II GPP 14/22 przez Naczelny Sąd Administracyjny, który wskazał, że skarga spełniałaby wymagania formalne przewidziane w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania, o ile skarżący w jej uzasadnieniu wskazałby szczegółowo, w czym dopatruje się nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu jego sprawy, tj. w sposób precyzyjny przedstawił konkretne działania bądź zaniechania sądu rozpoznającego sprawę, które w konsekwencji doprowadziły do zwłoki. Sąd musi wiedzieć, na jakim etapie postępowania doszło według strony do przewlekłości, na czym ona polegała i czym została spowodowana. Jeżeli bowiem sąd rozpatrujący skargę na przewlekłość postępowania ma w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd pierwszej instancji z uwzględnieniem charakteru sprawy, stopnia faktycznej i prawnej jej zawiłości oraz znaczenia dla strony wnoszącej skargę rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowania się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania, to skarga ta powinna wyraźnie wskazywać uchybienia sądu w zakresie terminowości bądź prawidłowości podjętych czynności sądowych.

Wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 21 maja 2024 r. kolejna, obecnie rozpoznawana skarga na przewlekłość postępowania, podobnie jak poprzednia skarga nie spełnia warunku określonego w art. 6 ust. 2 pkt 2 cyt. ustawy, tj. przytoczenia okoliczności uzasadniających wskazane żądanie. Nie wskazuje szczegółowo na konkretne czynności procesowe, które zostały podjęte przez sąd wadliwie lub nie zostały podjęte w ogóle. Samo powołanie się na fakt niewyznaczenia rozprawy w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 2478/21, nie spełnia ustawowego wymogu uzasadnienia skargi na przewlekłość postępowania. Nie ulega wątpliwości, że w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 2478/21, w której skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania, skarga została prawomocnie odrzucona (postanowienie WSA w Warszawie z 27 maja 2022 r. stwierdzające prawomocność postanowienia WSA w Warszawie z 3 listopada 2021 r. odrzucającego skargę). Na skutek wniosku z 22 września 2023 r. o przywrócenie terminu, postanowieniem z 28 lutego 2024 r. WSA w Warszawie przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi, a postanowieniem z 21 marca 2024 r. uchylił prawomocność postanowienia o odrzuceniu skargi. W związku z tym w dniu 6 maja 2024 r. wydano zarządzenie o wpisaniu sprawy pod nowy numer porządkowy VI SA/Wa 1427/24, pod którym sprawa się obecnie toczy i pod którym WSA w Warszawie wyznaczy termin posiedzenia po zwrocie akt z Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Zatem wobec regulacji art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania, wniesioną skargę z powodu niespełnienia wymagań, o których stanowi art. 6 ust. 2, należało odrzucić bez wzywania do uzupełnienia braków.

Naczelny Sąd Administracyjny zawiadamia również skarżącego, że zgodnie z art. 14 ust. 3 ustawy o skardze na przewlekłość w razie odrzucenia skargi na podstawie art. 9 dalsze skargi tej samej strony dotyczące tego samego postępowania, które podlegałyby odrzuceniu na podstawie art. 9, pozostawia się w aktach sprawy bez żadnych dalszych czynności. W takiej sytuacji w aktach sprawy pozostawia się również pisma związane z jej wniesieniem.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 9 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania orzekł jak w sentencji postanowienia.