Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska - Urbaniak, Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 13 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia i odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania oddala skargę.

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2019 r. znak: [...] Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej:

1) Stwierdził uchybienie terminowi do złożenia odwołania,

2) Odmówił przywrócenia terminu do złożenia odwołania wniesionego przez B.

spółkę z o.o. w W. od decyzji Prezesa zarządu PFRON z dnia [...] września 2017 r. znak: [...] .

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Minister Rodziny, Pracy i Polityki

Społecznej przywołał m.in. następujące okoliczności faktyczne i prawne:

Decyzją z dnia [...] września 2017 r. znak: [...] Prezes

Zarządu PFRON nakazał stronie – B. Sp. z o.o. zwrot w terminie 14 dni od dnia

otrzymania decyzji, środków PFRON przekazanych tytułem dofinansowań do

wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za okres od stycznia 2004 r. do lutego

2005 r. w łącznej wysokości 332 284,76 zł. Powyższa decyzja zgodnie z wyjaśnieniami

Poczty Polskiej S.A. oraz zwrotnym potwierdzeniem odbioru została doręczona stronie

w dniu 3 października 2017 r.

W celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, organ odwoławczy zwrócił się za

pośrednictwem Funduszu o wystąpienie do Poczty Polskiej S.A. z reklamacją dotyczącą

przesyłki krajowej zawierającej powyższą decyzję celem ustalenia czy przesyłka

zawierająca decyzję została odebrana przez osobę upoważnioną w imieniu strony do

odbioru korespondencji. Z wyjaśnień Poczty Polskiej S.A. z dnia 19 lipca 2018 r. wynika,

że przesyłka została nadana na adres B. Sp. z o.o. (ul. [...], [...]

W. – adres siedziby Spółki widniejący w KRS) i została opatrzona podpisem i

pieczęcią pracownika biura wirtualnego: I. Sp. z o.o., które na podstawie

umowy cywilnoprawnej obsługiwało B. Sp. z o.o. w zakresie m.in. obsługi

korespondencji). W związku z powyższym, ww. decyzja została wysłana na prawidłowy

adres siedziby Spółki i skutecznie doręczona stronie w dniu 3 października 2017 r., a

przesyłkę zawierającą decyzję odebrała osoba upoważniona w imieniu Spółki do

odbioru korespondencji.

Od powyższej decyzji w dniu 1 grudnia 2017 r., a więc po upływie terminu

wynikającego z art. 129 § 2 kpa, o którym strona została prawidłowo pouczona w

decyzji Prezesa Zarządu PFRON z dnia [...]września 2017 r., strona złożyła odwołanie

wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia tego odwołania. Zatem

bezspornym jest, iż strona uchybiła terminowi do złożenia ww. odwołania.

Odnosząc się natomiast do wniosku strony o przywrócenie terminu, organ

zauważa, że w świetle postanowień zawartych w art. 58 § 1 i 2 Kodeksu postępowania

administracyjnego uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie

trzy przesłanki, a mianowicie:

1) Uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swej winy,

2) Wniesienie przez zainteresowanego wniosku (prośby) o przywrócenie terminu,

3) Dochowanie terminu (nieprzywracalnego) do wniesienia wniosku o przywrócenie

terminu oraz dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności,

dla której był ustanowiony przywracalny termin.

Wszystkie przesłanki muszą zgodnie z ustawą zostać spełnione jednocześnie.

Organ stwierdza, że strona nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez

jej winy. Wyjaśnienia strony odnoszą się jedynie do braku doręczenia stronie decyzji

Prezesa Zarządu PFRON z dnia [...] września 2017 r., z uwagi na to, że korespondencję

odebrała osoba nieuprawniona. W ocenie Ministra nie zasługują one na uwzględnienie.

Powoływana przez stronę okoliczność została obalona dowodem w postaci wyjaśnień

Poczty Polskiej S.A. z których wynika, że osoba, która potwierdziła odbiór

korespondencji zawierającej ww. decyzję była osobą uprawnioną do odbioru

korespondencji w imieniu B. Sp. z o.o. z uwagi na umowę cywilnoprawną łączącą

wirtualne biuro I. Sp. z o.o. z B. Sp. z o.o.

Dodatkowo organ zauważa, że zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu

Administracyjnego z dnia 19 lutego 2014 r. sygn.. akt II OSK 2292/12 "Pełnomocnictwo

pocztowe jest szczególnym rodzajem pełnomocnictwa zawieranym na gruncie prawa

pocztowego. Na jego mocy osoba wskazana w umowie o świadczenie usługi pocztowej

działa w imieniu osoby zawierającej taką umowę. Innymi słowy osoba legitymująca się

pełnomocnictwem pocztowym, na gruncie prawa pocztowego uprawniona jest do

odbioru korespondencji kierowanej do adresata, ze wszystkimi prawem przewidzianymi

skutkami, a to oznacza, że dzień odebrania przez nią korespondencji jest dniem

odebrania pisma przez adresata".

Skargę na wyżej opisane postanowienie wniosła B. spółka z o.o. w W.,

zarzucając jej naruszenie:

1) Art. 134 w zw. z art. 45 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks

postepowania administracyjnego poprzez nieuzasadnione uznanie, że Skarżąca

uchybiła terminowi do złożenia odwołania, gdyż decyzja została jej skutecznie

doręczona już z dniem jej doręczenia pracownikowi I., choć osoba

odbierająca przesyłkę poleconą nie działała za Spółkę, w jej imieniu ani na

podstawie jej upoważnienia, ale reprezentowała zupełnie inny podmiot, czemu

dała wyraz pieczętując swój podpis pieczątką I.;

2) Art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postepowania

administracyjnego poprzez dokonanie nieuzasadnionej i sprzecznej z materiałem

dowodowym oceny, że Pani M. Ś. była uprawniona do

odbioru korespondencji poleconej za Skarżącą na podstawie jakiejś umowy

cywilnoprawnej dotyczącej obsługi Skarżącej w zakresie m.in. odbioru

korespondencji, istnieniu której to umowy jej potencjalne strony zgodnie

zaprzeczają;

3) Art. 58 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postepowania

administracyjnego poprzez nieuzasadnioną odmowę przywrócenia terminu,

któremu Skarżąca uchybiła nie z własnej winy, ale w konsekwencji

nieuprawnionego wydania przez listonosza skierowanej do Niej korespondencji

nieupoważnionej osobie trzeciej oraz omyłkowego odebrania tej korespondencji

przez osobę nieupoważnioną, na co Skarżąca nie miała żadnego wpływu;

4) Art. 124 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postepowania

administracyjnego poprzez brak należytego uzasadnienia i nieodniesienie się do

istotnych dowodów w postaci pisemnego oświadczenia Pani Ś. z

dnia 10 lipca 2018 r. oraz deklaracji Skarżącej.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o:

1) Uchylenie zaskarżonego postanowienia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki

Społecznej z dnia [...] stycznia 2019 r. ([...] ) w całości i

przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia,

2) Zasądzenie od Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej zwrotu kosztów

postepowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm

przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie

Sąd zważył co następuje:

Rozstrzygając wyżej opisaną skargę przypomnieć należy, że zgodnie z art. 58 §

1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy go przywrócić na prośbę zainteresowanego,

jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

Z kolei stosownie do art. 58 § 2 k.p.a. prośbę o przywrócenie terminu należy

wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.

Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był

termin.

Podkreślenia wymaga, że zgodnie z cytowanym wyżej przepisem wnoszący

prośbę powinien uprawdopodobnić, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Musi

zatem uprawdopodobnić istnienie okoliczności, które spowodowały niemożność

dokonania czynności w przewidzianym terminie na skutek takich zdarzeń, za które nie

ponosi odpowiedzialności. W prośbie o przywrócenie terminu powinien więc wykazać,

że mimo całej staranności nie udało mu się go zachować. Wiąże się to z takimi

sytuacjami, kiedy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie

mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Bogate orzecznictwo sądowe, które dokonało wykładni przepisu art. 58 § 1 k.p.a.

jednoznacznie wskazuje, że strona względnie jej pełnomocnik powinien uwiarygodnić

stosowną argumentacją swoją staranność przy dokonywaniu czynności procesowych,

oraz fakt, że przeszkoda w dokonaniu czynności była od nich niezależna (zob. m. in.

wyrok NSA z dnia 30 listopada 2006 r. sygn. akt. II OSK 1397/05 – lex nr 315129).

Przy ocenie braku winy organ administracji publicznej powinien nadto przyjąć

tzw. obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej

należycie o swoje interesy. Przy zastosowaniu tegoż miernika przywrócenia terminu nie

byłoby zatem dopuszczalne gdyby strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

W nauce postępowania administracyjnego przyjmuje się z kolei, że brak winy

strony zachodzi tylko wtedy, gdy nie mogła ona przeszkody usunąć nawet przy użyciu

największego w danych warunkach wysiłku.

W konsekwencji pojęcie braku winy w niedopełnieniu czynności procesowej w

terminie obejmuje istnienie przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia, czyli siły

wyższej. Jeśli jednak nawet taka przeszkoda nie istniała, ale strona miała podstawę do

sądzenia, że istnieje należy uznać, że niedopełnienie czynności procesowej było

niezawinione (E. Iserzon J.Starościak k.p.a. komentarz wyd. IV str. V135-137).

Co nie mniej istotne, prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni

od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, a jednocześnie z wniesieniem tej prośby

należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 58 § 2 k.p.a.).

W przedmiotowej sprawie niesporne jest, iż skarżąca uchybiła terminowi do

złożenia odwołania od decyzji Prezesa zarządu PFRON z dnia [...] września 2017 r.

Wynikało to z tego, iż wraz z odwołaniem od powyższej decyzji złożyła ona wniosek o

przywrócenie terminu do jego wniesienia. Osią sporu jest natomiast to czy i ewentualnie

kiedy decyzja z dnia [...] września 2017 r. została stronie doręczona.

Twierdzenie skarżącej, iż nie została ona doręczona w ogóle poddana została

weryfikacji ze strony organu II instancji. Otóż za pośrednictwem PFRON zwrócił się on z

prośbą o wystąpienie do Poczty Polskiej S.A. z reklamacją dotyczącą przesyłki listowej

zawierającej ww. decyzję celem ustalenia czy została ona odebrana przez osobę

upoważnioną w imieniu strony do odbioru korespondencji, czy też nie. Z wyjaśnień

Poczty Polskiej S.A. z dnia 19 lipca 2018 r. wynikało, że sporna przesyłka została

nadana na adres skarżącej spółki w KRS tj. ul. [...] W. i

została opatrzona podpisem oraz pieczęcią pracownika biura wirtualnego tj. I.

sp. z o.o., które na podstawie umowy cywilnoprawnej obsługiwało skarżącą m.in. w

zakresie korespondencji.

Co istotne, adres biura wirtualnego był identyczny jak adres skarżącej, a

skarżąca posługuje się nim także w toku postępowania w sprawie niniejszej.

Z treści skargi wynika, że jej autor podważa prawdziwość i wiarygodność

wyjaśnień Poczty Polskiej S.A. z dnia 19 lipca 2018 r., zaprzecza bowiem

kategorycznie:

1) Aby I. sp. z o.o. była wirtualnym biurem,

2) Aby ww. spółkę łączyła ze skarżącą jakakolwiek umowa,

3) Aby treścią tej rzekomej umowy była m.in. obsługa korespondencji i

upoważnienie do jej odbioru w imieniu skarżącej.

Autor skargi zarzuca tym samym poświadczenie przez Pocztę Polską S.A. (w piśmie

z dnia 19 lipca 2018 r.) nieprawdy. Wskazuje jednocześnie, iż potwierdzeniem

powyższego jest pisemne oświadczenie M. Ś. z dnia 10 lipca 2018

r., która stwierdziła, że nie posiadała i nie posiada pełnomocnictwa do odbioru przesyłek

poleconych adresowanych dla skarżącej spółki.

Zdaniem sądu niezależnie od tego, iż w aktach sprawy brak jest oświadczenia z

dnia 10 lipca 2018 r., trzeba jednoznacznie stwierdzić, iż organ odwoławczy nie miał

żadnych uzasadnionych powodów, aby kwestionować wyjaśnienia Poczty Polskiej S.A.

z dnia 19 lipca 2018 r. i aby tym samym nie dać wiary treści w nim zawartej. W ocenie

sądu wyjaśnienia te są dowodem wskazującym jednoznacznie na to, że decyzja

Prezesa zarządu PFRON z dnia [...]września 2017 r. została skarżącej doręczona w

sposób prawidłowy. Skarżąca może to skutecznie podważyć wykazując np. w toku

postępowania karnego zainicjowanego przeciwko Poczcie Polskiej S.A., iż ta

poświadczyła nieprawdę w swoich wyjaśnieniach pisemnych z dnia 19 lipca 2018 r., a

więc że de facto popełniła przestępstwo. Dopóki tego nie uczyni, jej stwierdzenia

odnoszące się do tychże wyjaśnień uznać należy za gołosłowne i pozbawione podstaw.

Mając zatem na względzie powyższe, sąd skargę oddalił na podstawie

art. 151 p.p.s.a.