Skarżąca M. S. wniosła do tut. Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 listopada 2017 r., w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne.
W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżąca podała, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji uzasadniony jest istnieniem wysokiego niebezpieczeństwa powstania znacznej szkody po stronie skarżącej w sytuacji poddania się badaniom, wobec późniejszego uchylenia decyzji przez sąd. Skarżąca podniosła, że ma bardzo trudną sytuację finansową i nie stać jej na podjęcie badań i wyjazd do K. Wstrzymanie wykonalności decyzji pozwoli skarżącej uzbierać potrzebną kwotę i w sytuacji oddalenia skargi – będzie miała środki na pokrycie kosztów badań. Zdaniem skarżącej brak wstrzymania wykonalności decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, skarżąca będzie bowiem zmuszona do podjęcia badań, co sprawi, że niniejsza skarga stanie się bezprzedmiotowa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Jednak stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej w skrócie: "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku strony skarżącej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Twierdzenia wnioskodawcy o zaistnieniu przesłanek wstrzymania wykonania decyzji muszą być poparte dodatkowymi informacjami mogącymi je uprawdopodobnić (tak m. in. w post. NSA z dnia 09.02.2016 r. I OZ 83/16, post. NSA z dnia 03.02.2016 r. II GSK 1801/15, post. NSA z dnia 27.01.2016 r. II FSK 3401/15).
Odnosząc powyższe rozważania na stan niniejszej sprawy należy wskazać, że samo wykonanie badania, do którego skarżąca została zobowiązana, nie może spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków ponieważ chodzi tu o sam fakt poddania się badaniom, a nie będącą ich potencjalną konsekwencję w postaci decyzji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym. Ponadto poddanie się badaniom lekarskim nie jest przymusowe, tak więc skarżąca może nie zgłosić się na przedmiotowe badanie lub zgłosić się na ww. badania w dogodnym dla niej terminie. Konsekwencją tego będzie jedynie czasowe uniemożliwienie jej uczestnictwa w ruchu drogowym w roli kierującego pojazdem.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
