Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia - odrzucić skargę.

28.09.2016 r. J. P. (skarżący) wniósł skargę na interpretację indywidualną nr [...], wydaną [...] przez Ministra Finansów, działającego przez organ upoważniony – Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. .

Postanowieniem z 2 grudnia 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie rozpoznał wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w ten sposób, że przyznał skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie doradcy podatkowego oraz odmówił przyznania prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych (k-27-30 akt sądowych). Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 22 grudnia 2016 r. (k-38-41), wydanym po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącego od postanowienia referendarza sądowego w części obejmującej drugie z wymienionych rozstrzygnięć. Następnie, postanowieniem z 19 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił zażalenie skarżącego na wymienione postanowienie z 22 grudnia 2016 r. (k-52-54); dniem doręczenia odpisu tego postanowienia pełnomocnikowi skarżącego (k-85, 88) jest 25.04.2017 r., stosownie do art. 73 § 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz.718 ze zm.).

29 grudnia 2016 r. wydane zostało zarządzenie o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie [...]zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (k-45), które doręczono skarżącemu 4.01.2017 r. (k-48), jednak pozostało bezskuteczne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Art. 220 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata oraz że w tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie przy tym do § 3 art. 220 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Wobec powyższego, skoro pomimo prawidłowego wezwania wraz ze stosownym pouczeniem wpis należny od skargi nie został uiszczony, skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.