Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), Sędziowie asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska, sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant sekretarz sądowy Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi L. B. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia w ewidencji gruntów i budynków zmiany granicy pomiędzy działkami oddala skargę

U podstaw zaskarżonego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia faktyczne i prawne:

W dniu 20 listopada 2017 r. E. B. (powoływana dalej jako: "Wnioskodawczyni") zwróciła się Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w B. z wnioskiem o przywrócenie poprzedniej granicy pomiędzy działkami o numerach [...] i [...], która została zmieniona w ramach aktualizacji mapy zasadniczej. Wnioskodawczyni zwróciła się jednocześnie o cofnięcie przesunięcia granicy działki nr 262/3, tak aby była zgodna z projektem podziału budynku przeprowadzonego dla potrzeb podziału sądowego z 1994 r., dołączając do wniosku: kopię mapy zasadniczej z 14 listopada 2017 r., kopię inwentaryzacji budynku położonego w B. – S. os. K. nr [...] sporządzoną przez biegłego sądowego inż. J. K., kopię projektu zagospodarowania działki nr [...] przy ul. S. w B.

Prezydent Miasta B. pismem z dnia 4 grudnia 2017 r. poinformował Wnioskodawczynię, że po dokonaniu analizy dokumentacji geodezyjnej i prawnej zgromadzonej w Departamencie Geodezji ustalono, że granica pomiędzy ww. działkami jest zgodna z granicą zatwierdzoną postanowieniem Sądu Rejonowego w B. Wydziału II Cywilnego z dnia [...] września 1995 r. sygn. akt II Ns 2078/94 o dział spadku po M. S. Ponadto wyjaśnił, że w myśl art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. h ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2017 r., poz. 2101 ze zm., zwanej dalej "ustawą"), aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geedezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy lub wnioskodawców. Poinformowano również, że dokumentację geodezyjną zgodnie z art. 11 ww. ustawy wykonują, na koszt właściciela, przedsiębiorcy, jednostki organizacyjne, a także osoby legitymujące się uprawnieniami zawodowymi w dziedzinie geodezji kartografii. Końcowo zobowiązano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku, w terminie czternastu dni, poprzez udokumentowanie zmiany przebiegu granicy i położenia budynku.

W odpowiedzi na powyższe Wnioskodawczyni w piśmie z 9 grudnia 2017 r. podtrzymała twierdzenie, że granica wykazana na mapie zasadniczej pomiędzy działką nr[...], a działką nr [...] nie jest zgodna z granicą zatwierdzoną przez Sąd Rejonowy w B. w sprawie sygn. akt [...].

Zawiadomieniem z dnia [...] stycznia 2018 r. znak: [...] Prezydent Miasta B. poinformował Wnioskodawczynię o możliwości zapoznania się z aktami sprawy dotyczącej wniosku w sprawie przywrócenia przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...], a działką [...] oraz o prawie do złożenia dodatkowych uwag, wniosków i zastrzeżeń, a następnie decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r. znak: [...] odmówił wprowadzenia w ewidencji gruntów i budynków miasta B. w obrębie nr [...] – S. wnioskowanej zmiany. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wyjaśnił, że uwidoczniona na mapach granica pomiędzy ww. działkami jest zgodna z granicą ustanowioną przez biegłego sądowego A. B. i zatwierdzoną przez Sąd Rejonowy w B. w sprawie sygn. akt [...]. W operacie technicznym sporządzonym na zlecenie Sądu do ww. sprawy, przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod numerem 2005.4-487/1995 znajduje się też protokół z czynności wyznaczenia i utrwalenia na gruncie geodezyjnego planu podziału działki nr [...] położonej w B. przy ul. B., z którego wynika, że przebiega ona po ścianie działowej budynku mieszkalnego (nowo wybudowana) i dalej w sposób dzielący nieruchomość na dwie równe części. Położenie zaś budynków znajdujących się na działkach o numerach: [...] naniesiono na mapy zgodnie z dokonanym bezpośrednim pomiarem na gruncie w 2004 roku w ramach Modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków miasta B. w zakresie założenia ewidencji budynków i lokali. Organ wyjaśnił jednocześnie, że dane z modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków były przedmiotem wyłożenia do wglądu osób zainteresowanych, i jak wynika z dokumentacji dołączonej do ww. operatu z takiej możliwości skorzystała również Wnioskodawczyni w dniu 29 czerwca 2004r., nie wnosząc jednak żądnych uwag i zastrzeżeń. W ten sposób, jak podkreślił organ, wyłożony do wglądu projekt operatu opisowo – kartograficznego stał się obowiązującym operatem ewidencji gruntów i budynków, stąd też złożony wniosek mógł być potraktowany tylko jako wniosek o zmianę danych objętych ww. ewidencją.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Wnioskodawczyni wnosząc o jej zmianę oraz sprostowanie nieprawdziwej informacji o tym, że aktualna mapa zasadnicza nie odzwierciedla ww. granicy zatwierdzonej postanowieniem Sądu Rejonowego w B. Wydział II Cywilny z dnia [...] września 1995 r., sygn. akt [...]. W dalszej części odwołania Wnioskodawczyni stwierdziła, iż znajdująca się obecnie w zasobach Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w B. mapa zasadnicza dla działek o nr [...] została sporządzona z naruszeniem prawa art. 32 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, albowiem na mapie zasadniczej z 2017 r. granica podziału ww. działek jest przesunięta w porównaniu do mapy zasadniczej z 1996 r. około 1 metra w kierunku działki nr [...]. Podsumowując odwołanie skarżąca wniosła o unieważnienie obecnej mapy zasadniczej i przywrócenie mapy zasadniczej z 1996 roku zgodnej z orzeczeniem Sądu Rejonowego w B. oraz nakazanie geodecie sporządzenie nowej mapy zasadniczej zgodnie z prawem.

P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, decyzją z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...], utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Powołując się na ustalenia poczynione w toku postępowania, organ w pierwszej kolejności wyjaśnił, że na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w B. Wydział II Cywilny sygn. akt [...] z dnia [...] września 1995 r. dokonano działu spadku po M. S., w skład którego wchodziła m.in. nieruchomość położona w B. przy ul. B. , oznaczona nr. geod. [...] i powierzchni 3600 m2 zabudowana domem mieszkalnym. Wnioskodawczyni przyznano na wyłączną własność działkę o nr [...] i powierzchni 1800 m2. Dalej organ wyjaśnił, że na potrzeby ww. postępowania biegły sądowy geodeta A. B. sporządził operat techniczny, który został zaewidencjonowany w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym pod nr[...]. W ww. operacie zamieszczona jest m. in. opinia biegłego sądowego zawierająca informację o opracowaniu projektu podziału działki, który został pozytywnie zaopiniowany przez Urząd Miejski w B. pismem [...] z dnia 18 marca 1995 r. oraz informację, że linia podziału wyznaczająca granice nowopowstałych działek przebiega po ścianie działowej budynku mieszkalnego i dalej w sposób dzielący nieruchomość na dwie równe części. W roku 1996 dokonano podziału działki o nr [...] na działki o numerach [...]. Położenie budynków przylegających do kwestionowanej przez Wnioskodawczynię granicy, ujawniono w ewidencji gruntów na podstawie bezpośredniego pomiaru z 2004 r. wykonanego w ramach modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków w obrębie [...] w zakresie założenia ewidencji budynków i lokali, co potwierdza szkic polowy z pomiaru budynków z dnia [...] kwietnia 2004 r. Operat opisowo-kartograficzny z ww. modernizacji został zatwierdzony decyzją Prezydenta Miasta B. z dnia [...] września 2004r. znak: [...] . Organ wskazał również, że w dniach 4-10 października 2017 r. wykonane zostały prace związane z inwentaryzacją budynku na działce 262/7. Pomierzono bezpośrednio na gruncie przebudowany budynek oraz sporządzono szkic polowy datowany na dzień 4 października 2017 r., a powstała z ww. prac dokumentacja została przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i posłużyła do zaktualizowania operatu ewidencji gruntów i budynków w zakresie budynków.

Dalej organ przytoczył i omówił m.in. przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r. poz. 1034 ze zm., dalej: "rozporządzenie"). Powołując się na powyższe regulacje organ przypomniał, że postępowanie ewidencyjne nie rozstrzyga sporów o prawa do gruntów, budynków, lokali, a więc własności, a organy ewidencyjne jedynie rejestrują zmiany ustalone w innym trybie lub przez inny organ, przy czym mogą tego dokonać tylko na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonego w określony sposób. Tym samym za bezzasadny organ uznał zarzut o sporządzeniu mapy zasadniczej z naruszeniem art. 32 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, wskazując że powołany przepis dotyczy postępowań związanych z rozgraniczeniem gruntów, ustalaniem granic oraz wznawianiem znaków granicznych, a ze zgromadzonej dokumentacji dowodowej nie wynika, aby po wydaniu postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 18 września 1995r., takie prace geodezyjne w zakresie dotyczącym granicy rozdzielającej działki o numerach [...] były wykonywane. PWINGiK zgodził się jednocześnie z organem I instancji, że przebieg granicy rozdzielającej działki o numerach [...] w aktualnym stanie ewidencji gruntów jest zgodny z dokumentacją zawartą w operacie technicznym, zaewidencjonowanym pod numerem [...] w Miejskim Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w B., sporządzonym przez biegłego sądowego geodetę A.B. dla potrzeb postępowania sądowego, a co za tym idzie zgodny jest również z postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia [...] września 1995 r.

Skargę na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wniósł L. B. wnosząc o:

(-) unieważnienie sporządzonej z naruszeniem art. 32 ust. 1 ustawy, mapy do celów projektowych dla działki o nr [...] sporządzonej 20 listopada 2015 r. przez geodetę J. Z. i decyzji o jej zatwierdzeniu jako niezgodnej z prawem własności do gruntu i wyrokiem Sądu Rejonowego z 1995 r.;

(-) nakazanie geodecie J. Z. sporządzenia nowej mapy do celów projektowych dla działki [...] oraz dokonanie zgodnego z prawem wytyczenia granicy pomiędzy działkami [...] w B. na jego koszt;

(-) unieważnienie wszelkich map geodezyjnych wykonanych po 2003 roku niezgodnych z prawem własności i sporządzonych z naruszeniem art. 32 ust. 1 U Prawo geodezyjne i kartograficzne.

W uzasadnieniu skargi jej autor podkreślił, że na mapie do celów projektowych z 2015 roku dla działki [...] istnieje oddzielna linia dla podziału budynku przy ulicy B. i oddzielna granica pomiędzy działkami [...]. Dodatkowo granica ta została przesunięta o około metra na stronę działki Skarżącego i obecnie przechodzi przez jego pokój, a nie na początku komina od strony działki [...] jak ustalono to w toku postępowania o dział spadku. Skarżący zasygnalizował jednocześnie, że w identycznym miejscu została ustanowiona granica między działkami [...] na mapie inwentaryzacji nowo wzniesionego budynku zamiennego na działce o nr [...].

W odpowiedzi na skargę PWINGiK wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację zawartą w zaskarżonym rozstrzygnięciu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi w art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) oraz w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017, po. 1369 – dalej; w skrócie: "p.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zarówno zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, wbrew zarzutom skargi nie naruszają prawa materialnego, a ich wydanie poprzedziło postępowanie, w którym nie uchybiono regułom prawa procesowego w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przedmiotem kontroli Sądu w obecnie rozpoznawanej sprawie jest decyzja P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2018 r. znak [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta B. z dnia [...] stycznia 2018 r. odmawiającą wprowadzenia w ewidencji gruntów i budynków miasta B., zmiany granicy pomiędzy działką o nr [...], a działką o nr [...].

Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2017r., poz. 2101) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016r., poz. 1034 ze zm.). Przepisy ww. aktów obejmują problematykę tworzenia, utrzymania i aktualizacji ewidencji gruntów i budynków. Z całokształtu przepisów ww. aktów wynika, co należy wyraźnie podkreślić biorąc pod uwagę charakter postawionych w skardze zarzutów, że ewidencja gruntów i budynków stanowi jednolity dla kraju i systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami (art. 2 ust. 2 ustawy). Zapisy w ewidencji gruntów mają charakter wyłącznie techniczno – deklaratoryjny. Rejestr ewidencji gruntów jest bowiem jedynie odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego dotyczącego danej nieruchomości. Nie ma charakteru konstytutywnego, co oznacza, że nie tworzy nowego stanu prawnego nieruchomości, a jedynie potwierdza stan faktyczny i prawny gruntów, budynków i lokali wynikający z dokumentów, które stanowiły podstawę do odnotowania stanu faktycznego i prawnego. Postępowanie mające na celu aktualizację operatu ewidencyjnego ma charakter rejestrowy, czyli wtórny względem zdarzeń prawnych, z których wynikają zmiany danych podlegających ujawnieniu w ewidencji. W żadnym razie rolą ewidencji nie jest rozstrzyganie sporów własnościowych. W ramach postępowania ewidencyjnego nie może zatem dojść do załatwienia sporu o granice nieruchomości lub ich powierzchnię, ponieważ organy prowadzące ewidencję nie są uprawnione do rozstrzygania tego rodzaju kwestii. Mogą jedynie badać, czy na podstawie udostępnionych dokumentów dotyczących ustalenia granic i powierzchni nieruchomości, zasadnym jest wprowadzenie zmian w ewidencji, przy czym dokonując aktualizacji ewidencji gruntów, organy ewidencyjne nie są uprawnione do merytorycznego kontrolowania treści dokumentów stanowiących źródło ujawnionych w niej praw, wydanych przez uprawnione do tego podmioty.

Stosownie do art. 24 ust. 2a ustawy dane zawarte w ewidencji mogą podlegać aktualizacji z urzędu lub na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt. 1 ustawy, czyli właścicieli nieruchomości lub podmiotów władających na zasadzie samoistnego posiadania. Zgodnie natomiast z treścią § 45 ust. 1 rozporządzenia, aktualizacja operatu następuje przez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. Kontrolowane przez sąd postępowanie zakończone decyzją odmawiającą wprowadzenia żądanej zmiany granicy pomiędzy działką należącą do Wnioskodawczyni i Skarżącego o nr [...], a działką o nr [...], było zatem postępowaniem wnioskowym, a nie postępowaniem prowadzonym z urzędu. Oznacza to, że aktualizacja danych zawartych w ewidencji gruntów we wnioskowanym zakresie mogła nastąpić wyłącznie po przedłożeniu przez ww. osoby dokumentów uzasadniających potrzebę aktualizacji. Nanoszone na wniosek zmiany w ewidencji muszą być bowiem udokumentowane i nowopowstałe w stosunku do obecnych danych ewidencyjnych. W wyniku postępowania aktualizacyjnego nie można merytorycznie korygować wpisów w ewidencji na podstawie powtórnej oceny archiwalnych dokumentów (vide: tak m.in. WSA w Białymstoku w wyroku z dnia 23 stycznia 2014r. sygn. II SA/Bk 812/13, CBOSA). Z urzędu w trybie aktualizacji mogą być jedynie prostowane oczywiste omyłki, czy błędy pisarskie operatu tj. likwidowane nieistotne jego wady, przy czym zmiana granic i powierzchni działki nie dotyczy spraw nieistotnych i nie może być objęta sprostowaniem. Weryfikowaniu danych już wprowadzonych do ewidencji w zakresie ich zgodności z treścią dokumentów źródłowych, stanowiących podstawę wpisu do ewidencji, czy zgodności treści mapy ewidencyjnej ze stanem faktycznym w terenie, służy kompleksowe postępowanie weryfikacyjne, prowadzone z urzędu, w odniesieniu do zgodności wpisów z treścią dokumentów źródłowych, co 10 lat, a w odniesieniu do zgodności treści mapy ze stanem faktycznym w terenie, co 15 lat (vide: § 54 rozporządzenia). Jak wynika z powyższego w ramach aktualizacji ewidencji istnieje możliwość usuwania błędów lub pomyłek, jednakże pod warunkiem, że uzasadnia to aktualny stan prawny, który ewidencja ma odzwierciedlać, a nie tworzyć (wyrok WSA w Krakowie z dnia 16.04.2008 r., III SA/Kr 119/08, Lex nr 510289). Organy ewidencyjne rejestrują bowiem jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające, nie mogą natomiast - jak zostało to już wyżej zaakcentowane - samodzielnie rozstrzygać kwestii uprawnień wnioskodawcy do gruntu lub budynku. Skład orzekający podziela jedocześnie stanowisko wyrażone w wyroku WSA w Warszawie z dnia 4 maja 2009r. sygn. akt IV SA/Wa 125/09 (CBOSA), że dokumenty określające poprzedni stan prawny działek gruntu, nie stanowią podstawy do zarejestrowania tego stanu w ewidencji gruntów w ramach aktualizacji, jeżeli stan ten został zatwierdzony późniejszym dokumentem, z którym ustawodawca związał skutek wiążącego ustalenia stanu prawnego danych działek gruntu.

Zgodnie bowiem z § 36 cytowanego wyżej rozporządzenia, przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej: 1) w postępowaniu rozgraniczeniowym; 2) w celu podziału nieruchomości; 3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów; 4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości; 5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej; 6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków; (7) przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią dla ewidencji; 8) w wyniku geodezyjnego pomiaru sytuacyjnego istniejących lub wznowionych znaków granicznych albo wyznaczonych punktów granicznych. Wyliczenie powyższe stanowi zamknięty katalog podstaw wykazywania przebiegu granic działek ewidencyjnych na mapie ewidencyjnej. Wnioskując zatem o dokonanie przywrócenia (zmiany) przebiegu linii rozgraniczającej działki oznaczone nr [...’] na mapie ewidencyjnej strona wnioskującą powinna powołać się na jedno ze źródeł wymienionych w § 36 rozporządzenia, jako podstawę żądanej zmiany i doręczyć organowi stosowny dokument. W zaistniałym stanie faktycznym bezsporne jest natomiast, że Wnioskodawczyni po wezwaniu jej przez organ (pismem z dnia 4 grudnia 2017 r.) do udokumentowania zmiany przebiegu granicy i położenia budynku, poprzez przedłożenie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, nie przedłożyła stosownej dokumentacji. Dołączona zaś do wniosku kopia mapy zasadniczej z dnia 7 lutego 1996 r., "Opis i mapa" z dnia 20 lipca 1995 r. oraz inwentaryzacja budynku wraz z projektem jego podzielenia sporządzona 15 stycznia 1995 r. nie stanowią - jak słusznie uznały organy - dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a zatem nie mogły być podstawą do wprowadzenia w ewidencji wnioskowanej zmiany (ewentualnie przywrócenia poprzedniego przebiegu) granicy pomiędzy działkami [...].

Rozstrzygnięcie powstałego zaś sporu o granice ww. nieruchomości wymagać będzie przeprowadzenia bądź postępowania rozgraniczeniowego, bądź zainicjowania cywilnego postępowania o wydanie przygranicznych pasów gruntu spornej nieruchomości, w ramach których to postępowań sporządzana jest stosowna dokumentacja geodezyjno -kartograficzna z wykazem zmian danych ewidencyjnych oraz mapą do uregulowania stanu prawnego nieruchomości, które po przyjęciu do zasobu geodezyjnego i kartograficznego mogłyby prowadzić do wprowadzenia w ewidencji zmiany danych przedmiotowych nieruchomości. Jak trafnie podkreślił bowiem organ odwoławczy, postępowanie ewidencyjne nie rozstrzyga i nie może rozstrzygać sporów o prawa do gruntów, a więc własności. Organy ewidencyjne są tylko rejestratorem tych zmian prawnych, które zostały ustalone w innym trybie lub przez inne organy, a mogą tego dokonać wyłącznie w oparciu o decyzje administracyjne, orzeczenia sądowe, akty notarialne, w których zawarte są dane objęte ewidencją gruntów. Organy nie mają zatem podstaw, wbrew oczekiwaniom autora skargi, do wprowadzania zmian w wyniku, których mogłoby dochodzić do zmiany zakresu prawa własności.

Skład orzekający nie podziela też pozostałych zarzutów skargi. Jak wynika ze zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego, trafnie przeanalizowanego przez orzekające w sprawie organy, przebieg granicy rozdzielającej działki o nr [...] w aktualnym stanie ewidencji gruntów jest zgodny z dokumentacją zawartą w operacie technicznym, zaewidencjonowanym pod numerem [...] w Miejskim Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w B., sporządzonym przez biegłego sądowego geodetę A. B. dla potrzeb postępowania sądowego prowadzonego w przedmiocie o dział spadku, a w konsekwencji jest też zgodny z postanowieniem Sądu Rejonowego w B. Wydział II Cywilny sygn. akt [...] z dnia [...] września 1995 r. Odnosząc się z kolei do położenia budynku wykazanego w operacie ewidencyjnym na działce [...] należy stwierdzić, że jego usytuowanie jest zgodne z operatem opisowo-kartograficznym z założenia ewidencji budynków i lokali z 2004 roku dla obrębu nr [...] (szkic polowy z pomiaru budynków, sporządzony 21 kwietnia 2004 r.).

Położenie z kolei budynku na działce nr [...] jest zgodne z inwentaryzacją powykonawczą budynku mieszkalnego . Dokumentacja geodezyjno - kartograficzna, powstała w wyniku sporządzenia przez geodetę J. Z. w 2015 r. pracy geodezyjnej, celem której było wykonanie mapy do celów projektowych, została bowiem włączona do zasobu geodezyjnego i kartograficznego, co oznacza, że kwestionowaną mapę sporządzono zgodnie z obowiązującymi przepisami. Wykonawca przedmiotowej dokumentacji , wbrew temu, co sugeruje zaś Skarżący, nie miał obowiązku powiadamiania stron przy jej sporządzaniu. Zgodnie z art. 32 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, powiadomienie takie powinno mieć miejsce w czynnościach związanych z ustaleniem granic. Ponadto, jak słusznie zasygnalizował organ w odpowiedzi na skargę, przepisy § 79 ust. 5 i 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz.U. z 2011 r. Nr z. 1572), nakładają na wykonawcę mapy do celów projektowych obowiązek ustalenia granic tylko w sytuacji, kiedy w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym brak danych określających położenie punktów granicznych z wymaganą dokładnością.

Odnosząc się z kolei do żądania unieważnienia mapy sporządzonej przez geodetę J. Z., oraz zatwierdzającej ją decyzji, a także wszelkich map geodezyjnych wykonanych po 2003 roku należy podkreślić, że z obowiązujących przepisów prawa nie wynika, aby w sprawie nieprawidłowości zawartych w operacie pomiarowym wykonanym przez geodetę uprawnionego organ administracji miał kompetencję do orzekania w formie decyzji administracyjnej. Jak trafnie podniósł organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, kwestionowanie przez stronę dokumentacji geodezyjnej oraz przyjętych w niej ustaleń następuje poprzez ocenę prac geodezyjnych (tak też: WSA w Krakowie w wyroku z dnia 12 kwietnia 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 1265/17, CBOSA). Gdyby decyzja taka została wydana, byłaby decyzją podlegającą stwierdzeniu nieważności z uwagi na brak podstawy prawnej do jej wydania (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). Naruszenie przez geodetę przepisów prawa może co najwyżej skutkować wystąpieniem przez organ o wszczęcie w stosunku do niego postępowania dyscyplinarnego. W niniejszej sprawie, jak słusznie stwierdziły organu obu instancji, nie było też podstaw do wyłączenia operatu sporządzonego przez ww. geodetę z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w trybie art. 40 ust. 4 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, a tym samym do wyeliminowania z operatu ewidencyjnego danych wykazanych na jego podstawie.

W ocenie Sądu prawidłowe jest więc stanowisko organów w rozpoznawanej sprawie skutkujące odmową wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów w zakresie przebiegu granicy pomiędzy działkami ewidencyjnymi nr [...]. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę nie stwierdził też innych, poza wskazanymi w skardze, naruszeń prawa, które mogłyby uzasadnić uchylenie zaskarżonej decyzji. W kontrolowanym postępowaniu administracyjnym zostało przeprowadzone rzetelne postępowanie dowodowe, którego wyniki są rezultatem zgromadzenia wyczerpującego materiału dowodowego, z którego następnie wyciągnięto wnioski odpowiadające logice i zasadom doświadczenia życiowego. Organy geodezyjne nie działały również w sposób utrudniający budowanie zaufania obywateli do organów państwa – zapewniły bowiem stronie oraz uczestnikom czynny udział w każdym stadium kontrolowanego postępowania. Sama zaś okoliczność, że ustalenia zapadłe w wyniku tego postępowania nie odpowiadają oczekiwaniom Skarżącego, nie przesądza o tym, aby organy dopuściły się naruszenia wspomnianej zasady.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 151 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.