Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 25 lutego 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. O. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia "[...]" w przedmiocie zarzutów na stanowisko wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym postanawia odrzucić skargę.

Postanowieniem z dnia "[...]" zawierającym stanowisko wierzyciela w sprawie zarzutów zobowiązanego Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny - powołując się na art. 34 § 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r. poz. 1619 ze zm., dalej jako u.p.e.a.) uznał zarzuty zobowiązanego D. O. za nieuzasadnione. W uzasadnieniu powołano się na przepisy ustawy z dnia 5 grudnia 2008r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych, a także Program Szczepień Ochronnych na dany rok.

Na skutek zażalenia wniesionego przez D. O. postanowieniem z dnia "[...]" Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia "[...]". W uzasadnieniu podano, że obowiązek szczepienia wynika bezpośrednio z przepisów ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi i wydanych na jej podstawie aktów wykonawczych. Natomiast unikanie poddania dziecka lekarskim badaniom kwalifikacyjnym jest próbą ominięcia wykonania tego obowiązku. Tylko takie zaś badanie może wskazać, że dziecko nie kwalifikuje się do przeprowadzenia obowiązkowych szczepień, zgodnie z art. 17 ust. 5 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi. Podniesiono, że wynikający wprost z przepisów ustawy obowiązek poddania się szczepieniom ochronnym aktualizuje się w wyniku powiadomienia o obowiązku poddania się określonym szczepieniom. Podniesiono, że powiatowy inspektor sanitarny jako wierzyciel był uprawniony do wystosowania upomnienia i wystawienia tytułu wykonawczego. Wskazano, że organem egzekucyjnym w przedmiotowej sprawie jest Wojewoda, który w dniu 10 lutego 2014 r. w drodze porozumienia powierzył Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu prowadzenie spraw z zakresu egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym na terenie województwa A, dotyczących poddania się przez dzieci obowiązkowym szczepieniom.

Skargę na ww. postanowienie wywiódł D. O., wnosząc o uchylenie postanowień zapadłych w obydwu instancjach.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.

Zakres spraw poddanych kognicji sądów administracyjnych określa art. 3 § 2 i § 3 ustawy z dnia z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). Należy przy tym wskazać, że na mocy nowelizacji p.p.s.a. dokonanej ustawą z dnia z dnia 9 kwietnia 2015r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2015r. poz. 658), która weszła w życie z dniem 15 sierpnia 2015r. znowelizowano m.in. treść art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.. Zgodnie zatem z tym przepisem w obecnym brzmieniu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzut.

W niniejszej sprawie skarga została wniesiona w dniu 29 listopada 2015r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym). Zatem zastosowanie mają przepisy p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015r. Przedmiotem skargi jest postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciela co do zgłoszonych przez stronę skarżącą zarzutów w toku postępowania egzekucyjnego w administracji. Jak wskazano wyżej w obecnym stanie prawnym na takie postanowienie nie służy skarga do sądu administracyjnego. Przy czym wyjaśnić należy, że błędne pouczenie w tym zakresie zawarte w zaskarżonym postanowieniu nie ma żadnego znaczenia, gdyż uprawnienie do wniesienia skargi określają przepisy p.p.s.a., a nie pouczenie organu.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna. Dlatego też na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia