Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 23 lipca 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 maja 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 185/24 w przedmiocie umorzenia postępowania sądowego w sprawie ze skargi J.P. na decyzję Prezydenta Miasta Gdańska z dnia 2 stycznia 2024 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2024 r. postanawia oddalić zażalenie.

UZASADNEINIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") umorzył postępowanie sądowe. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 24 stycznia 2024 r. skarżący za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku złożył skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pismo; "odwołanie od decyzji w sprawie podatku od nieruchomości [...]" wraz z załącznikami, z zawartym w jego treści wnioskiem o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Pismem z dnia 19 lutego 2024 r. z datą doręczenia w dniu 22 lutego 2024 r. Kolegium przekazało pismo skarżącego do Sądu. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 lutego 2024 r. skarżący został wezwany m. in. do sprecyzowania w terminie 7 dni, czy pismo z dnia 24 stycznia 2024 r. jest odwołaniem od decyzji organu pierwszej instancji do organu odwoławczego – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku, czy jest skargą do Sądu. W odpowiedzi, w piśmie z dnia 10 marca 2024 r. skarżący podniósł zarzuty dotyczące decyzji organu pierwszej instancji w sprawie podatku od nieruchomości. W wykonaniu zarządzenia z dnia 20 marca 2024 r., pismem z 22 marca 2024 r., Sąd w związku z brakiem udzielenia przez skarżącego jednoznacznej odpowiedzi na wcześniejsze wezwanie, ponownie wezwał skarżącego do sprecyzowania, czy pismo z dnia 24 stycznia 2024 r. jest odwołaniem od decyzji, czy skargą wniesioną do Sądu pod rygorem uznania, że złożone przez skarżącego pismo jest skargą złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Jednocześnie w odpowiedzi na wezwanie Sądu, SKO poinformowało, że nie zostało złożone przez skarżącego odrębne odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta Gdańska, bezpośrednio do organu odwoławczego, ani za pośrednictwem organu pierwszej instancji. Z kolei, pismem z dnia 16 kwietnia 2024 r. skarżący oświadczył, że pismo z dnia 24 stycznia 2024 r. jest odwołaniem od decyzji Prezydenta Miasta Gdańska z dnia 2 stycznia 2024 r. i złożono je do Sądu za pośrednictwem SKO w Gdańsku. W tych okolicznościach Sąd stwierdził, iż z treści pism skarżącego wynika, że jego intencją jest wniesienie odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, a nie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Mając na uwadze powyższe, Sąd stwierdził, że pismo skarżącego z dnia 24 stycznia 2024r. nie stanowi skargi wniesionej w postępowaniu sądowo-administracyjnym, w związku z tym dotychczasowe postępowanie stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu przepisu art. 161 §1 pkt 3 p.p.s.a.

W zażaleniu na powyższe postanowienie zarzucił rażące naruszenie prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z regulacją art. 161 §1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Zasadnie wskazał Sąd pierwszej instancji, że z bezprzedmiotowością postępowania sądowego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. mamy do czynienia zwłaszcza wtedy, gdy przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia, a więc zaskarżona decyzja (czy też inny akt) zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym lub w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. ale także, gdy podanie inicjujące postępowanie kontrolne wolą strony skarżącej nie stanowi skargi, a wola taka zostanie doprecyzowana przed sądem, przed wydaniem wyroku w sprawie. Ze stanu faktycznego sprawy wynika, że

intencją skarżącego jest wniesienie odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, a nie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W związku z czym pismo skarżącego z dnia 24 stycznia 2024r. nie stanowi skargi wniesionej w postępowaniu sądowo-administracyjnym, co implikuje umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Nadto treść zażalenia nie odnosi się do treści zaskarżonego postanowienia a do stanu faktycznego sprawy i kwestionuje rozstrzygnięcie organu podatkowego.

Z przytoczonych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.