VI SA/Wa 387/17 - Wyrok

Data orzeczenia	2017-06-26	
Data wpływu	2017-02-17	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Agnieszka Łąpieś-Rosińska
Andrzej Wieczorek /sprawozdawca/
Marzena Milewska-Karczewska /przewodniczący/	
Symbol z opisem	6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603	
Hasła tematyczne	Uprawnienia do wykonywania zawodu	
Skarżony organ	Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego	
Treść wyniku	Oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2016 nr 0 poz 605; art. 21 ust. 2 pkt 2, 3, 7 i 15, art. 94 ust. 1 i 3, art. 96 ust. 3, art. 100 ust. 1 pkt 4 i ust. 4; Ustawa z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze - tekst jedn.
Dz.U. 2016 nr 0 poz 23; art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 § 1, art. 77, art. 80, art. 107 § 3; Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Milewska - Karczewska Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Protokolant sekr. sąd. Jarosław Kielczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia uprawnienia INS wpisanego do świadectwa kwalifikacji personelu lotniczego oddala skargę	
Uzasadnienie
PREZES URZĘDU LOTNICTWA CYWILNEGO (ZWANY DALEJ ORGANEM) DECYZJĄ Z [...] LISTOPADA 2016 R., NR [...], PO ROZPATRZENIU WNIOSKU O PONOWNE ROZPATRZENIE SPRAWY A.P.(ZWANEGO DALEJ SKARŻĄCYM) OD DECYZJI TEGO ORGANU Z [...] SIERPNIA 2016 R., NR [...], UTRZYMAŁ W MOCY SWOJĄ WCZEŚNIEJSZĄ DECYZJĘ.

Skarżącemu udzielono uprawnienia INS wpisanego do świadectwa kwalifikacji personelu lotniczego o numerze [...].

Prokuratura Okręgowa w [...] prowadzi przeciwko skarżącemu postępowanie karne, wskazując, że jest podejrzany o to, że 17 sierpnia 2013 r. w górach w okolicach K. w Republice Słowenii jako organizator szkolenia paralotniowego III stopnia, będący jednocześnie instruktorem prowadzącym szkolenie spowodował nieumyślnie śmierć ucznia – pilota S.B. Uznano, że nie zapewnił odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa podczas lotów, w tym: dopuścił do samodzielnego lotu pana S.B w miejscu i warunkach atmosferycznych, które nie były dostosowane do jego umiejętności, nie sprawował bezpośredniego nadzoru nad jego lotem, nie udzielił pomocy S. B. po wejściu w strefę powietrza turbulentnego, którego skutkiem było podwinięcie skrzydła paralotni i zderzenie ze zboczem góry. Skarżący jest również podejrzany o to, że będąc uprawnionym do przeprowadzenia egzaminu państwowego na świadectwo kwalifikacji pilota paralotni, poświadczył nieprawdę w protokole nr [...] oraz w protokole nr [...]. Zagrożenie bezpieczeństwa w tym przypadku polega na tym, że na podstawie tak wystawionych protokołów egzaminów osoby legitymujące się protokołami uzyskały świadectwa kwalifikacji i wykonują czynności lotnicze. Istnieje podejrzenie, że członkowie personelu lotniczego nie wykazują odpowiedniego merytorycznego przygotowania do uzyskania tych świadectw kwalifikacji, a przez to stwarzają zagrożenie bezpieczeństwa lotów.

W związku z powzięciem przez Prezesa Urzędu wiadomości o zastosowaniu wobec skarżącego środka zapobiegawczego w postaci nakazu powstrzymania się od działalności polegającej na prowadzeniu szkolenia paralotniowego Organ wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zawieszenia uprawnienia INS wpisanego do świadectwa kwalifikacji personelu lotniczego o numerze [...].

Decyzją z [...] sierpnia 2016 r. Organ zawiesił przedmiotowe uprawnienie.

Organ wskazał, że aby zostać egzaminatorem w lotnictwie cywilnym kandydat musi spełnić szereg wymagań oraz posiadać licencje lub uprawnienia lotnicze (§ 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 lipca 2003 r. w sprawie egzaminów państwowych na licencje lub uprawnienia lotnicze – Dz.U. Nr 168, poz. 1637, z późn. zm. – dalej: "rozporządzenie w sprawie egzaminów"). W ocenie Organu w momencie zastosowania środka zapobiegawczego skarżący utracił możliwość wykonywania funkcji egzaminatora ze względu na utratę kwalifikacji wymaganych przepisami dla egzaminatorów i powinien powstrzymać się od wykonywania funkcji egzaminatora. Zdaniem Organu obowiązkiem skarżącego, jako instruktora było powstrzymanie się od działalności szkoleniowej i poinformowanie Organu o zastosowaniu środka zapobiegawczego i utracie wymaganych kwalifikacji oraz powstrzymanie się od czynności egzaminowania. Skarżący nie uczynił tego i tym samym zdaniem Organu rażąco naruszył ciążące na nim obowiązki. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Organ pismem z 5 lipca 2016 r. jako pełniący nadzór nad egzaminatorami oraz organ zapewniający bezpieczeństwo lotów odwołał Skarżącego z funkcji członka komisji egzaminacyjnej.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Skarżący wskazał, że żaden przepis nie zobowiązywał go do informowania Organu o zastosowaniu środka zapobiegawczego. Podnosił, że zastosowanie wobec niego środka zapobiegawczego w postaci obowiązku powstrzymania się od osobistego prowadzenia działalności polegającej na prowadzeniu szkolenia paralotniowego spowodowało, że jego obowiązkiem było powstrzymanie się od działalności szkoleniowej i to uczynił, co potwierdził organ, który wydał postanowienie o zastosowaniu środka zapobiegawczego.

Jego zdaniem błędne jest twierdzenie Organu, że pomimo zastosowanego wobec niego środka zapobiegawczego w postaci obowiązku powstrzymania się od prowadzenia działalności polegającej na prowadzeniu szkolenia paralotniowego w dalszym ciągu wykonywał czynności egzaminacyjne, tj. był wielokrotnie egzaminatorem na egzaminie praktycznym na świadectwo kwalifikacji, bądź uprawnień, czy wznowień uprawnień paralotniowych. Uznał, że zastosowany środek zapobiegawczy nie dotyczył jego działalności jako egzaminatora. Wskazał, że prowadzenie szkolenia paralotniowego nie obejmuje pełnienia funkcji egzaminatora. Jego zdaniem działalność szkoleniowa i działalność egzaminacyjna są aktywnościami rozdzielnymi.

Uznał za błędne twierdzenia, że z chwilą zastosowania wobec niego środka zapobiegawczego w postaci obowiązku powstrzymania się od prowadzenia działalności polegającej na prowadzeniu szkolenia paralotniowego utracił uprawnienia instruktorskie. Wskazał, że został jedynie czasowo pozbawiony możliwości prowadzenia szkolenia paralotniowego i nie utracił zaś uprawnień instruktorskich, które zostały dopiero zawieszone przedmiotową decyzją. Jego zdaniem w tej sytuacji nie może być mowy o naruszeniu wskazanego w uzasadnieniu przepisu § 4 rozporządzenia w sprawie egzaminów.

Podniósł, że pismem z 5 lipca 2016 r. Organ odwołał go z funkcji członka Komisji Egzaminacyjnej w sytuacji, gdy nie otrzymał od Organu żadnej korespondencji w przedmiocie odwołania go z funkcji egzaminatora.

Jego zdaniem przedmiotowa decyzja winna zostać uchylona, gdyż wydana została z naruszeniem art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz.U. z 2016 r., poz. 605, z późn. zm.).

Po rozpatrzeniu wniosku Organ utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy i stwierdził, że art. 100 ust. 1 pkt 4 Prawa lotniczego stanowi, że może on zawiesić uprawnienie wynikające z licencji członka personelu lotniczego w przypadku stwierdzenia, że wykonując czynności lotnicze członek personelu lotniczego, zagraża bezpieczeństwu ruchu lotniczego. Podniósł, że art. 100 ust. 4 Prawa lotniczego stanowi, iż w przypadku postępowania prowadzonego przez uprawnione organy państwowe w celu stwierdzenia, czy zaistniały okoliczności, o których mowa w ust. 1, na czas prowadzenia tego postępowania Organ może zawiesić licencję i zatrzymać ją, jeżeli istnieje uzasadniona obawa, że dalsze wykonywanie czynności lotniczych może zagrażać bezpieczeństwu lotów, a organ prowadzący postępowanie nie zatrzymał tego dokumentu. Wskazał, że przepis ten stosuje się odpowiednio do zawieszenia uprawnień wpisywanych do licencji.

Organ stwierdził, że w tej sytuacji zasadne stało się zbadanie, czy zaistniały przesłanki art. 100 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 94 ust 3 zdanie drugie Prawa lotniczego, tj. czy Skarżący, wykonując czynności lotnicze, do których był uprawniony – loty i czynności egzaminowania – zagraża bezpieczeństwu ruchu lotniczego.

W ocenie Organu egzaminowanie jest inną czynnością lotniczą w rozumieniu art. 94 ust. 1 Prawa Lotniczego, gdyż zgodnie z § 3 pkt 4 i 5 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 3 czerwca 2013 r. w sprawie świadectw kwalifikacji (Dz.U. z 2013 r., poz. 664, z późn. zm.) egzaminatorem jest osoba będąca członkiem komisji egzaminacyjnej upoważniona do przeprowadzenia egzaminu. W analizowanym przypadku Organ został powiadomiony o nałożeniu środka zapobiegawczego w postaci obowiązku powstrzymania się od wykonywania czynności lotnych polegających na szkoleniu przez Skarżącego przez Prokuraturę Okręgową w [...]. Jako okoliczności skłaniające Prokuraturę Okręgową do poinformowania Organu wskazano fakt, że Prokuratura dowiedziała się o mającej się odbyć sesji egzaminacyjnej Lotniczej Komisji Egzaminacyjnej (dalej: "LKE") na świadectwo kwalifikacji Pilota Paralotni PGP z udziałem Skarżącego jako egzaminatora. Prokurator zastosował środek zapobiegawczy w postaci obowiązku powstrzymania się od działalności szkoleniowej, mając na uwadze, że również działalność jako egzaminatora objęta jest tym środkiem zapobiegawczym w ocenie Organu w czasie trwania nakazu powstrzymania się, instruktor nie może pełnić funkcji egzaminatora, gdyż jego uprawnienia instruktorskie zostały w zasadzie de facto i ex lege zawieszone. Po pierwsze utracił on na określony czas swoje prawa w tym zakresie, a po drugie nie daje rękojmi bezpiecznego przeprowadzania egzaminów. Prokuratura zastosowała środek zapobiegawczy. Zgodnie z § 16 rozporządzenia w sprawie świadectw kwalifikacji w przypadku zawieszenia świadectwa kwalifikacji lub uprawnienia posiadacz świadectwa kwalifikacji niezwłocznie przekazuje dokument świadectwa kwalifikacji Organowi w celu dokonania wpisu o zawieszeniu świadectwa lub uprawnienia. W tym wypadku powyższe należy rozumieć jako zastosowanie wobec strony środka zapobiegawczego.

Zdaniem Organu Skarżący był zobowiązany do poinformowania go o zastosowaniu wobec niego środka zapobiegawczego w postaci powstrzymania się od czynności instruktorskich. Środek ten bowiem miał i ma skutek taki sam jak zawieszenie uprawnień przez Organ. W jego ocenie w tej sytuacji nie ma znaczenia, jaki organ zastosował czasowy nakaz powstrzymania się od czynności instruktorskich.

Organ wskazał, że oczekuje od członków personelu lotniczego, którzy pełnią funkcje instruktorów i egzaminatorów, mających stanowić m.in. swoją nienaganną i wyróżniającą się postawą moralną wzór do naśladowania w środowisku lotników. Wskazał, że wiedza i umiejętności praktyczne dotyczące nie tylko samych czynności lotniczych, ale w szczególności zachowania odpowiedniego poziomu zasad bezpieczeństwa przekazywane kandydatom na członków personelu lotniczego mają istotny wpływ na szeroko rozumiane bezpieczeństwo lotów. Jeżeli osoba będąca instruktorem (i zarazem egzaminatorem), we własnej sprawie nie informuje Organu o tak istotnym fakcie, jak zastosowanie wobec niego środka zapobiegawczego, to w jego ocenie zachodzi uzasadniona wątpliwość, czy osoba ta gwarantuje bezpieczeństwo lotnicze na odpowiednim poziomie i daje rękojmię prawidłowego wykonywania powierzonych mu funkcji.

W ocenie Organu w momencie zastosowania środka w postaci nakazu powstrzymania się od czynności instruktorskich skarżący utracił ex lege i de facto możliwość wykonywania funkcji egzaminatora ze względu na czasową utratę kwalifikacji wymaganych przepisami dla egzaminatorów i powinien powstrzymać się od wykonywania funkcji egzaminatora.

Skarżący na powyższą decyzję wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając:

1) naruszenie przepisu prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 100 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 94 ust. 3 Prawa lotniczego przez jego zastosowanie i przyjęcie, że dalsze wykonywanie czynności lotniczych przez Skarżącego może zagrażać bezpieczeństwu lotów w sytuacji, gdy środek zapobiegawczy zastosowany wobec niego przez Prokuraturę Okręgową w [...] samodzielnie uniemożliwia prowadzenie przez działalności szkoleniowej;

2) naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 § 1, art. 77, art. 80 oraz art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23, z późn. zm.), dalej: "k.p.a.", przez:

a) brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu strony;

b) zaniechanie zebrania i oceny całego materiału dowodowego w sprawie;

c) niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego i niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy;

d) przyjęcie, że skarżący winien poinformować organ o zastosowaniu wobec niego środka zapobiegawczego w postaci obowiązku powstrzymania się od prowadzenia działalności polegającej na prowadzeniu szkolenia paralotniowego, czego nie zrobił w sytuacji, gdy żaden przepis prawa nie zobowiązywał skarżącego do informowania organu o tego rodzaju okoliczności;

e) przyjęcie, że po zastosowaniu wobec skarżącego środka zapobiegawczego w postaci obowiązku powstrzymania się od prowadzenia działalności polegającej na prowadzeniu szkolenia paralotniowego obowiązkiem skarżącego było powstrzymanie się od działalności szkoleniowej, czego skarżący nie uczynił w sytuacji, gdy po zastosowaniu wobec niego ww. środka zapobiegawczego skarżący bezsprzecznie zaprzestał osobistego prowadzenia szkolenia lotniczego;

f) przyjęcie, że pomimo zastosowanego wobec skarżącego środka zapobiegawczego w postaci obowiązku powstrzymania się od prowadzenia działalności polegającej na prowadzeniu szkolenia paralotniowego w dalszym ciągu wykonywał czynności egzaminacyjne, tj. był wielokrotnie egzaminatorem na egzaminie praktycznym na świadectwo kwalifikacji, bądź uprawnień, czy wznowień uprawnień paralotniowych w sytuacji, gdy zastosowany wobec skarżącego środek zapobiegawczy nie dotyczył działalności skarżącego jako egzaminatora;

g) przyjęcie, że z chwilą zastosowania wobec skarżącego środka zapobiegawczego w postaci obowiązku powstrzymania się od prowadzenia działalności polegającej na prowadzeniu szkolenia paralotniowego skarżący utracił uprawnienia instruktorskie w sytuacji, gdy w rzeczywistości skarżący został jedynie czasowo pozbawiony możliwości prowadzenia szkolenia paralotniowego, nie utracił zaś uprawnień instruktorskich, które zostały dopiero zawieszone przedmiotową decyzją;

h) przyjęcie, że pismem z 5 lipca 2016 r. organ odwołał skarżącego z funkcji członka Komisji Egzaminacyjnej w sytuacji, gdy skarżący nie otrzymał od organu żadnej korespondencji w przedmiocie odwołania go z funkcji egzaminatora.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji w świetle kryteriów opisanych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a."), Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu rozstrzygającego w niniejszej sprawie nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca.

Przedmiotem skargi jest decyzja z [...] listopada 2016 r. utrzymująca w mocy decyzję z [...] sierpnia 2016 r. o zawieszeniu uprawnienia instruktora ogólnego (INS) wpisanego do świadectwa kwalifikacji personelu lotniczego o numerze [...].

W ocenie Sądu organ rozpatrując ponownie sprawę, w sposób obszerny i wyczerpujący odniósł się do żądań i argumentów skarżącego podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie w skardze. Należy zauważyć, że zarzuty podniesione w skardze zostały przez Skarżącego sformułowane w sposób niemal identyczny, jak te zawarte we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Rację ma Organ, twierdząc, że Skarżący w skardze pomija rozpatrywane przez Organ zagadnienia jednoznacznie dla niego niekorzystne i świadczące o ewidentnym naruszeniu obowiązków wynikających z przepisów dotyczących lotnictwa cywilnego.

W niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy art. 21 ust. 2 pkt 2, 3, 7 i 15, art. 96 ust. 3, art. 100 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 100 ust. 4, w zw. z 94 ust. 3 zdanie drugie Prawa lotniczego oraz § 15 ust. 1 i 5, § 16 i § 17 pkt 1 rozporządzenia w sprawie świadectw kwalifikacji.

Zgodnie z § 15 ust. 1 i ust. 5 rozporządzenia w sprawie świadectw kwalifikacji Organ może w przypadkach wskazanych w art. 100 ust. 1 Prawa lotniczego zawiesić świadectwo kwalifikacji lub uprawnienie, a członek personelu lotniczego przez okres zawieszenia uprawnienia nie może korzystać z tego uprawnienia.

Przepis art. 100 ust. 1 pkt 4 Prawa lotniczego uznaje, że w przypadku stwierdzenia, iż wykonując czynności lotnicze, członek personelu lotniczego zagraża bezpieczeństwa ruchu lotniczego, Organ może zawiesić licencję i zatrzymać ją, jeżeli istnieje uzasadniona obawa, że dalsze wykonywanie czynności lotniczych może zagrażać bezpieczeństwu lotów, a organ prowadzący postępowanie nie zatrzymał tego dokumentu. Przepis ten stosuje się odpowiednio do zawieszenia uprawnień wpisywanych do licencji.

Na podstawie art. 94 ust. 3 zdanie drugie Prawa lotniczego przepisy te mają odpowiednie zastosowanie również do świadectw kwalifikacji.

Organ prawidłowo stwierdził, że egzaminowanie jest inną czynnością lotniczą w rozumieniu art. 94 ust. 1 Prawa lotniczego. Egzaminatorem jest osoba będąca członkiem komisji egzaminacyjnej upoważniona do przeprowadzenia egzaminu, zgodnie z § 3 pkt 4 i 5 rozporządzenia o świadectwach kwalifikacji. W analizowanym przypadku Organ został powiadomiony o nałożeniu środka zapobiegawczego w postaci obowiązku powstrzymania się od wykonywania czynności polegających m.in. na szkoleniu przez Skarżącego przez Prokuraturę Okręgową w [...].

Prokurator zastosował środek zapobiegawczy w postaci obowiązku powstrzymania się od działalności szkoleniowej, mając na uwadze, że również działalność jako egzaminatora objęta jest tym środkiem zapobiegawczy. Prokuratura stwierdziła, że skarżący "spowodował nieumyślnie śmierć ucznia – pilota S.B w ten sposób, że podjął decyzję o wykonaniu przez niego samodzielnego lotu szkoleniowego w miejscu i warunkach atmosferycznych niedostosowanych rzeczywistego poziomu jego praktycznych umiejętności latania, a następnie nie sprawował bezpośredniego nadzoru nad jego lotem (...)". Skarżący jest również podejrzany o to, że będąc uprawnionym do przeprowadzenia egzaminu państwowego na świadectwo kwalifikacji pilota paralotni, poświadczył nieprawdę w protokole nr [...] oraz w protokole nr [...]. Zagrożenie bezpieczeństwa w przypadku podejrzenia o poświadczeniu nieprawdy trwa i polega na tym, że na podstawie tak wystawionych protokołów egzaminów osoby legitymujące się protokołami uzyskały świadectwa kwalifikacji i wykonują czynności lotnicze. Uznano, że istnieje podejrzenie, że członkowie personelu lotniczego nie wykazują odpowiedniego merytorycznego przygotowania do uzyskania tych świadectw kwalifikacji, a przez to stwarzają zagrożenie bezpieczeństwa lotów. Prokuratura Okręgowa w [...] poinformowała Organ o tym, że dowiedziała się o mającej się odbyć sesji egzaminacyjnej LKE na świadectwo kwalifikacji Pilota Paralotni PGP z udziałem Skarżącego jako egzaminatora.

Zdaniem Sądu Organ prawidłowo wskazuje, że w czasie trwania nakazu powstrzymania się, instruktor nie może pełnić funkcji egzaminatora, gdyż jego uprawnienia instruktorskie zostały w zasadzie de facto i ex lege zawieszone. Utracił on na określony czas swoje prawa w tym zakresie. Organ prawidłowo wykazał, że Skarżący na pewien czas ma zawieszone uprawnienia, co faktycznie oznacza, że tych uprawnień nie posiada.

Należy zauważyć, że zgodnie z § 16 rozporządzenia w sprawie świadectw kwalifikacji w przypadku zawieszenia świadectwa kwalifikacji lub uprawnienia posiadacz świadectwa kwalifikacji niezwłocznie przekazuje dokument świadectwa kwalifikacji Organowi w celu dokonania wpisu odpowiednio o zawieszeniu świadectwa lub uprawnienia. W tym wypadku Organ słusznie wskazuje, że należy to rozumieć jako zastosowanie wobec Skarżącego środka zapobiegawczego, gdyż brak jest innej instytucji mogącej mieć zastosowanie w takim przypadku. W tym stanie rzeczy jest oczywiste, że Skarżący winien niezwłocznie powiadomić Organ o zastosowaniu środka zapobiegawczego w sytuacji, gdy przepisy mówią wprost o obowiązkach wynikających z zawieszenia uprawnienia bądź świadectwa kwalifikacji. Organ nie posiada z urzędu wiedzy o wszystkich toczących się postępowaniach karnych przeciwko członkom personelu lotniczego ani o stosowanych w tych postępowaniach środkach zapobiegawczych, gdy nie zostanie o nich poinformowany odpowiednio wcześnie przez organy ściągania. Mając na uwadze powyższe, zasadne jest twierdzenie, że to na członku personelu spoczywa obowiązek informowania Organu o zastosowanych wobec strony środkach karnych mających związek z prowadzoną przez nią działalnością lotniczą.

Organ zasadnie twierdzi, że nie ocenia w tym postępowaniu faktycznych umiejętności instruktorskich Skarżącego, ale stwierdza fakt formalnego braku takich kwalifikacji ze względu na ich czasowe zwieszenie.

W ocenie sądu zarzut naruszenia art. 100 ust 1 pkt 4 w zw. z art. 94 ust. 3 Prawa lotniczego przez jego zastosowanie i przyjęcie, że dalsze wykonywanie czynności lotniczych przez Skarżącego może zagrażać bezpieczeństwu lotów w sytuacji, gdy zastosowany środek wobec Skarżącego przez Prokuraturę Okręgową w [...] samodzielnie uniemożliwia prowadzenie przez skarżącego działalności szkoleniowe, należy uznać za chybiony.

Przepisy art. 100 ust. 4, w zw. z 94 ust. 3 zdanie drugie Prawa lotniczego w zw. z § 15 ust. 1 i 5, § 16 i § 17 pkt 1 rozporządzenia w sprawie świadectw kwalifikacji dają Organowi możliwość zastosowania m.in. zawieszenia określonych uprawnień, w sytuacji, kiedy dojdzie on do przekonania, że przy wykonywaniu czynności lotniczych przez członka personelu lotniczego bezpieczeństwo ruchu lotniczego zostało zagrożone. Taka sytuacja miała miejsce w tym przypadku, co zostało przedstawione w uzasadnieniach wydanych decyzji. Skarżący pomimo zastosowania środka zapobiegawczego wykonywał czynności lotnicze polegające na egzaminowaniu. W przepisach nie wskazano na wykluczenie stosowania zawieszania określonych uprawnień przez Organ w sytuacji, gdy inne organy zastosowały wobec członka personelu lotniczego środki zapobiegawcze.

Zasadne jest twierdzenie organu, że zarzuty naruszenia przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy: art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 § 1, art. 77 oraz art. 80 k.p.a. zostały przez Skarżącego powołane, ale nie zostały przez niego wykazane.

W ocenie Sądu utrata czasowa uprawnień instruktora przez Skarżącego spowodowała również czasową niemożliwość pełnienia funkcji egzaminatora LKE. Aby zostać egzaminatorem uprawnionym do przeprowadzania egzaminów w lotnictwie cywilnym, kandydat musi spełnić szereg wymagań oraz posiadać uprawnienia instruktorskie, co wynika wprost z brzmienia § 4 rozporządzenia w sprawie egzaminów.

Organ zasadnie twierdzi, że aby być egzaminatorem, trzeba najpierw być instruktorem. Zasadne jest twierdzenie, że w związku z zastosowaniem środka zapobiegawczego, wykonywania czynności instruktorskich stanowi sytuację czasowej utraty możliwości korzystania z uprawnień instruktorskich i jest analogiczną sytuacją jak czasowe zawieszenie uprawnień w trybie administracyjnym.

Zasadne jest twierdzenie Organu, że organ administracji publicznej nie rozstrzyga w postępowaniu administracyjnym o kwestiach prawno-karnych, tj. nie bada winy czy niewinności osoby, przeciwko której toczy się postępowanie karne.

Zdaniem Sądu należy jednocześnie uznać, że organy obu instancji wyczerpująco zbadały wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.).

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Organ rozstrzygając sprawę, oparł się na materiale prawidłowo zebranym i dokonał jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać, że stanowisko wyrażone w zaskarżonych decyzjach, Organ uzasadnił w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a.

Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.