Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 21 marca 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 3248/15 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. w B. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 21 marca 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 3248/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wstrzymał wykonanie objętej skargą B. Spółki z o.o. w B. decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] października 2015 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej.

Sąd I instancji wskazał, że uzasadniając wniosek spółka podniosła, że w przypadku wykonania decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków poprzez: konieczność zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, utratę przychodów, zwolnienia z pracy zatrudnionych osób, a tym samym utratę przez nich jedynego źródła dochodów. Wykonanie decyzji może stać się również przyczyną upadłości spółki. Skarżąca wskazała wysokość obrotów, a także osiągnięty zysk za rok 2014. Dalej podkreśliła, że zatrudnia 4 osoby, ponosi koszty związane z umowami o dzierżawę lokalu, użytkowaniem maszyn i urządzeń niezbędnych dla prowadzenia działalności spółki. Na potwierdzenie powyższych okoliczności spółka załączyła do skargi bilans za 2014 r., rachunki zysków i strat oraz umowy o pracę, zestawienia listy płac, deklaracje ZUS, umowę dzierżawy lokalu oraz faktury.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uzasadniając swoje rozstrzygnięcie w sprawie na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wskazał, że w rozpoznawanym wniosku o wstrzymanie skarżąca w sposób należyty wyjaśniła w jaki sposób wykonanie decyzji w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Przedstawione przez skarżącą dokumenty potwierdzają zawarcie przez nią m. in. umowy o dzierżawę lokalu, w którym prowadzi działalność gospodarczą, a której zerwanie skutkować będzie stratami finansowymi dla spółki. Nie bez znaczenia dla oceny zasadności wstrzymania pozostaje według WSA również kwestia utraty pracy przez zatrudniony w aptece personel. Ponadto zamknięcie apteki doprowadzić może zdaniem Sądu do odpływu konsumentów i personelu do innych aptek, co może spowodować trudne do odwrócenia skutki.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Główny Inspektor Farmaceutyczny wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W.

W uzasadnieniu zażalenia organ kwestionował m. in. uznanie przez Sąd za zasadną przesłankę wstrzymania wykonania decyzji dotyczącą konieczności poniesienia przez spółkę kosztów rozwiązania umowy najmu lokalu, wskazując jako możliwy i optymalny dla skarżącej sposób rozwiązania umowy najmu lokalu za porozumieniem stron. Zdaniem GIF również utrata pracy przez pracowników skarżącej nie może być traktowana jako skuteczna samodzielna przesłanka powstania szkody po stronie przedsiębiorcy, czy też powstania trudnych do odwrócenie skutków. Organ podkreślił, że prowadzenie apteki ogólnodostępnej na podstawie zezwolenia stanowi jedynie jedną z form możliwej aktywności gospodarczej strony. Poza tym zdaniem organu w przedłożonych dokumentach skarżąca nie wykazała w sposób wystarczający swoich przychodów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Jak wynika z treści przytoczonego przepisu, katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Strona składająca wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu winna uprawdopodobnić twierdzenie, że jego wykonanie wyrządzi znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki.

W rozpoznawanej sprawie, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnioskodawca uprawdopodobnił wystąpienie przesłanki określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tej przyczyny postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji należy uznać – wbrew wywodom zażalenia - za prawidłowe.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji - z uwagi na charakter sprawy - miał uzasadnione podstawy by przyjąć, że wykonanie decyzji i wstrzymanie prowadzenia działalności polegającej na prowadzeniu apteki skutkować może zwolnieniem zatrudnionych pracowników, utratą korzyści majątkowych związanych ze sprzedażą leków, co w efekcie mogłoby doprowadzić do zachwiania płynności finansowej spółki. Ponadto wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niewątpliwie odpływ konsumentów, co może spowodować trudne do odwrócenia skutki (tak też NSA w postanowieniu z dnia 10 czerwca 2015 r., sygn. akt II GSK 1164/15).

Argumenty przedstawiane przez organ w zażaleniu, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, są nieuzasadnione. Jak już wyżej podkreślono, art. 61 § 3 p.p.s.a. - regulujący warunki udzielenia ochrony tymczasowej - wymaga do jego zastosowania jedynie uprawdopodobnienia przesłanek w nim wymienionych. Sąd I instancji prawidłowo zaś ocenił, że takie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków zostało przez skarżącą w sposób dostatecznie prawdopodobny wykazane.

W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjnej postanowił jak w sentencji.