Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.) Sędziowie WSA Teresa Zyglewska Sławomir Antoniuk Protokolant specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Szefa Służby Celnej z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia korpusu - oddala skargę.

W dniu [...] listopada 2009 r. Dyrektor Izby Celnej w B. działając na podstawie art. 223 ust. 1 i 4 w związku z art. 115 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, mianował W. S. z dniem 30 listopada 2009 r. na stopień służbowy podkomisarza celnego w korpusie oficerów młodszych Służby Celnej.

Pismem z dnia 12 grudnia 2009 r. (list polecony nadany 14 grudnia 2009 r.) W. S. odwołał się od ww. aktu mianowania do Szefa Służby Celnej. Wskazywał na naruszenie art. 7 konstytucji RP i jednocześnie art. 7 Kpa – poprzez niewyjaśnienie przez organ, okoliczności zajmowania przez funkcjonariusza stanowiska związanego z podporządkowaniem funkcjonariuszy celnych lub pracowników i tym samym naruszenia przepisu art. 223 ust. 7 ustawy o Służbie Celnej. Odwołujący domagał się mianowania na stopień nadkomisarza celnego w korpusie oficerów młodszych Służby Celnej na podstawie art. 223 ust. 7 ustawy, wskazując na swoje wykształcenie i doświadczenie zawodowe.

Szef Służby Celnej decyzją z dnia [...] maja 2011 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję (akt mianowania), w zakresie określenia korpusu.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, co następuje:

Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej wprowadziła w Służbie Celnej korpusy (szeregowych Służby Celnej, podoficerów Służby Celnej, aspirantów Służby Celnej, oficerów młodszych Służby Celnej oraz oficerów starszych Służby Celnej) oraz odpowiednio w ramach korpusów nowe stopnie służbowe (art. 115 ustawy). Przyporządkowanie do właściwego korpusu i kryteria uzyskania nowego stopnia służbowego w tym korpusie, funkcjonariuszy, którzy w dniu wejścia w życie ustawy pełnili służbę w Służbie Celnej, regulują przepisy art. 223 zawarte w Rozdziale 14 ustawy zatytułowanym "Przepisy przejściowe". Kryteria zawarte w art. 223 ust. 2-6 precyzyjnie określają sposób ustalenia przynależności funkcjonariuszy do określonego korpusu Służby Celnej. Zgodnie z art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej, funkcjonariuszowi celnemu, który przed dniem wejścia w życie ustawy pełnił służbę na stanowisku, które wiązało się z podporządkowaniem służbowym funkcjonariuszy celnych lub pracowników, bądź pełnił obowiązki na tym stanowisku, w stopniu innym niż aspirant celny, starszy aspirant celny albo podkomisarz celny lub wyższym, wymienionych w ust. 2 tego przepisu, określa się w korpusie oficerów młodszych Służby Celnej.

W dniu wejścia w życie ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, tj. w dniu 31 października 2009 r., W. S. pełnił służbę w stopniu młodszego aspiranta celnego oraz zajmował stanowisko służbowe związane z podporządkowaniem funkcjonariuszy celnych, o którym mowa powyżej, tj, kierownika zmiany. Mając na uwadze dyspozycję art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej, należało funkcjonariuszowi określić stopień służbowy w korpusie oficerów młodszych Służby Celnej, co nastąpiło zaskarżonym aktem mianowania.

Odwołujący nie kwestionuje aktu mianowania w zakresie przypisania funkcjonariusza do określonego korpusu, ale wnosi o mianowanie na wyższy stopień służbowy w tym korpusie, niż to określono w akcie mianowania.

Zgodnie ze stanowiskiem zawartym w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2010 r. sygn. akt II PZP 5/10 dotyczącym regulacji art. 223 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, funkcjonariuszowi nie przysługuje roszczenie o awans na wyższy stopień służbowy, a w konsekwencji także ochrona sądowa w tym zakresie.

Z tych względów Szef Służby Celnej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję (akt mianowania), w zakresie określenia korpusu.

W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Służby Celnej z dnia [...] maja 2010 r., w której domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającego go aktu mianowania.

Skarżący powtarzając argumentację zawartą w odwołaniu, wskazywał na:

- naruszenie przepisów postępowania administracyjnego to jest :

• rażące naruszenie przepisów prawa, w tym zasady praworządności wyrażonej w art. 6 Kpa oraz bezpośrednio w art. 7 Konstytucji RP poprzez niezastosowanie, jako podstawy decyzji, przepisu prawa powszechnie obowiązującego (art. 223 ust. 7 ustawy o Służbie Celnej) i rozstrzygnięcie sprawy w oparciu o pisemne polecenie Szefa Służby Celnej z dnia

[...] października 2009 r. znak [...] i załączone kryteria punktowe;

• rażące naruszenie przepisu art. 7 Kpa poprzez wydanie decyzji bez niezbędnego wyjaśnienia stanu faktycznego dotyczącego okresu służby w Służbie Celnej, doświadczenia i wykształcenia w sprawach z zakresu zadań Służby Celnej, z powołaniem się na art. 223 ust. 7 ustawy o Służbie Celnej,

- naruszenie norm prawa materialnego, przejawiające się w niezastosowaniu podczas rozstrzygnięcia sprawy art. 223 ust. 7 ustawy o Służbie Celnej.

W odpowiedzi na skargę Szef Służby Celnej wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie sądem tym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka, co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Badana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Organ I instancji dokonując mianowania W. S. na stopień podkomisarza w korpusie oficerów młodszych Służby Celnej oraz organ II instancji rozpatrujący wniesione w terminie odwołanie funkcjonariusza od tego aktu, dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawidłowo, zgodnie z zasadami określonymi w art. 223 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323) przypisał funkcjonariusza do korpusu oficerów młodszych Służby Celnej.

Istota skargi sprowadza się do tego, iż W. S. nie kwestionuje aktu mianowania w zakresie przypisania funkcjonariusza do określonego korpusu, ale wnosi o mianowanie na wyższy stopień służbowy w tym korpusie, niż to określono w akcie mianowania.

Odpowiadając na zarzuty skargi wskazać należy na orzecznictwo ukształtowane uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2010 r. sygn. akt II PZP 5/10 dotyczącym regulacji art. 223 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej i potwierdzone licznymi wyrokami sądów administracyjnych.

Obowiązek nadania nowego stopnia służbowego funkcjonariuszom Służby Celnej w terminie do dnia 30 listopada 2009 r. wynikał z przepisu art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej natomiast mechanizm przypisywania funkcjonariuszom stopni w poszczególnych korpusach, uregulowany został w dalszych ustępach art. 223 ustawy. W świetle ww. przepisów zadaniem organu było umieszczenie danego funkcjonariusza w odpowiednim korpusie, precyzyjnie wskazanym w ustawie, w zależności od dotychczasowego stopnia lub zajmowanego stanowiska bądź pełnionych obowiązków.

Przepis art. 223 ww. ustawy stanowi lex specialis wobec pozostałych jej uregulowań. Zgodnie z przepisami ustawy o Służbie Celnej funkcjonariusz nie ma roszczenia mianowania na określony stopień. Jedynie w przypadku określonym w powyższym przepisie ma on prawo żądać weryfikacji aktu mianowania co do prawidłowości przypisania go do określonego korpusu, wynikającego z przepisu art. 223 ustawy – przepisu przejściowego, umożliwiającego zastosowanie wobec funkcjonariuszy przepisów nowej ustawy w brzmieniu z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej.

Konsekwencją powyższego jest niemożność dokonania zarówno przez sąd administracyjny jak i organ administracji II instancji innej kontroli aktu mianowania niż jedynie w zakresie prawidłowości przypisania funkcjonariusza do określonego korpusu. Dlatego też, zastosowanie w sentencji decyzji organu II instancji sformułowania: "utrzymuję zaskarżoną decyzję w mocy w zakresie określenia korpusu", nie można potraktować jako wady, która mogła by stanowić o uchyleniu tej decyzji albo o stwierdzeniu jej nieważności.

Z tych też względów uznać należy, iż Szef Służby Celnej prawidłowo rozpoznał sprawę. Skarżący nie kwestionuje prawidłowości przypisania go do danego korpusu (jest to w sprawie bezsporne), a jedynie określenia niższego niż funkcjonariusz twierdzi, stopnia w tym korpusie. Zatem skoro organ II instancji potwierdził prawidłowość przypisania skarżącego do korpusu oficerów młodszych i w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przypisanie to jest prawidłowe, skarga nie jest zasadna. Ustawa nie przewiduje bowiem prawnych mechanizmów kontroli ani przez organ II instancji, ani przez sądy administracyjne przypisania funkcjonariuszowi danego stopnia w określonym korpusie. Tę kwestię ustawodawca pozostawił wyłącznie do uznania bezpośredniego przełożonego danego funkcjonariusza.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł, jak w sentencji wyroku.