Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Kupiec (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Gabriela Jyż, Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Protokolant st. sekr. sąd. Anna Tymowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2011 r. przy udziale – sprawy ze skargi "A" Sp. z o. o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie gier losowych postanawia: zawiesić postępowanie sądowe.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] r., którą odmówiono zmiany decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. udzielającej "A" Sp. z o.o. z siedzibą w R. zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...] – w zakresie wnioskowanej zmiany nieprzekraczalnego terminu działalności. W postawie prawnej organ odwoławczy powoływał się między innymi na art. 135 ust. 1 i 2 oraz art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540, zwanej dalej u.g.h.) zaznaczając, że termin rozpoczęcia działalności może być przedłużony jednokrotnie, na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy. Wskazał przy tym, że odnośnie przedmiotowego zezwolenia termin ten był zmieniany już dwa razy, tj. dnia [...] 2007 r. i [...] 2008 r.

W skardze z dnia [...] 2010 r. pełnomocnik strony skarżącej zarzucił:

a/ zastosowanie przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych z uwagi na brak notyfikacji tej ustawy do Komisji Europejskiej zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informatycznego (Dz.U.UE.L.98.204.37 z późn. zm., zwanej dalej Dyrektywą nr 98/34/WE),

b/ naruszenie przepisów art. 8, art. 48 ust. 1, art. 129 ust. 1, art. 135 ust. 1 w zw. z art. 118 u.g.h.;

- poprzez ich zastosowanie, podczas gdy w sprawie winny zostać zastosowane przepisy ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych, a także

- poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, iż zmianie decyzji w zakresie przesunięcia terminu rozpoczęcia działalności po dniu 1 stycznia 2010 r. sprzeciwia się wcześniejsza jej zmiana dokonana na podstawie ustawy o grach i zakładach wzajemnych,

c/ naruszeniu przepisu art. 253a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) poprzez uznanie, iż w sprawie nie występuje przesłanka ważnego interesu strony.

Na rozprawie dnia 22 czerwca 2011 r. pełnomocnik strony skarżącej złożył dodatkowy wniosek o zawieszenie niniejszego postępowania z urzędu ze względu na zagadnienie prawne, które ma być rozstrzygnięte przez Trybunał Sprawiedliwości w Luksemburgu na pytanie wystosowane przez WSA w Gdańsku postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r., III SA/Gd 352/10.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Jak stanowi art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej P.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Przepis ten reguluje podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania, o czym decydują względy celowościowe. Zagadnienie wstępne musi mieć wpływ na wynik danego postępowania.

Jeśli chodzi o interpretację pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", to praktyka sądowa opowiada się za jego szerokim rozumieniem, wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania, np. w przypadku podjęcia stosownej uchwały przez NSA lub wystąpienia do TK z pytaniem prawnym (zob. postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2009 r., I FZ248/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl; M. Niezgódka-Medek w uwadze 3 w komentarzu do art. 125 P.p.s.a. [w:] B. Deuter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006; postanowienie NSA z dnia 20 maja 2008 r., II FZ 200/08, LEX nr 505445). W ramach tego pojęcia mieści się również przypadek wystąpienia przez sąd administracyjny z pytaniem wstępnym do ETS w innej podobnej sprawie. Podkreśla się przy tym, że w świetle obowiązujących przepisów orzeczenie ETS dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą nie tylko w sprawie, w której sąd skierował pytanie prejudycjalne, a także w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne (zob. postanowienia NSA z dnia 23 listopada 2010 r., I FSK 1242/09 i z dnia 22 listopada 2010 r., I FSK1866/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie stanowisko strony skarżącej wyrażone w skardze opierało się na zarzucie naruszenia między innymi prawa wspólnotowego, tj. Dyrektywy nr 98/34/WE ze względu na konieczność notyfikacji Komisji Europejskiej projektu przepisów ustawy o grach hazardowych.

W związku z tym przy rozstrzyganiu sprawy istotne znaczenie będą miały kwestie prawne, które stały się przedmiotem pytań prejudycjalnych skierowanych do ETS zawartych w postanowieniach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 listopada 2010 r., III SA/Gd 352/10, III SA/Gd 261/10 i III SA/Gd 262/10 oraz pytania prawnego przedstawionego Trybunałowi Konstytucyjnemu w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 grudnia 2010 r., II SA/Po 549/10, co do zgodności z Konstytucją RP norm ustawy o grach hazardowych (publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W pierwszej kwestii chodzi o wyjaśnienie, czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który:

- zakazuje przedłużania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych (III SA/Gd 352/10),

- zakazuje zmiany zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie zmiany miejsca urządzania gry (III SA/Gd 261/10),

- zakazuje wydawania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych (III SA/Gd 262/10).

Natomiast w drugiej kwestii istotne jest ustalenie, czy art. 135 ust. 2 u.g.h. uniemożliwiający podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą polegającą na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych odnośnie przedsięwzięć podjętych przed dniem 1 stycznia 2010 r. dopuszczalną wcześniej zmianę miejsca urządzania gry ustalonego w uprzednio wydanym zezwoleniu, nie jest niezgodny z wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej zasadą ochrony interesów w toku podmiotów prowadzących takową działalność, które - w zaufaniu do dotychczasowych przepisów - rozpoczęły realizację sześcioletnich przedsięwzięć gospodarczych.

W ocenie Sądu, odpowiedź na pytanie czy ustawa o grach hazardowych zawiera przepisy techniczne, które winny podlegać notyfikacji przez Komisję Europejską zgodnie z przepisami Dyrektywy nr 98/34/WE, a co za tym idzie czy przepisy ustawy, w tym art. 48 ust. 1, mogły być stosowane przez organy administracji, skoro bezspornym jest, że procedury notyfikacji nie przeprowadzono, jest zagadnieniem mającym wpływ na wynik rozpoznawanej sprawy. Również odpowiedź na pytanie prawne postawione Trybunałowi Konstytucyjnemu, co do stosowania określonych zasad konstytucyjnych, może mieć znaczący wpływ na rozstrzygnięcie.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne, Sąd działając w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zawiesił z urzędu niniejsze postępowanie do czasu wydania przez ETS i TK rozstrzygnięć w ramach opisanych pytań prawnych.