Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Protokolant starszy specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi Z. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... lipca 2009 r. nr ... w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na stosowanie procedury uproszczonej w wywozie towarów; oddala skargę.

Wyrokiem z dnia 9 czerwca 2011r., sygn. akt I GSK 414/10 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lipca 2009r. wydany w sprawie ze skargi Z. z o.o. z siedzibą w W. w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej w procedurze wywozu, którym to wyrokiem oddalono skargę.

Wyrok zapadł na tle następującego stanu faktycznego sprawy:

Decyzją Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... stycznia 2006r. Z. Sp.z o.o. , zwana dalej ,,Skarżącą’’, uzyskała pozwolenie nr ... na stosowanie procedury uproszczonej w wywozie, poprzez wpis do rejestru.

Do zgłoszenia celnego nr ... z dnia ... lipca 2007r. Skarżąca zadeklarowała wywóz pojazdem samochodowym czterech sztuk zestawów montażowych do produkcji samochodów ...

W dniu ... lipca 2007r. na przejściu granicznym w ... ujawniono zamiar wywozu z kraju przez obywatela ..., będącego kierowcą pojazdu, obok towaru objętego zgłoszeniem celnym, także ... ton wyrobów wędliniarskich.

Ostateczną decyzją Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... lipca 2009r. nr ... utrzymano w mocy wcześniejszą decyzję tego organu z dnia ... sierpnia 2008r., cofającą wspomniane pozwolenie na stosowanie procedury uproszczonej.

Jako podstawę prawna decyzji organ wskazał następujące przepisy prawa:

Art. 207 Ordynacji podatkowej, dalej: ,,O. p,, w związku z art. 69 ust. 1 pkt 2 lit. c i art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004r. – Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.), art. 76 ust. 1 lit. c i art. 161 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z dnia 19 października 1992r., ze zm.), zwany dalej: ,,WKC’’ w związku z art. 265 ust. 2, art. 284 oraz art. 199 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania WKC (Dz. Urz. WE L 253 z dnia 11 października 1993r. ze zm.), zwanego dalej: ,,Rozporządzeniem Wykonawczym".

Zgodnie z art. 207 O.p. organ podatkowy orzeka w sprawie w drodze decyzji, chyba, że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej (§ 1). Decyzja rozstrzyga sprawę co do jej istoty albo w inny sposób kończy postępowanie w danej instancji.

Według art. 69 ust. 1 pkt 2 lit. c Prawa celnego organami właściwymi w postępowaniu celnym są: dyrektor izby celnej – jako organ odwoławczy od decyzji wydanych przez ten organ w pierwszej instancji, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Stosownie do art. 73 ust.1 Prawa celnego do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV O.p., z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego.

Zgodnie z art. 76 ust.1 lit. c WKC w celu usprawnienia przebiegu i procedur, zapewniając prawidłowe wykonanie czynności, organy celne mogą zezwolić na warunkach określonych zgodnie z procedurą Komitetu, aby zgłoszenie towarów do danej procedury zostało dokonane przez wpisanie towarów do ewidencji; w tym przypadku organy celne mogą zwolnić zgłaszającego z obowiązku przedstawienia towarów organom celnym. Zgłoszenie uproszczone, dokument handlowy lub urzędowy bądź wpis do ewidencji muszą zawierać elementy niezbędne do identyfikacji towarów. Wpis do ewidencji musi wskazywać datę jego dokonania.

Według art. 265 ust. 2 Rozporządzenia Wykonawczego w zasadzie pozwolenie zostaje cofnięte w przypadku określonym w art. 264 ust. 2 tiret pierwsze.

Chodzi o to, że w zasadzie pozwolenia nie udziela się wnioskodawcy, który popełnił poważne naruszenie lub powtórnie naruszył przepisy prawa celnego, bądź jedynie sporadycznie zgłasza towary do dopuszczenia do swobodnego obrotu.

Organ celny ustalił, że nie objęty zgłoszeniem załadunek ... ton wyrobów wędliniarskich to następstwo niedochowania przez Skarżącą należytej staranności przy realizacji procedury uproszczonej. To w jej ramach nastąpiła próba wywozu wskazanych wyżej wyrobów.

Skarżąca kwestionowała swoją odpowiedzialność gdyż wskazywała, że nie ponosi jej za działania kierowcy pojazdu, który nie był jej pracownikiem i który już po odprawie celnej towaru bez wiedzy, udziału i zgody Skarżącej dokonał załadunku wędlin. Sama odprawa celna towaru odbyła się w ...

Ponadto Skarżąca twierdziła, że w sprawie błędnie ustalono nienaruszony stan plomby na zamknięciu celnym towaru zgłoszonego do wywozu.

Organ odwoławczy powyższych zarzutów nie uwzględnił.

WSA w Warszawie skargę na decyzję organu odwoławczego oddalił.

Zdaniem Sądu, załadunek wędliny do samochodu, którym był przewożony towar objęty zgłoszeniem celnym, został dokonany w czasie, gdy Skarżąca ponosiła odpowiedzialność za prawidłowość danych deklarowanych w zgłoszeniu.

Sąd podzielił stanowisko organu nie dające wiary zeznaniu kierowcy, który twierdził, iż na prośbę nieznanych mu osób dokonał załadunku i przewozu ... ton niezgłoszonego towaru.

Podzielił także stanowisko organu nie dające wiary wyjaśnieniom kierowcy, iż jest możliwe otwarcie samochodu bez widocznego naruszenia plomb celnych. Wskazał przy tym na protokół pokontrolny z dnia ... lipca 2007r. w którym zamknięcie celne o ... zostało określone jako ,,zgodne’’, tym samym nie podzielił stanowiska Skarżącej, że dokonany w protokole wybór opcji ,,nienaruszone’’ stanowił niewystarczający dowód o nienaruszonym stanie zabezpieczenia celnego.

W wyniku skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i przekazał temu sadowi sprawę do ponownego rozpoznania.

NSA wskazał w uzasadnieniu wyroku, że przychylił się do zarzutu naruszenia w sprawie art.145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 121, 122 i 187 O.p. gdyż organ nie rozważył całego zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności nie dokonał oceny znajdujących się w aktach sprawy faktury i paragonu dokumentujących zakup omawianych wędlin. Wskazał także, że wystawcy faktury i paragonu znajdują się w dość znacznej odległości od W., ponadto wskazana na fakturze i paragonie data wprowadzenia do obrotu wędlin – ... lipca 2007r., miała miejsce już po dokonanym zgłoszeniu celnym, które odbyło się w dniu ... lipca 2007r.

Powyższe nie zostało wyjaśnione przez organ, zostało natomiast zaakceptowane przez WSA.

Ponadto NSA wskazał, że sąd I instancji powinien także zająć stanowisko, czy prawidłowe było ograniczenie się organu celnego do stwierdzenia w protokole z dnia ... lipca 2007r. nienaruszonego stanu zabezpieczeń celnych bez ich szczegółowego opisu.

Rozpoznając sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W oparciu o treść art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Stosownie do treści art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: ,,p.p.s.a’’., sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Rozpoznając niniejszą sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny związany jest zatem wykładnią prawa zawartą w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2011r. sygn. akt I GSK 414/10 wydanym w następstwie skargi kasacyjnej .

Badając zaskarżoną decyzję we wskazanym zakresie, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawowe znaczenie dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji ma kwestia oceny znajdującego się w aktach sprawy paragonu niefiskalnego z dnia ..1.07. 2007r. wystawionego przez K. P. ... (powiat ...) na kwotę ... zł. Został on wystawiony około ... km od W., dzień po dokonanym zgłoszeniu celnym (... lipca) i nie może być uznany za dowód, iż do doładunku przemycanego towaru miało dojść już w drodze. Mając na względzie, że mamy do czynienia z paragonem niefiskalnym, nie można przyjąć, zdaniem sądu, że jest to dowód przyjęcia wpłaty do kasy w dniu jego wystawienia. Nie jest to dokument sprzedaży w ogóle, nie można więc przyjąć, że stanowi on dowód w sprawie. Należy zwrócić uwagę, że wydruk niefiskalny jest to każdy nie zawierający transakcji sprzedaży dokument wydrukowany przez kasę przed jej fiskalizacją oraz każdy inny dokument dopuszczony programem pracy kasy do druku, poza paragonem fiskalnym i raportami fiskalnymi.

W związku z powyższym, WSA stanął na stanowisku, że badanie powyższego paragonu niefiskalnego przez organ nie ma znaczenia dla jego wpływu na doładunek towaru.

Odnośnie faktury VAT nr ... wystawionej na zakup wyrobów mięsnych przez Sklep Zakładowy w S. (odległość około ... km od Warszawy, inny kierunek niż przejście graniczne) na kwotę ... zł z datą .. .08.2007r. , to fakt ujawnienia jej w dniu ...07.2007r. na przejściu granicznym w ... wyklucza możliwość jej wystawienia w dniu ...07.2007r. Tak więc należy ocenić ten dokument jako niewiarygodny w niniejszej sprawie.

Ponadto kluczowe znaczenie dla oceny zasadności zarzutów Skarżącej ma pisemne oświadczenie złożone w dniu ... 08. 2007r. przez kierowcę ... pana M. H. w którym stwierdził, że do nielegalnego załadunku wyrobów wędliniarskich doszło na terenie Agencji Celnej Z. Sp. z o.o.. Jest to oświadczenie złożone zaraz po ujawnieniu próby przemytu, niejako ,,na gorąco’’, bez upływu czasu pozwalającego na próby tworzenia różnych wersji zaistniałej sytuacji, ma więc wysoki walor dowodowy. Dlatego zasadnie organ celny nie przyjął za wiarygodne późniejsze zeznania przewoźnika z dnia ...09.2007r., będącego kierowcą w/w środka transportu, jakoby na prośbę nieznanych mu osób dokonał załadunku i przewozu ... ton niezgłoszonego towaru. Nie zapamiętał on numeru rejestracyjnego samochodu rzekomo jadącego za nim całą drogę, aż do granicy a wskazany przez kierowcę sposób usunięcia i ponownego założenia zamknięć celnych także nie zasługuje na uznanie za wiarygodny.

Co do kwestii ograniczenia się przez organ celny do stwierdzenia w protokole z dnia ...07. 2007r. nienaruszonego stanu zabezpieczeń celnych bez ich szczegółowego opisu, to jest to działanie prawidłowe.

Według Instrukcji Wypełniania Zgłoszeń Celnych, opracowanej w Departamencie Polityki Celnej Ministerstwa Finansów, aktualnej w dniu zdarzenia, w Polu I pkt b) funkcjonariusz celny urzędu celnego przeznaczenia potwierdza w polu I karty 4 i 5 SAD przedstawienie towarów i dokumentów, dokonując następujących wpisów: w pozycji ,,Kontrola zamknięć’’, jeżeli zamknięcia celne są nienaruszone i zgodne z opisem w polu D dokumentu SAD oraz nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości – wyraz ,,ZGODNIE" (str 217 -218). Tak więc Funkcjonariusz celny prawidłowo wpisał w Protokole P05 z dnia 31 lipca 2007r. w polu dotyczącym zamknięć celnych w pkt 6 ,,Wynik kontroli’’ wyraz – ZGODNE.

Funkcjonariusz celny M. H. w pismach z dnia ...10.2007r. i z dnia ...12.2007r. oświadczył, że po zbadaniu przedmiotowych zamknięć celnych nie stwierdził żadnych nieprawidłowości.

Należy wskazać, że Agencja Celna Z. Sp. z o.o. jako zgłaszający zgodnie z art. 199 Rozporządzenia Wykonawczego jest odpowiedzialna za przestrzeganie wszelkich obowiązków odnoszących się do objęcia towarów procedurą celną oraz prawdziwość informacji podawanych w zgłoszeniu celnym. Tak więc na zgłaszającym ciąży obowiązek sprawdzenia tożsamości załadowanego na środku transportu towaru, przed założeniem zamknięć celnych .

Próby nielegalnego wywozu ... ton wyrobów wędliniarskich nie można zakwalifikować jako przypadku mniejszej wagi. Brak rzetelnego sprawdzenia zawartości środka przewozowego przed założeniem zamknięć celnych przez agenta celnego umożliwiło nielegalny doładunek ... ton wyrobów wędliniarskich, które próbowano następnie wywieźć w ramach procedury uproszczonej pod zamknięciami celnymi Skarżącej.

Ponieważ niedochowanie powyższego obowiązku jest rażącym naruszeniem przepisów wynikających z art. 199 Rozporządzenia Wykonawczego, tym samym stanowi poważne naruszenie art. 265 ust. 2 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r., co skutkuje cofnięciem pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej.

Wobec powyższego, w ocenie Sądu zaskarżona decyzja z dnia 29.07. 2009r. jest prawidłowa i z tych względów na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a. należało oddalić skargę jako niezasadną.