Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Arkadiusz Cudak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku A.L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A.L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 1414/23, w sprawie ze skargi A.L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 28 lipca 2023 r., nr 2401-IOV3.4103.425.2021.ALLA UNP: 2401-23-170371, w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od sierpnia do grudnia 2017 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z 4 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 1414/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę A.L. (dalej "strona" lub "skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 28 lipca 2023 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od sierpnia do grudnia 2017 r.

Od powyższego wyroku skarżący wniósł skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Uzasadniając przedmiotowy wniosek, strona wskazała, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wpływa na jej dalsze zobowiązania, jak też że znajduje się obecnie w bardzo złej sytuacji finansowej. Podniosła, że 2 sierpnia 2023 r., na skutek spadku osiąganych dochodów, spowodowanego przede wszystkim pandemią wirusa SARS-CoV-2, zakończyła formalnie prowadzenie działalności gospodarczej (wykreślenie wpisu z CEDiG). Wcześniejsze próby utrzymania przedsiębiorstwa na rynku okazały się bezskuteczne i doprowadziły jedynie do zwiększenia zadłużenia skarżącego, w następstwie czego został on prawomocnym orzeczeniem sądu z 20 grudnia 2023 r. pozbawiony na okres 3 lat prawa do prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek lub w ramach spółki cywilnej oraz pełnienia funkcji zarządcy sukcesyjnego, członka rady nadzorczej, członka komisji rewizyjnej, reprezentanta lub pełnomocnika osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie tej działalności, spółki handlowej, przedsiębiorstwa państwowego, spółdzielni, fundacji lub stowarzyszenia. W rezultacie powyższego skarżący utracił dotychczasowe źródło oraz inne ewentualne możliwości zarobkowania, korzysta ze wsparcia finansowego dzieci, a ponadto spoczywa na nim obowiązek zaopiekowania się matką w podeszłym wieku i złym stanie zdrowia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie zaznaczyć należy, że analogiczne żądanie skarżący sformułował również w skardze do sądu pierwszej instancji, a uzasadniając je, powołał się na bardzo trudną sytuację materialną opisaną we wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdzie przywołał m.in. fakt zamknięcia działalności gospodarczej w lipcu 2023 r., a w dalszym toku postępowania (pismo z 27 października 2023 r., k. 40-41) m.in. okoliczności tożsame, jak w obecnie rozpoznawanym wniosku, tj. brak aktywności zarobkowej, korzystanie z pomocy członków rodziny, konieczność sprawowania opieki nad starszym schorowanym członkiem rodziny.

Postanowieniami z 18 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 1414/23 (uchylone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 maja 2024 r., sygn. akt I FZ 105/24) oraz z 29 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 1414/23 (prawomocne, zażalenie oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 29 października 2024 r., sygn. akt I FZ 235/24) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił uwzględnienia przedmiotowego żądania, wyjaśniając przy tym szczegółowo przesłanki udzielenia stronie postępowania ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), dalej "p.p.s.a." Ponadto również Naczelny Sąd Administracyjny w ww. rozstrzygnięciach także podkreślał wyjątkowy charakter instytucji wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej oraz obowiązki podmiotu wnioskującego o jej zastosowanie.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w niniejszej sprawie uznaje, że warunki zastosowania instytucji wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej są już skarżącemu znane i odstępuje od ich omawiania w tym miejscu.

Mając przy tym na uwadze, że skarżący wnioskował już o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a co do zasadności tego wniosku wypowiadały się już sądy administracyjne obu instancji, Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając ponowny wniosek strony o wstrzymanie wykonania wydanej wobec niej decyzji organu podatkowego, jest związany granicami oceny takiego wniosku określonymi w art. 61 § 4 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd może zmienić lub uchylić postanowienie w sprawie wstrzymania wydane na podstawie § 2 i 3 w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Z przepisu tego wynika zatem, że Naczelny Sąd Administracyjny będzie uprawniony do zmiany wydanego wcześniej w sprawie prawomocnego postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zmianie uległy okoliczności sprawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 1473/19; CBOSA).

Tymczasem Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając obecny wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, dostrzega, że ani z treści przedmiotowego wniosku, ani z akt sprawy nie wynika, aby sytuacja faktyczna skarżącego uległa zmianie w stosunku do tej, którą oceniały już sądy administracyjne obu instancji, a wyraz tej oceny zawarły w ww. postanowieniach z 29 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 1414/23, oraz 29 października 2024 r., sygn. akt I FZ 235/24. Jak już bowiem zauważono powyżej, oba wnioski skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (tj. ten zawarty w skardze do sądu pierwszej instancji, jak i ten zawarty w skardze kasacyjnej) zostały uzasadnione w zasadzie w analogiczny sposób, tj. z powołaniem się na te same okoliczności (przy czym wniosek do sądu pierwszej instancji był uzasadniony szerzej niż wniosek zawarty w skardze kasacyjnej — vide wspomniane już pismo z 27 października 2023 r.).

W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w rozpoznawanej sprawie w pełni podziela ocenę wyrażoną w wydanych już w sprawie postanowieniach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach i Naczelnego Sądu Administracyjnego i stwierdza, że strona nie wykazała, że w jej sytuacji spełnione zostały przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., co powoduje, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawarty w skardze kasacyjnej nie zasługuje na uwzględnienie.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.