W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu w wysokości 100,00 zł R. P. złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
We wniosku wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku, to znaczy żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych), ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Jednocześnie wskazał, że jego zadłużenie przekracza kilkadziesiąt tysięcy złotych, a brak dochodów powoduje, że jego dług zaciągany na życie szczególnie ciągle rośnie. Zaznaczył również, że na skutek nadzwyczajnych okoliczności został on bez dachu nad głową, a dzierżawione przez niego grunty bezpodstawnie zostały przejęte przez osoby nieuprawnione (sprawa w tym zakresie toczy się przed Sądem Rejonowym w O.W. oraz przed komornikiem).
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym wynika, że sytuacja wnioskodawcy jest trudna i pozwala na zaliczenie jego osoby do grona osób najuboższych. Wnioskodawca nie osiąga żadnych dochodów i nie posiada majątku. Dodatkowo już wcześniej ustalono w sprawach o sygn. akt III SA/Po 308/08-312/08, że R. P. utrzymywał się z drobnych datków i pożyczek, nie składał zeznań podatkowych, nie miał dochodów podlegających opodatkowaniu i ubiegał się o przyznanie świadczeń z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. W takiej sytuacji uiszczenie nawet najniższych kosztów postępowania wywołałoby znaczący uszczerbek w jego utrzymaniu stanowiąc koszt ograniczający zaspokajanie podstawowych potrzeb życiowych. W tej sytuacji niemożliwie jest poniesienie dodatkowych wydatków, a uiszczenie honorarium profesjonalnego pełnomocnika z wyboru jest wręcz wykluczone. Tym samym należy uznać, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co czyni zasadnym jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §2, art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ R. Talaga
