Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2024 r. sygn. akt VI SO/Wa 12/23 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 czerwca 2024 r. sygn. akt VI SO/Wa 12/23, odrzucił wniosek K. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 29 września 2022 r. w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji.

Przedstawiając stan sprawy Sąd pierwszej instancji miał na uwadze, że K. G. pismem z 9 stycznia 2023 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego (BFG) z dnia 29 września 2022 r. w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji G. S.A. w W. W uzasadnieniu wyjaśniła: "informuję, że o całym zajściu kradzieży z mojego konta dowiedziałam się 28.12.2022 r.". Z treści powyższego WSA wywiódł, że przyczyna uchybienia terminu ustała 28 grudnia 2022 r., tj. w dacie kiedy wnioskodawczyni odbyła rozmowę z biurem maklerskim, z której dowiedziała się o utracie posiadanych instrumentów finansowych, a w konsekwencji to od 28 grudnia 2022 r. rozpoczął bieg termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję BFG. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji stwierdził, że siedmiodniowy termin określony w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), upłynął 4 stycznia 2023 r. Wniosek o przywrócenie terminu złożono zaś dopiero w dniu 9 stycznia 2023 r.

W konsekwencji, WSA odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jako spóźniony, na podstawie art. 88 p.p.s.a.

Pismem z dnia 3 października 2024 r. zażalenie na powyższe postanowienie wniosła K. G.

W swoim piśmie wniosła o "przywrócenie terminu do wniesienia skargi", wskazując, że pierwszy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożyła 9 stycznia 2023 r. Jeszcze raz we wniosku przywołała okoliczności ustania przyczyny uchybienia terminu do złożenia skargi, tj. rozmowy z biurem maklerskim w dniu 28 grudnia 2022 r.

W tej sytuacji, WSA wezwał wnoszącą pismo z dnia 3 października 2024 r. o sprecyzowanie, czy pismo to stanowi zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 13 czerwca 2024 r., czy też wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W odpowiedzi K. G. wyjaśniła, że złożone pismo stanowi zażalenie na postanowienie z dnia 13 czerwca 2024 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jako nieuzasadnione podlegało oddaleniu.

Zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest bezskuteczność czynności podjętych przez stronę po terminie. Zasada ta nie ma jednak charakteru bezwzględnego, zgodnie bowiem z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy sąd, na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.).

Siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczyna bieg od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jest to więc okoliczność obiektywnie istniejąca, niezależnie od poglądów i stanowiska strony (por. postanowienie NSA z 16 października 2013 r., I OZ 805/13).

W rozpoznawanej sprawie sama wnosząca o przywrócenie terminu do złożenia skargi zarówno w treści tego wniosku, jak i w zażaleniu na postanowienie WSA z dnia 13 czerwca 2024 r. przyznała, że o wydaniu decyzji w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji i utracie gromadzonych instrumentów finansowych dowiedziała się podczas rozmowy z biurem maklerskim 28 grudnia 2022 r. Wobec powyższego prawidłowe było uznanie przez WSA, że w tym dniu ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi, a siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upływał z dniem 4 stycznia 2023 r. Trafnie zatem WSA ocenił, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony 9 stycznia 2023 r., został wniesiony z uchybieniem terminu i podlegał odrzuceniu, stosownie do art. 88 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 12 stycznia 2018 r., I OZ 1899/17, postanowienie NSA z 31 stycznia 2018 r., I FZ 357/17, postanowienie NSA z 28 listopada 2018 r., II OZ 1217/18).

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.