Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk, po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 30 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Op 504/16, o odrzuceniu skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 25 października 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2012 r. postanawia: oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Op 504/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę J. M. (dalej: Strona lub Skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. (dalej: Dyrektor IS) z dnia 25 października 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2012 r.

2. W motywach takiego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że: - w świetle art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych; - brakiem formalnym skargi był brak podpisu; - w realiach sprawy Skarżący został wezwany do podpisania skargi (stosowne wezwanie doręczono w dniu 10 stycznia 2016 r.), lecz braku tego nie uzupełnił; - nadto wniesienie skargi przez Skarżącego nastąpiło z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a.; - termin do wniesienia skargi upływał w dniu 28 listopada 2016 r., tymczasem, mimo prawidłowego pouczenia w tej kwestii skargę nadano w urzędzie pocztowym w dniu 29 listopada 2016 r.

3. W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący wniósł o jego zmianę. Podniósł, że: - wezwanie o uzupełnienie braku formalnego odebrała osoba nieuprawniona, tj. M. M., która przekazała je do jego rąk w dniu 17 stycznia 2017 r.; - tego samego dnia udał się do Sądu i uzupełnił brak skargi przez jej podpisanie.

4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4.1. Zażalenie jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw podlegało oddaleniu.

4.2. W rozpoznanej sprawie Skarżący złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 25 października 2016 r., nr [...], określającą zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2012 r. Sprawa objęta tym przedmiotem w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji została oznaczona i prowadzona pod sygnaturą I SA/Op 504/16. Akta sądowe tej sprawy bezsprzecznie dowodzą, że złożona przez Stronę skarga nie została podpisana. Skarżący został wezwany do uzupełnienia jej braku formalnego przez podpisanie skargi. Wezwanie skutecznie doręczono Skarżącemu w dniu 10 stycznia 2017 r., czego nie można uznać za podważone, w sytuacji, gdy z potwierdzenia odbioru wynika, że adresatowi przesyłkę (zawierającą wezwanie) wydano w tym właśnie dniu.

Skarżący mimo wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi nie nadesłał podpisanego egzemplarza skargi. W aktach sprawy nie ma zaś podpisanej skargi, ani informacji, aby Skarżący - jak podnosił w zażaleniu - stawił się w Sądzie i podpisał skargę, która znajduje się w aktach tej sprawy. W przedstawionych okolicznościach twierdzenia Skarżącego o podpisaniu skargi w dniu 17 stycznia 2017 r. są gołosłowne. Właściwie zatem Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skargę, której braku Strona nie uzupełniła w terminie - po myśli art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. - należało odrzucić.

4.3. Niezależnie od powyższego dostrzec należało, że skarga została wniesiona po terminie. Sąd pierwszej instancji wskazał, że Skarżący, zgodnie z 30-dniowym terminem przewidzianym na wniesienie skargi, powinien złożyć ją do dnia 28 listopada 2016 r. Tymczasem skargę nadano w dniu 29 listopada 2016 r., czyli po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności. W takich okolicznościach skarga Skarżącego podlegała odrzuceniu z tej przyczyny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd pierwszej instancji wprawdzie nie przywołał wprost tego przepisu, jednak uchybienie to nie stanowiło wady wyłączającej poczynione wcześniej uwagi. W konsekwencji niezależnie zatem od tego, że Skarżący nie uzupełnił braku formalnego w postaci podpisania skargi, to jego skarga i tak podlegała odrzuceniu w myśl art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

4.4. Naczelny Sąd Administracyjny kontrolując zaskarżone postanowienie nie znalazł zatem podstaw do uwzględnienia twierdzeń Skarżącego. Stanowisko Skarżącego co do podpisania skargi nie miało żadnego oparcia w aktach sprawy; nie było również jakiegokolwiek dowodu mogącego choć uprawdopodobnić to, co Skarżący wskazał, czyli że w dniu 17 stycznia 2017 r. podpisał skargę w sprawie o sygn. akt I SA/Op 504/16. Niezależnie od tego Skarżący nie podjął próby zakwestionowania wypowiedzi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu dotyczącej uchybienia terminowi do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny nie dostrzega zaś, aby przedstawiona w tym zakresie ocena Sądu pierwszej instancji była nieprawidłowa.

4.5. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ab initio w związku z art. 197 § 1 i § 2 orzekł jak w sentencji.