Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Wesołowska, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska, sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi H. U., W. B., G. E. i D. spółka jawna w [...] na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta [...] postępowania w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] października 1998 r., o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...], oznaczoną hip. "[...]", dz.nr [...], w terminie czterech miesięcy od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że Prezydent [...] dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, które miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz H. U., W. B., G. E. i D. spółka jawna w [...] solidarnie, kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

H. U., W. B., G. E., D. sp.j. z siedzibą w [...] – dalej zwani jako "skarżący" wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z [...] października 1998 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] oznaczoną hip. "[...]", dz. nr [...]. Organowi zarzucili nierozpatrzenie powyższego wniosku przez 22 lata. Wobec powyższego wnieśli o: 1) zobowiązanie organu do niezwłocznego rozpatrzenia sprawy; 2) stwierdzenie, że trwająca 22 lata przewlekłość organu rażąco narusza prawo; 3) przyznanie skarżącym sumy pieniężnej rekompensującej zwłokę organu w kwocie odpowiedniej do 22 lat tej zwłoki organu i wartości działek [...]; 4) rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym; 5) zasądzenie na rzecz skarżących od organu zwrotu kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący wskazali, że w 1998 r. spadkobiercy byłego właściciela spornej nieruchomości dwoma pismami - do urzędu rejonowego, a potem do wojewody – wystąpili o odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość [...]. Podstawą prawną dla rozpatrzenia wniosku był i jest nadal, art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. W 1999 r. wojewoda z kolei przekazał wniosek do starosty [...]. Przez 2 lata organ ten pozostawał bezczynny. W 2001 r. starosta postanowieniem zawiesił postępowanie w sprawie z wniosku z 1998 r. o odszkodowanie, do czasu rozpatrzenia zagadnienia wstępnego dotyczącego wniosku z 1991 r. o zwrot nieruchomości. Następnie, na skutek zmiany organu właściwego w sprawie, sprawę przejął Prezydent [...]. Pismem z 2014 r. poprzedni pełnomocnik wnioskodawców cofnął wspomniany wniosek o zwrot z 1991 r. i równocześnie o podjęcie zawieszonego postepowania o odszkodowanie. Jednak przez kolejne 4 lata Prezydent [...] nadal pozostał bezczynny i nie umorzył postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości jako oczywiście nieuzasadnionego. W 2018 r., na skutek wątpliwości, co do autentyczności pełnomocnictwa adwokata, prokuratura wszczęła dochodzenie. Jednak wbrew art. 7 i art. 8 (zasada prawdy obiektywnej i zasada pogłębiania zaufania do organu) Prezydent [...] przez poprzednie 4 lata, ani też później, nie zwrócił się do spadkobierców z pytaniem, czy potwierdzają działania adwokata z 2014 r. Pismem z [...] listopada 2018 r. nowy pełnomocnik spadkobierców cofnął wniosek o zwrot działki. W rezultacie [...] maja 2019 r. organ podjął postępowanie o zwrot nieruchomości. Postanowienie to było niezaskarżalne, a zatem stało się ostateczne już z chwilą jego doręczenia. Już zatem następnego dnia organ mógł zawiadomić strony o zapoznaniu się ze zgromadzonym materiałem dowodowym, uwzględnić cofnięcie wniosku o zwrot działki i wydać decyzję o umorzeniu postępowania w tej sprawie. Mimo, że sprawa ta w tych okolicznościach była (następczo) oczywiście i to dwójnasób nieskomplikowana organ wydał jednak taką decyzję dopiero po kolejnych 2 miesiącach - [...] lipca 2019 r. Decyzja została doręczona [...] sierpnia 2019 r. Po upływie terminu 14 dni, [...] sierpnia 2019 r. stała się ostateczna. Dopiero jednak po upływie kolejnych 2 miesięcy postanowieniem z [...] października 2019 r. organ uwzględnił wniosek z 2014 r. o podjęcie postępowania o odszkodowanie.

Zdaniem skarżących dotychczasowy przebieg postępowania o odszkodowanie w latach 1998-2020 jasno pokazuje, że przez cały ten okres aż 22 lat organ prowadził to postępowanie rażąco przewlekle. Potwierdził to niedawny wyrok WSA w Warszawie z 10 stycznia 2019 r. ze skargi spadkobierców na bezczynność organu w postępowaniu o zwrot działki zasądzając spadkobiercom po [...] zł rekompensaty za zwłokę organu.

Zatem skarżona obecnie wieloletnia zwłoka organu w niniejszej sprawie jest skutkiem zwłoki tego samego organu w równolegle prowadzonej sprawie zwrotu tej samej nieruchomości. Mimo bowiem formalnego zawieszenia drugiej sprawy, wspomniana zwłoka organu w pierwszej sprawie nie powinna usprawiedliwiać zwłoki tego samego organu w drugiej sprawie. Licząc zatem czas trwania skarżonej obecnie zwłoki organu w drugiej sprawie należy przyjąć sui generis "dziedziczenie" czasu zwłoki organu w pierwszej sprawie. Skoro zatem WSA w Warszawie we wspomnianym wyroku z 2019 r. przyjął 28-letnią zwłokę organu w pierwszej sprawie (z wniosku z 1991 r. o zwrot nieruchomości) i ocenił ją jako rażącą, to podobnie należy obecnie ocenić 22-letnią zwłokę organu w drugiej sprawie (z wniosku z 1998 r. o odszkodowanie).

Zdaniem skarżących ważnym dodatkowym argumentem za powyższą oceną prawną zwłoki organu w drugiej sprawie jest okoliczność, że postanowienie organu z [...] sierpnia 2001 r. o zawieszeniu postępowania w sprawie odszkodowania, do czasu zakończenia przez ten sam organ postępowania w sprawie wniosku o zwrot nieruchomości jest od początku nieważne, jako rażąco naruszające prawo (art. 156 § 1 pkt 2 w zw. z art. 126 i art. 101 § 3 kpa). Art. 97 § 1 pkt 4 kpa, powołany jako podstawa tego postanowienia, pozwalał organowi zawiesić postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Natomiast w tym przypadku rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego dotyczącego sprawy zwrotu nieruchomości miało być rozstrzygnięte przez ten sam organ. Wspomniane postanowienie zatem w sposób oczywisty i rażąco narusza powyższy przepis.

Skoro zaś ustanowiona w art. 16 § 1 kpa zasada trwałości decyzji administracyjnych nie obejmuje postanowień, to tego rodzaju kwestię nieważności postanowienia o zawieszeniu postępowania Sąd może ocenić także w trybie przesłankowym, o co skarżący wnoszą.

Ponadto pomimo upływu kolejnych 10 miesięcy od dnia podjęcia postępowania o odszkodowanie organ nadal nie wydał decyzji rozstrzygającej w przedmiocie tego wniosku. W ww. okresie kolejnych 10 miesięcy organ w styczniu 2020 r. wystąpił jedynie do Wojskowego Biura [...] z prośbą o przesłanie zdjęć lotniczych oraz zlecił wykonanie opracowania geodezyjnego. W związku z epidemią COVID-19 od powyższego okresu zwłoki organu należy odliczyć ok. 2-miesięczny okres ustawowego zawieszenia biegu terminów od [...] marca do [...] maja 2020 r.

W związku z ww. opieszałością organu pismem z [...] lipca 2020 r. pełnomocnik wnioskodawców wniósł do wojewody zażalenie na bezczynność organu, wyczerpując bezskutecznie środki zaskarżenia bezczynności organu dostępne im w postępowaniu administracyjnym. Wobec powyższego uzasadniony jest wniosek o nakazanie wydania zaległej decyzji.

Jeżeli chodzi o wniosek z pkt 2) skargi następujące okoliczności wskazują, że przewlekłość postępowania ma charakter rażący: a) organ nie wydał decyzji rozstrzygającej o ww. wniosku pomimo upływu już 22 lat od dnia jego wniesienia, b) od 1998 r. organ skarżony rażąco przewlekle oraz w znacznych odstępach czasu podejmuje jakiekolwiek działania zmierzające do zakończenia sprawy, co potwierdza wyrok WSA w Warszawie z 10 stycznia 2019 r. sygn.. akt I SAB/Wa 364/18 ze skargi spadkobierców na bezczynność organu w postępowaniu o zwrot nieruchomości, c) od [...] stycznia 2020 r. (data pisma o przesłanie zdjęć lotniczych oraz zlecenia opracowania geodezyjnego), tj. przez kolejne 7 miesięcy organ nie podjął żadnych czynności procesowych zmierzających do kompletnego zgromadzenia materiału dowodowego i wydania merytoryczne] decyzji.

Okoliczności te uzasadniają także przyznanie skarżącym od organu sumy pieniężnej rekompensującej 22 lata zwłoki w rozpatrzeniu ich wniosku o odszkodowanie z 1998 r. Skarżący zauważyli, że gdyby chodziło o dług cywilnoprawny, to wierzycielowi należałyby się odsetki ustawowe, obecnie w wysokości 8% za każdy rok zwłoki, od kwoty odszkodowania równej wartości nieruchomości, która w [...] wyniosiłyby ok. 200% jej wartości. Zasądzona suma pieniężna powinna adekwatnie zrekompensować skarżącym zaistniała zwłokę organu. Również po to, aby dalsze zwlekanie przez organ z wypłatą odszkodowań w tej i innych sprawach nie było dla organu procederem opłacalnym.

W piśmie z [...] września 2020 r. uzupełniającym skargę skarżący wnieśli o rozstrzygnięcie przez Sąd w trybie art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – dalej zwanej "ppsa" podniesionej w uzasadnieniu skargi kwestii nieważności postanowienia starosty z 2001 r. o zawieszeniu postępowania odszkodowawczego.

W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ wskazał, że prowadzi postępowanie administracyjne o przyznanie odszkodowania ww. nieruchomości, zgodnie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2020 r. poz. 65 ze zm.) – dalej zwanej "ugn". Prezydent [...] postanowieniem z [...] października 2019 r. podjął postępowanie w sprawie o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...], ozn. hip. "[...]", dz. [...] o pow. [...] m2 zawieszone postanowieniem Starosty Powiatu [...] z [...] sierpnia 2001 r.

Organ zauważył, że postępowanie odszkodowawcze od [...] sierpnia 2001 r. do [...] października 2019 r. było zawieszone. Po podjęciu zawieszonego postępowania podjęto czynności zmierzające do uzupełnienia materiału dowodowego niezbędnego do wydania decyzji merytorycznej. Do chwili obecnej nie zostało jeszcze wykonane opracowanie geodezyjne dotyczące m.in. wkreślenia granic hipotecznych ww. nieruchomości hipotecznej oraz działek ewidencyjnych wchodzących w skład tej nieruchomości, wskazania decyzji lokalizacyjnych, którymi została objęta ww. nieruchomość, określenia daty wejścia inwestora na przedmiotową nieruchomość.

Pismem z [...] stycznia 2020 r. oraz pismem z [...] lipca 2020 r. organ poinformował pełnomocnika stron o przyczynach zwłoki i wskazał nowy termin załatwienia sprawy.

Skarżący pismem z [...] lipca 2020 r. wnieśli zażalenie na bezczynność Prezydenta [...]. Przy piśmie organu z [...] lipca 2020 r. zażalenie wraz z aktami sprawy zostało przesłane do Wojewody [...]. Do dnia dzisiejszego od Wojewody [...] nie wpłynęło rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Nie budzi wątpliwości Sądu, że w niniejszej sprawie Prezydent [...] w sposób przewlekły prowadzi postępowanie z wniosku o odszkodowanie z [...] października 1998 r. za nieruchomość [...], oznaczoną hip. "[...]",dz. [...]. Trzeba bowiem mieć na uwadze, że maksymalny termin na załatwienie sprawy jaki przewiduje art. 35 § 3 Kpa (termin dwóch miesięcy) został w niniejszej sprawie znacznie przekroczony, a poza tym organy prowadzące postępowanie odszkodowawcze, tj. Wojewoda [...], po 1 stycznia 1999 r. Starosta Powiatu [...], a obecnie Prezydent [...] podejmowały w tym postępowaniu czynności w znacznych odstępach czasu.

Z akt sprawy wynika bowiem, że wniosek o odszkodowanie wpłynął do Wojewody [...] [...] października 1998 r. Organ ten w marcu 1999 r. przekazał wniosek Staroście Powiatu [...]. Tenże organ [...] maja 1999 r. wystąpił do Urzędu [...] o przesłanie akt własnościowych dotyczących przedmiotowej nieruchomości. Akta organ otrzymał [...] czerwca 1999 r. Dopiero [...] sierpnia 2001 r. Starosta wystąpił do Urzędu [...] o przesłanie kopii fragmentu mapy ewidencyjnej z naniesionymi granicami nieruchomości hipotecznej i działek ewidencyjnych oraz wypisu z rejestru gruntów. [...] sierpnia 2001 r. Starosta zawiesił postępowanie odszkodowawcze, do czasu rozpatrzenia sprawy o zwrot przedmiotowej nieruchomości. Postanowienie to zostało doręczone stronom w dniach: [...] sierpnia 2001 r. i [...] sierpnia 2001 r. Postanowienie to stało się ostateczne bowiem Wojewoda [...] utrzymał je w mocy postanowieniem z [...] maja 2002 r. Prawomocnym wyrokiem z 27 stycznia 2004 r. sygn. akt I SA 1290/02 WSA w Warszawie oddalił skargę H. U. na postanowienie Wojewody [...]. Wniosek o zwrot przedmiotowej nieruchomości został cofnięty przez adwokata R. N. pełnomocnika W. B., G. E. i H. U. dopiero w piśmie z [...] kwietnia 2014 r., który wnosił o podjęcie zawieszonego postępowania zwrotowego i jego umorzenie. W piśmie tym swój udział w sprawie zgłosiła G. E. Wobec wątpliwości Prezydenta [...] w sprawie zwrotowej, co do autentyczności pełnomocnictw udzielonych przez W. B., G. E. i H. U. pełnomocnikowi adwokatowi R. N. (w tej sprawie wszczęto dochodzenie o czyn z art. 270 § 1 Kodeksu karnego – sygn. akt [...]) strony postępowania odszkodowawczego ponowiły w piśmie z [...] listopada 2018 r. oświadczenie o cofnięciu wniosku zwrotowego, wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania zwrotowego i jego umorzenie. Prawidłowości zawieszenia postępowania zwrotowego nie zakwestionował WSA w Warszawie w prawomocnym wyroku z 10 stycznia 2019 r. sygn. akt I SAB/Wa 364/18. Prezydent [...] postanowieniem z [...] lipca 2019 r. nr [...] umorzył postępowanie zwrotowe. Pełnomocnik W. B., G. E. i H. U. w piśmie z [...] sierpnia 2019 r. wniósł o podjęcie postępowania odszkodowawczego. Prezydent [...] postanowieniem z [...] października 2019 r. nr [...] podjął postępowanie odszkodowawcze. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi stron [...] października 2019 r. i z tą datą stało się ostateczne. [...] stycznia 2020 r. do postępowania odszkodowawczego przystąpił D. sp.j. z siedzibą w [...].[...] stycznia 2020 r. pracownik organu sporządził zlecenie na wykonanie opracowania geodezyjnego dotyczącego: - wkreślenia granic hipotecznych przedmiotowej nieruchomości oraz działek ewidencyjnych wchodzących w jej skład, - wskazania decyzji lokalizacyjnych, którymi została objęta ta nieruchomość, - określenia, czy po 5 kwietnia 1958 r. istniała możliwość władania sporną nieruchomością przez podmioty uprawnione do odszkodowania, - określenia daty wejścia inwestora na ww. nieruchomość, - określenia stref planu z 1931 r. Pismem z [...] stycznia 2020 r. organ wystąpił do Wojskowego Biura [...] o przesłanie zdjęć lotniczych obejmujących sporny grunt z 1958 r. Pismo z tej samej daty organ skierował do pełnomocnika stron wraz z informacją o stanie prowadzonego postępowania i wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy do [...] maja 2020 r. W piśmie z [...] stycznia 2020 r. pełnomocnik stron podtrzymał wniosek o odszkodowanie i przedstawił dodatkową argumentację merytoryczną. [...] lipca 2020 r. organ skierował do pełnomocnika stron informację o tym, że nie zostało sporządzone opracowanie geodezyjne dotyczące przedmiotowej nieruchomości i jednocześnie poinformował o nowym terminie załatwienia sprawy do [...] grudnia 2020 r. Jak wynika z akt sprawy do chwili obecnej żaden akt nie został w sprawie o odszkodowanie wydany.

Zdaniem Sądu należało uznać, że Prezydent [...] prowadzi przewlekle postępowanie odszkodowawcze z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa świadczy znaczna zwłoka organu pomiędzy otrzymaniem akt sprawy ([...] czerwiec 1999 r.), a datami podjęcia dalszych czynności, tj. wystąpienia o dokumentację mapową i wypis z rejestru gruntów oraz zawieszenia postępowania odszkodowawczego (odpowiednio: [...] sierpień 2001 r. i [...] sierpień 2001 r.), a także brak ze strony organu działań zmierzających do uzyskania informacji nt. losów opracowania geodezyjnego (po 10 stycznia 2020 r. brak w aktach sprawy pism skierowanych do wykonawcy opracowania).

Sąd uznał za bezzasadną skargę o przyznanie na rzecz skarżących sumy pieniężnej, o której mowa w art. 149 § 2 ppsa. Dodatkowa sankcja tego rodzaju nakładana jest w drastycznych przypadkach szczególnie rażącej przewlekłości organu. W tego typu przypadkach musi wystąpić nagromadzenie m.in. takich okoliczności jak to, że: 1) sprawa ma charakter nieskomplikowany pod względem podmiotowym i przedmiotowym, wniosek o wszczęcie postępowania był poparty kompletną dokumentacją, niezbędną do załatwienia sprawy w rozsądnym terminie, sprawa nie wymaga prowadzenia postępowania wyjaśniającego w kierunku wyjaśnienia wielu okoliczności; 2) przewlekłość organu jest wynikiem ewidentnie złej woli organu, zwłoka organu ma charakter uporczywy i nie wiadomo jakie są jej przyczyny; 3) nie ma żadnych przeszkód natury faktycznej lub prawnej do wydania w sprawie decyzji kończącej postępowanie.

Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie takie okoliczności jednocześnie nie wystąpiły.

W niniejszej sprawie nie ujawnił się fakt uporczywego niepodejmowania czynności przez organ, noszący znamiona celowej, złej woli organu w rozpatrzeniu sprawy o odszkodowanie. Sąd zwraca uwagę, że wniosek o odszkodowanie wniesiony w trybie art. 215 ugn nie może zostać rozstrzygnięty dopóty, dopóki nie zostanie ostatecznie zakończona sprawa o zwrot przedmiotowej nieruchomości. Jeżeli chodzi o sprawy z zakresu tzw. gruntów [...] pierwszeństwo ma sprawa tocząca się w trybie art. 214 ugn. Wobec tego na mocy art. 103 kpa okres zawieszenia postępowania odszkodowawczego, tj. od [...] sierpnia 2001 r. (data ostatniego doręczenia nieostatecznego postanowienia o zawieszeniu postępowania skutkująca jego wykonalnością – art. 125 § 1 w zw. z art. 143 kpa) do [...] października 2019 r. (data doręczenia ostatecznego postanowienia o podjęciu postępowania (art. 101 § 1 i 3 kpa) nie był brany przez Sąd pod uwagę przy ocenie zasadności niniejszej skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania i zawartych w niej wniosków z pkt 2) i 3) skargi.

Przy ocenie zasadności przyznania na rzecz skarżących sumy pieniężnej nie można było pominąć także tego, że sprawy o odszkodowanie za nieruchomości [...] są sprawami skomplikowanymi, ponieważ ich wyjaśnienie opiera się na ustaleniu przesłanek odnoszących się do okoliczności sprzed wielu lat.

Poza tym trzeba wziąć pod uwagę to, że Sądowi znana jest z urzędu bardzo duża ilość spraw prowadzonych przez Prezydenta [...] o odszkodowania za nieruchomości [...]. Okoliczność ta nie uwalnia organu od odpowiedzialności za przewlekłe prowadzenie postępowania, niemniej jednak musi być uwzględniona przy nakładaniu sankcji finansowych. Stan niedziałania organu nie jest zatem wynikiem ewidentnie złej woli organu, ale powszechnie wiadomo jakie są jej przyczyny.

Trzeba też wskazać, że wniosek o odszkodowanie z 1998 r. nie był poparty kompletną dokumentacją umożliwiającą jego merytoryczne rozpatrzenie.

Nie można pominąć i tego, że w niniejszej sprawie dalsze prowadzenie postępowania odszkodowawczego uzależnione jest od uzyskania przez organ opracowania geodezyjnego, które będzie istotnym dowodem przy ocenie materialnoprawnych przesłanek z art. 215 ugn. Organ zlecił sporządzenie takiego opracowania w styczniu 2020 r., ale dotychczas takim opracowaniem nie dysponuje.

Sąd uznał za bezzasadny wniosek skarżących o dokonanie w niniejszej sprawie, w oparciu o art. 135 ppsa, kontroli legalności postanowienia z [...] sierpnia 2001 r. o zawieszeniu postępowania odszkodowawczego. Sąd zwraca uwagę, że ten wniosek wykracza poza przedmiot niniejszej sprawy. Od postanowienia o zawieszeniu postępowania przysługiwały stronom inne, niż skarga na bezczynność, środki prawne, tj. zażalenie, a następnie skarga do sądu administracyjnego (ta kontrola wypadła na niekorzyść stron – prawomocny wyrok WSA w Warszawie o sygn. akt I SA 1290/02).

W sprawach ze skargi na bezczynność/przewlekłe prowadzenie postępowania Sąd nie dokonuje kontroli legalności postanowień w przedmiocie zawieszenia postępowania. Na tę kwestię zwrócił uwagę W. B., G. E. i H. U. WSA w Warszawie w prawomocnym wyroku z 10 stycznia 2019 r. sygn. akt I SAB/Wa 364/18, na który powołują się skarżący w niniejszej skardze. Powyższy pogląd WSA w Warszawie (zaprezentowany w sprawie zwrotowej dotyczącej przedmiotowej nieruchomości) podziela skład orzekający w niniejszej sprawie.

Sąd uznał za właściwe zobowiązanie Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o odszkodowanie, w terminie czterech miesięcy, liczonym od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Wyznaczenie organowi terminu w powyższym wymiarze jest celowe, z uwagi na stan prowadzonego w sprawie postępowania, zwłaszcza brak opracowania geodezyjnego istotnego dla dalszego procedowania w sprawie. Jeżeli zaś po uzyskaniu powyższego opracowania okazałoby się, że konieczne będzie zlecenie biegłemu rzeczoznawcy majątkowemu sporządzenia operatu szacunkowego określającego wartość nieruchomości (czego Sąd nie oceniał w niniejszej sprawie), to trzeba także brać pod uwagę to, że strony mają prawo wnieść zastrzeżenia i uwagi do operatu szacunkowego, do których, jeżeli strony zrealizują swoje prawo, biegły będzie zobowiązany się odnieść na piśmie, co przedłuża postępowanie administracyjne.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 i § 1a ppsa (pkt 1 i 2 wyroku), art. 151 w zw. z art. 149 § 2 ppsa (pkt 3 wyroku) oraz art. 119 pkt 4 i art. 120 ppsa orzekł, jak w sentencji. W przedmiocie kosztów sądowych (pkt 4 wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ppsa w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.).