Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga (spr.) Sędziowie: WSA Bożenna Blitek WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w K. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie załatwienia wniosku o wpisanie do ewidencji I. stwierdza bezczynność organu I. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsc z rażącym naruszeniem prawa; II. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Burmistrza Miasta i Gminy do załatwienia wniosku z dnia 31 sierpnia 2017 r.; II. oddala skargę w pozostałym zakresie; III. zasądza od Burmistrza Miasta i Gminy na rzecz strony skarżącej kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Fundacja "A" z siedzibą w K wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w sprawie z wniosku wpisanie Szkoły Podstawowej "A" do ewidencji szkół i placówek niepublicznych działających na terenie Miasta i Gminy.

Zarzucana bezczynność wystąpić miała w następujących okolicznościach.

W dniu 31 sierpnia 2017 r. Fundacja "A" z siedzibą w K złożyła wniosek do Burmistrza Miasta i Gminy o wpis Szkoły Podstawowej "A" do ewidencji szkół i placówek niepublicznych działających na terenie Miasta i Gminy.

W dniu 31 stycznia 2017 r. skarżąca złożyła również wniosek o dotację, która przysługiwać miała od stycznia 2018 r.

Pismem z dnia 12 października 2017 r., znak: [...] Burmistrz Miasta i Gminy poinformował o terminie załatwienia sprawy do 30 października 2017 r., powołując się na konieczność przeprowadzenia "dodatkowych czynności proceduralnych i analitycznych".

Pismem z dnia 30 października 2017 r. znak: [...] Burmistrz Miasta i Gminy poinformował o terminie załatwienia sprawy do 29 listopada 2017 r. z uwagi na "konieczność przeprowadzenia szczegółowej analizy przedstawionego Statutu szkoły z przepisami ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r.. poz. 59 ze zm.)".

Pismem z dnia 14 listopada 2017 r. Fundacja "A" z siedzibą w K złożyła, w trybie art. 37 k.p.a., ponaglenie do Kuratora Oświaty, za pośrednictwem Burmistrza Miasta i Gminy.

Pismem z dnia 19 grudnia 2017 r., znak: [...] Burmistrz Miasta i Gmina wezwał skarżącą o uzupełnienie braków wniosku, a pismem z dnia 20 grudnia 2017 r., znak: [...] wezwał o podanie daty, od której funkcjonować będzie Szkoła Podstawowa "A". Pismami z dnia 19 grudnia 2017 r. i z dnia 22 grudnia 2017 r. skarżąca odpowiedziała na pisma organu.

W dniu 29 grudnia 2017 r. Burmistrz Miasta i Gminy wydał zaświadczenie nr [...] o wpisie Szkoły Podstawowej "A" do ewidencji szkół i placówek niepublicznych działających na terenie Miasta i Gminy.

Kurator Oświaty postanowieniem z dnia 5 stycznia 2018 r. nr [...] orzekł, że Burmistrz Miasta i Gminy dopuścił się przewlekłego prowadzenia postepowania.

W skardze na bezczynność Fundacja A z siedzibą w K zarzuciła rażące naruszenie art. 6, art. 7, art. 8, art. 12, art. 37 § 4 K.p.a. w zw. z art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zw. z art. 168 ust. 1 i 9 ustawy Prawo oświatowe, polegające na niedokonaniu wpisu do ewidencji Szkoły Podstawowej "A", zgodnie z wnioskiem z dnia 31 sierpnia 2017 r. w przewidzianym w art. 168 ust. 9 ustawy Prawo oświatowe terminie 30 dni od dokonania zgłoszenia oraz rażące, bezpodstawne i bezprawne przedłużanie postępowania o wpis noszące znamiona bezczynności, a następnie przewlekłego prowadzenia postępowania oraz nienadaniu biegu ponagleniu skarżącej z dnia 14 listopada 2017 r., noszące znamiona bezczynności. Wobec powyższego skarżąca wniosła o:

1. zobowiązanie Burmistrza Miasta i Gminy do dokonania wpisu do ewidencji Szkoły Podstawowej "A", zgodnie z wnioskiem Fundacji "A" z siedzibą w K z dnia 31 sierpnia 2017 r. w terminie do siedmiu dni od uprawomocnienia się wyroku;

2. stwierdzenie, że bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania Burmistrza Miasta i Gminy miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

3. przyznanie od Burmistrza Miasta i Gminy na rzecz skarżącej Fundacji "A" z siedzibą w K sumy pieniężnej odpowiadającej połowie dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów, zgodnie z art. 149 § 2 P.p.s.a.;

4. wymierzenie Burmistrzowi Miasta i Gminy grzywny w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów, zgodnie z art. 149 § 2 P.p.s.a.;

5. zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych, zgodnie z art. 200 P.p.s.a.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości. Organ wskazał, iż skarga jest bezprzedmiotowa, gdyż w dniu 29 grudnia 2017 r. wniosek skarżącej został załatwiony poprzez dokonanie wpisu Szkoły Podstawowej "A" do rejestru. Wobec powyższego żądanie dotyczące zobowiązania organu do dokonania wpisu należy uznać za nieuzasadnione. Zdaniem organu, w świetle powołanego przez niego orzecznictwa sądów administracyjnych, również pozostałe żądania skarżącej należy uznać za bezzasadne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.), odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy.

Stosownie do art. 149 § 1 P.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Zgodnie z art. 149 § 1a P.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei § 1b tego przepisu stanowi, że sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Na podstawie art. 149 § 2 sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

Bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym przepisami procedury administracyjnej terminie organ nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji, czy innego aktu. Do tego rodzaju wniosków prowadzi także definicja bezczynności sformułowana w art. 37 § 1 pkt 1 K.p.a. - w brzmieniu ustalonym art. 1 pkt 9 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r. poz. 935). Dla stwierdzenia bezczynności nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy zostało to spowodowane zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu, ani stopień przekroczenia terminu załatwienia sprawy. Okoliczności jakie spowodowały zwłokę oraz działania organu w toku rozpoznawania sprawy (jak też zaniechania) i stopień przekroczenia terminów będą miały natomiast znaczenie przy ocenie Sądu, czy stwierdzona bezczynność miała charakter kwalifikowany, tj. czy była ona efektem rażącego naruszenia prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.).

Odnosząc się do okoliczności niniejszej sprawy należy wskazać, iż stosownie do treści art. 168 ust. 9 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r., poz. 59) organ, o którym mowa w ust. 1, dokonuje wpisu do ewidencji w ciągu 30 dni od daty zgłoszenia oraz z urzędu doręcza zgłaszającemu zaświadczenie o wpisie do ewidencji, a kopię zaświadczenia przekazuje właściwemu kuratorowi oświaty oraz organowi podatkowemu.

Fundacja "A" z siedzibą w K złożyła wniosek o wpis Szkoły Podstawowej "A" do ewidencji szkół i placówek niepublicznych działających na terenie Miasta i Gminy w dniu 31 sierpnia 2017 r. W terminie wynikającym z przywołanego powyżej przepisu organ nie tylko nie rozpoznał wniosku, ale w istocie nie podjął żadnych czynności zmierzających do jego rozpatrzenia. Jak wynika z akt postępowania, pierwsze pismo w sprawie organ wystosował do skarżącej dopiero w dniu 12 października 2017 r., a zatem już po upływie terminu do dokonania wpisu. Ostatecznie wpisu dokonano dopiero w dniu 29 grudnia 2017 r.

W ocenie Sądu, wskazane przez organ przyczyny przedłużenia postępowania nie uzasadniają niezałatwienia sprawy w terminie. Organ nie wykazał, aby w sprawie zaistniały przeszkody uniemożliwiające mu dokonanie oceny prawidłowości wniosku i dołączonej do niego dokumentacji w terminie określonym w ustawie.

Zdaniem Sądu nie ulega zatem wątpliwości, iż organ dopuścił się bezczynności w przedmiocie rozpoznania przedmiotowego wniosku. Jednocześnie bezczynność nie miała jednak miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

W dniu 29 grudnia 2017 r. Szkoła Podstawowa A została wpisana przez Burmistrza Miasta i Gminy do ewidencji szkół i placówek niepublicznych działających na terenie Miasta i Gminy. W związku z powyższym orzekanie o zobowiązaniu organu do wydania rozstrzygnięcia w tej kwestii stało się bezprzedmiotowe. Rozpoznanie przez organ wniosku skarżącej z dnia 31 sierpnia 2017 r. powoduje, iż brak jest podstaw do zobowiązania przez Sąd organu do załatwienia sprawy na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Postępowanie w powyższym zakresie należało zatem umorzyć jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Jednocześnie w ocenie Sądu brak jest przesłanek do uwzględnienia wniosku skarżącej o przyznanie od organu na jej rzecz sumy pieniężnej oraz o wymierzenie organowi grzywny. Wymierzenie grzywny lub przyznanie sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a. są bowiem dodatkowymi środkami o charakterze dyscyplinująco-represyjnym, które powinny być stosowane w szczególnie drastycznych przypadkach zwłoki organu w załatwieniu sprawy, a więc w tego rodzaju sytuacjach, gdzie oceniając całokształt działań organu można dojść do przekonania, że noszą one znamiona celowego unikania podjęcia decyzji w sprawie, a przy tym istnieje uzasadniona obawa, że bez tych dodatkowych sankcji (lub jednej z nich) organ nadal nie będzie respektować obowiązków wynikających z K.p.a. W ocenie Sądu, taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi. Z uwagi na brak wystarczająco uzasadnionych podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej o przyznanie sumy pieniężnej w określonej wysokości oraz o wymierzenie organowi grzywny Sąd oddalił skargę w tym zakresie.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 149 § pkt 3 P.p.s.a. orzekł jak w punkcie I. wyroku, na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a. orzekł jak w punkcie II. wyroku, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł jak w punkcie III. wyroku, na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a. w punkcie IV. wyroku oddalił skargę w pozostałym zakresie. O kosztach procesu zawartych w punkcie V sentencji wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804).