Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Kandut, Sędziowie Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury,, Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć (spr.), Protokolant Damian Szczurowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 czerwca 2017 r. przy udziale - sprawy ze skargi E. D. na decyzję Dyrektor Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę

Dyrektor Izby Celnej w K. zaskarżoną decyzją z [...] r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z [...] r. nr [...] , wymierzającą E. D. karę pieniężną w kwocie 24.000 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.

W podstawie prawnej wskazał art. 233 §1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2015r. poz. 613, zwanej dalej O.p.) oraz art. 2 ust. 3, ust.4, art. 3, art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a), art. 6 ust. 1, art. 8, art. 89 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2, art. 90 ust. 1 i 2, art. 91 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (t.j Dz. U. z 2015r., poz. 612 ze zm., zwanej dalej u.g.h.).

Stan sprawy jest następujący:

W dniu [...] r. funkcjonariusze celni Urzędu Celnego w K. przeprowadzili kontrolę w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach w lokalu "A" ", mieszczącym się w D. przy ul. [...] m, w którym działalność gospodarczą prowadził E. D.. Z kontroli sporządzono protokół, którego integralną część stanowi m.in. protokół z przeprowadzonych czynności kontrolnych, nagranie video. W trakcie kontroli w ww. lokalu stwierdzono włączone urządzenia do gier HOT SPOT ADMIRAŁ nr [...] i HOT SPOT PLATIN bez oznaczeń. W wyniku przeprowadzonego eksperymentu ustalono, że gry na ww. urządzeniach spełniają definicję gier na automatach w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych i urządzane są w lokalu, który nie jest kasynem gry.

Mając na uwadze wyniki przeprowadzonej kontroli oraz zgromadzoną dokumentację, Naczelnik Urzędu Celnego w K. postanowieniem z [...] r. wszczął z urzędu wobec E. D. , prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "A" postępowanie w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w związku z nieprawidłowościami wykazanymi w protokole kontroli, a następnie decyzją z [...] r. nr [...] wymierzył E. D. karę pieniężną w kwocie 24.000 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.

W odwołaniu strona działając za pośrednictwem pełnomocnika, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie, zarzucając:

1. wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 6 ust. 1 u.g.h. poprzez dokonanie błędnej subsumpcji do ustalonego w sprawie stanu faktycznego, będącej wynikiem błędnego przyjęcia, iż art. 6 ust. 1 u.g.h. może być zastosowany wobec będącego podstawą do wymierzenia kary pieniężnej przepisu art. 89 ust. 1 pkt 2 w sytuacji, gdy jednoznaczna treść przepisu art. 6 ust. 1 wskazuje, iż ustanawia on wymóg uzyskania koncesji na prowadzenie gier na automatach, a to w konsekwencji doprowadziło do niewłaściwego zastosowania art. 89 ust. 1 pkt 2 wprowadzającego sankcje za nieprzestrzegania obowiązków określonych w ustawie hazardowej, dotyczących zakazu urządzania gry na automacie poza kasynem gry,

2. wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. poprzez błędne przyjęcie, iż przesłanką wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie zakazu urządzania gry na automacie poza kasynem gry jest naruszenie wymogu uzyskania i posiadania koncesji na przedmiotowa działalność, podczas gdy warunkiem wymierzenia przedmiotowej kary pieniężnej jest naruszenie ustawowego wymogu ograniczającego miejsce urządzania gier na automatach do kasyna gry.

W uzasadnieniu odwołania strona uzasadniając swoje stanowisko, powołała się na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 19 lipca 2012 r. w sprawach C- 213/11, C-214/11 i C-21/11. Zdaniem strony, skoro przepis art. 14 ust. 1 u.g.h. nie może być stosowany, niemożliwe staje się także zastosowanie przepisu art. 89 ust. 1 pkt 2 tej ustawy. W związku z tym wydanie decyzji przez organ pierwszej instancji zostało dokonane z naruszeniem prawa, a tym samym decyzja taka nie może utrzymać się w porządku prawnym.

Dyrektor Izby Celnej w K. po rozpatrzeniu odwołania zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne.

W uzasadnieniu decyzji, powołując się na art. 2 ust. 3-5 u.g.h. organ wyjaśnił, że grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Wygraną rzeczową w grach na automatach, jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużania gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze. Grami na automatach są również gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy. Ilekroć zaś w ustawie jest mowa o ośrodkach gier - rozumie się przez to kasyno gry - jako wydzielone miejsce, w którym prowadzi się gry cylindryczne, gry w karty, gry w kości lub gry na automatach, na podstawie zatwierdzonego regulaminu, przy czym minimalna łączna liczba urządzanych gier cylindrycznych i gier w karty wynosi 4, a liczba zainstalowanych automatów wynosi od 5 do 70 sztuk (art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a u.g.h.). Działalność w zakresie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach może być prowadzona na podstawie udzielonej koncesji na prowadzenie kasyna gry (art. 6 ust. 1 u.g.h.). Karze pieniężnej, zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2 u.g.h. podlega urządzający gry na automatach poza kasynem gry. Jej wysokość wynosi 12.000,00 zł od każdego automatu.

Następnie organ stwierdził, że z protokołu kontroli oraz nagrania z przeprowadzonego eksperymentu wynika, że w trakcie kontroli w lokalu "A" ", kontrolujący dokonali oględzin urządzeń stwierdzając, że są to urządzenia wideo posiadające monitor (HOT SPOT ADMIRAŁ nr [...] - jednomonitorowe, HOT SPOT PLATIN bez oznaczeń - dwumonitorowe), wyposażone w akceptor banknotów, wrzutnik monet, korytko na wygrane oraz przyciski do sterowania grania. Następnie kontrolujący przeprowadzili eksperyment. Automat HOT SPOT ADMIRAŁ nr [...] zakredytowano kwotą 10 zł uzyskując 100 punktów kredytowych na liczniku CREDIT. Kontrolujący wybrali grę i stawkę za jedną grę. Rozegrano gry ULTRA HOT, AMERICAN POKER II, BURNING TARGET, SIZZLING HOT i HI-LO BANK. Po uruchomieniu pojedynczej gry poprzez naciśnięcie odpowiedniego przycisku uruchamiają się równocześnie wszystkie bębny (lub odkrywają kolejno karty w grze poker) i bez dalszej ingerencji gracza zatrzymują się same pojedynczo od lewej strony ekranu. Bębny obracają się z szybkością nie pozwalającą na identyfikację znajdujących się na nich poszczególnych symboli. W trakcie prowadzonych gier uzyskano wygrane w postaci punktów kredytowych, które zostały dopisane do licznika BANK. Gdy na liczniku BANK pozostało 100 punktów kredytowych, prowadzący eksperyment poprzez naciśnięcie przycisku WYPŁATA wypłacił z automatu 10 zł - dwie monety o nominale 5 zł każda. Istotnym jest fakt, że na ww. urządzeniu rozegrano grę poker, który w ustawie o grach hazardowych zdefiniowany jest jako gra losowa. Ponadto kontrolujący przeprowadził typowo losową grę HI-LO BANK.

Automat HOT SPOT PLATIN bez oznaczeń również zakredytowano kwotą 10 zł uzyskując 100 punktów kredytowych na liczniku CREDIT. Kontrolujący wybrali grę i stawkę za jedną grę. Rozegrano gry ALWAYS HOT, COLUMBUS, BOOK OF RA, DOLPHINS PEARL, ULTRA HOT i HI-LO BANK. Po uruchomieniu pojedynczej gry poprzez naciśnięcie odpowiedniego przycisku uruchamiają się równocześnie wszystkie bębny (lub odkrywają kolejno karty w grze poker) i bez dalszej ingerencji gracza zatrzymują się same pojedynczo od lewej strony ekranu. Bębny obracają się z szybkością nie pozwalającą na identyfikację znajdujących się na nich poszczególnych symboli. W trakcie prowadzonych gier uzyskano wygrane w postaci punktów kredytowych, które zostały dopisane do licznika BANK. Gdy na liczniku BANK pozostało 76 punktów kredytowych, prowadzący eksperyment poprzez naciśnięcie przycisku WYPŁATA wypłacił z automatu jedną monetę o nominale 5 zł. Istotnym jest fakt, że na ww. urządzeniu zainstalowana jest gra poker, który w ustawie o grach hazardowych zdefiniowany jest jako gra losowa. Ponadto kontrolujący przeprowadził typowo losową grę HI-LO BANK.

W konsekwencji przeprowadzonego eksperymentu organ wyjaśnił, że powyższe ustalenia dają podstawę do stwierdzenia, iż ww. urządzenie jest automatem do gry w rozumieniu ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, gdyż spełnia przesłanki określone w przepisach powołanej ustawy. Mając na uwadze powyższe organ w kwestii pojęcia losowego charakteru gier odwołał się do utrwalonego orzecznictwa sądowego. Podkreślił, że wstawienie automatów do ogólnie dostępnego lokalu o charakterze komercyjnym, jak również uzależnienie działania automatu od zakredytowania go określoną kwotą pieniędzy wskazuje, iż gry na spornym automacie były urządzane w celach komercyjnych, a to daje podstawę do stwierdzenia, iż ww. urządzenie jest automatem do gry w rozumieniu ustawy o grach hazardowych, gdyż spełnia przesłanki określone w przepisach powołanej ustawy.

Przechodząc do kwestii określenia urządzającego gry na automatach poza kasynem gry organ wskazał, że w przepisach ustawy o grach hazardowych nie zdefiniowano pojęcia “urządzanie gier". W tej sytuacji uprawnionym jest odwołanie się do powszechnie przyjętego znaczenia słowa “urządzać". Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego - Wydawnictwa Naukowego PWN - słowo “urządzić - urządzać" może być rozumiane m.in. jako: wyposażyć coś w odpowiednie sprzęty; zorganizować jakąś imprezę, jakieś przedsięwzięcie itp. Biorąc pod uwagę przytoczoną definicję słowa urządzać w kontekście urządzania gier, zdaniem Dyrektora Izby Celnej w K. , pojęcie to należy rozumieć w szerszym aspekcie, obejmującym także m.in. kwestie posiadania sprzętu do gier i zarządzania nim.

W niniejszej sprawie z ustaleń kontroli wynika, że w lokalu "A" " w D. działalność gospodarczą prowadził E. D. , który był obecny w trakcie kontroli. W protokole z przeprowadzonych czynności z 29 grudnia 2010 r. funkcjonariusze stwierdzili, że właściciel lokalu E. D. skontaktował się telefonicznie z właścicielem automatów, powiadamiając o przeprowadzonej kontroli, nie podając jednocześnie danych właściciela automatów dla potrzeb kontroli. Właściciel lokalu poinformował kontrolujących, że nie będzie zeznawał w przedmiotowej sprawie, odmawia podpisania protokołu przesłuchania świadka w części dotyczącej pouczenia o odpowiedzialności karnej oraz dotyczącej zapoznania się z jego treścią. W toku przeprowadzonego przez organ pierwszej instancji postępowania dwukrotnie wystąpiono do E. D. z wezwaniem o udzielenie informacji, kto jest właścicielem zatrzymanych automatów. Pismem z [...] r. strona poinformowała, że nie potrafi wskazać właściciela urządzeń, nie posiada umów dotyczących tych automatów i nie ma nic więcej do dodania. Ponadto, w toku postępowania strona nie negowała, a wręcz potwierdziła fakt urządzania gier na przedmiotowych automatach, stwierdzając w odwołaniu cyt. "Wynik przeprowadzonego eksperymentu potwierdził, że przedmiotowe automaty umożliwiały rozgrywanie gier o których mowa w art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 19.11.2009 r. o grach hazardowych (...) Ponadto Urząd Celny przeprowadził postępowanie karne skarbowe wobec E. D. , które zakończyło się prawomocnym wyrokiem z 15 listopada 2011 r. w wyniku złożonego przez E. D. wniosku o udzielenie zezwolenia na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności. (...) Prawidłowo też organ pierwszoinstancyjny zauważył, iż w przedmiotowej sprawie gry te prowadzone były poza kasynem gry. (...) Stąd, zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. uznać należy, że podmiotem, który dokonał czynności związanych z zorganizowaniem i urządzaniem gier na automatach w ww. lokalu był E. D. , prowadzący na dzień kontroli działalność gospodarczą pod firmą "A" Jednocześnie organ z urzędu posiada informację, że lokal "A" ", [...] D. , ul. [...] , nie jest kasynem gry.

Z uwagi na udowodnione urządzanie przez stronę gier na automacie poza kasynem gry, mając na uwadze art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 u.g.h. za zasadne organ uznał wymierzenie kary pieniężnej w kwocie 24.000 zł.

W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego strona działając przez pełnomocnika wniosła o uchylenie w całości decyzji organu I i II instancji, zarzucając wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to:

• art. 120, art. 121 § 1 oraz art. 122 ustawy O.p. w zw. z art. 91 u.g.h. poprzez uwzględnienie w postępowaniu tylko faktów i dowodów świadczących przeciwko skarżącemu - sprowadzających się do bezpodstawnego przyjęcia, że strona postępowania urządzała gry na automacie poza kasynem gry;

• art. 121 § 1, art. 210 § 1 pkt 4 oraz § 4 O.p. przez brak należytego wyjaśnienia podstawy prawnej wskazanej w zaskarżonej decyzji, tj. art. 2 ust. 3 w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2 u.g.h.;

• art. 210 § 4 O.p. w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2 u.g.h. polegające na nienależytym uzasadnieniu decyzji z uwagi na brak wskazania, jakie zachowania (aktywności) skarżącego organ uznał za zachowania polegające na "urządzaniu przez nią gier na automatach".

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. , wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest kwestia ustalenia, czy strona postępowania urządzała gry na automacie poza kasynem gry oraz czy organ prawidłowo zastosował przepisy art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h.

Strona kwestionuje ocenę prawną, która legła u podstaw zaskarżonej decyzji wskazując na brak podstaw prawnych do nałożenia kary pieniężnej z uwagi na fakt, że nie była ona osobą urządzającą gry na automatach poza kasynem gry, a organ podatkowy nie ustalił kto rzeczywiście te gry urządzał.

W rozpatrywanej sprawie Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa przez organy, dających podstawę do uchylenia w całości lub w części zaskarżonej decyzji.

Podstawę prawną działania organów stanowi dyspozycja art. 89 ust. 1 pkt 2 i art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. karze pieniężnej podlega urządzający gry na automatach poza kasynem gry (definicję pojęcia "kasyno gry" zawiera art. 4 ust. 1a u.g.h.). Stosownie do art. 90 ust. 1 u.g.h. kary pieniężne wymierza, w drodze decyzji, naczelnik urzędu celnego, na którego obszarze działania jest urządzana gra hazardowa. Zgodnie z art. 2 ust. 3 u.g.h. grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości.

Zasadnie zatem organ badał jaki charakter mają gry na automacie i w tym celu dopuścił dowód z protokołu kontroli oraz nagrania z przeprowadzonego eksperymentu, który potwierdził, że gry organizowane są w celach komercyjnych, mają charakter losowy. Nie ma wątpliwości, że organizowanie gier na automatach jest nastawione na zysk związany z odnoszeniem korzyści ze świadczeń pieniężnych osób uczestniczących w grze (odpłatność za grę). Wygrana w grze na urządzeniu HOT SPOT ADMIRAŁ nr [...] sprowadzała się do uzyskiwania premii punktowych, umożliwiających przedłużenie gry; występuje więc wygrana rzeczowa. Gra na badanym urządzeniu ma "charakter losowy", nie zaś zręcznościowy, ponieważ wygrana punktowa nie zależy od umiejętności (wrodzonych lub nabytych) uczestnika gry, jego predyspozycji fizycznych lub intelektualnych, skoro po uruchomieniu przez grającego odpowiednim przyciskiem bębna (cylindra) z różnymi figurami i rysunkami etc., nie ma on już wpływu na ustawienie się bębnów w odpowiedniej konfiguracji, bowiem po kolejnym przycisku zatrzymują się one samoczynnie. Ze względu na dużą prędkość obracania się bębnów grający nie jest w stanie przewidzieć kombinacji symboli, która pojawi się na bębnach w chwili zatrzymania, gdyż zwolnienie obrotów bębnów następuje nie od razu, lecz stopniowo. Ponadto na urządzeniu można było rozegrać grę karcianą AMERICAN POKER II, która jest w art. 2 ust. 1 pkt 5 u.g.h. wymieniona jako gra losowa.

Także gra rozegrana na urządzeniu HOT SPOT PLATIN okazała się grą, gdzie gracze nie mieli wpływu na jej przebieg. Bębny obracały się z szybkością nie pozwalającą na identyfikację znajdujących się na nich poszczególnych symboli. W trakcie prowadzonych gier uzyskano wygrane w postaci punktów kredytowych, które zostały dopisane do licznika BANK. Poprzez naciśnięcie przycisku WYPŁATA automat wypłacił z automatu jedną monetę o nominale 5 zł. Na urządzeniu zainstalowana była gra poker, który w ustawie o grach hazardowych zdefiniowany jest jako gra losowa.

Skarżący nie posiadał koncesji ani pozwolenia na organizowanie gier na automatach, a także nie posiadał dla automatu poświadczenia rejestracji. Obowiązki w tym zakresie ciążą na przedsiębiorcy na mocy znowelizowanego art. 23a do f) u.g.h., który wszedł w życie z dniem 13 lipca 2011 r. na mocy art. 1 pkt 9, art. 11 i art. 18 ustawy z 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych i niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 34, poz.779) po notyfikacji Komisji Europejskiej w dniu 16 września 2010 r. pod numerem [...].

W następnej kolejności należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny 16 maja 2016 r. ,sygn. akt II GPS 1/16 podjął następującą uchwałę:

1. Art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 612, ze zm.) nie jest przepisem technicznym w rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE. L z 1998 r. Nr 204, s. 37, ze zm.), którego projekt powinien być przekazany Komisji Europejskiej zgodnie z art. 8 ust. 1 akapit pierwszy tej dyrektywy i może stanowić podstawę wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o grach hazardowych, a dla rekonstrukcji znamion deliktu administracyjnego, o którym mowa w tym przepisie oraz jego stosowalności w sprawach o nałożenie kary pieniężnej, nie ma znaczenia brak notyfikacji oraz techniczny - w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE - charakter art. 14 ust. 1 tej ustawy.

2. Urządzający gry na automatach poza kasynem gry, bez względu na to, czy legitymuje się koncesją lub zezwoleniem - od 14 lipca 2011 r., także zgłoszeniem lub wymaganą rejestracją automatu lub urządzenia do gry - podlega karze pieniężnej, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 612, ze zm ).

Powołana uchwała jest tzw. uchwałą abstrakcyjną, podjęta w składzie 7 sędziów NSA, na skutek zagadnienia prawnego przekazanego przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 15 ust. 1 pkt 2 p.p.s.a. Jej moc wiążąca odnosi się do każdej sprawy, w której występuje zagadnienie prawne objęte tą uchwałą. Wskazuje na to art. 269 p.p.s.a. Stosownie do powołanego przepisu, jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby, albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. Przepis art. 187 § 1 i 2 stosuje się odpowiednio. Ogólna moc wiążąca uchwały powoduje, że wiąże ona sądy administracyjne we wszystkich sprawach, w których miałby być stosowany interpretowany przepis (por. A. Skoczylas, "Działalność uchwałodawcza Naczelnego Sądu Administracyjnego", C. H. Beck, Warszawa 2004, s. 221 i nast.). Pogląd wyrażony w konkretnej uchwale NSA może zostać zmieniony tylko stosowaną uchwałą takiego samego składu NSA.

Sąd orzekający w pełni podzielił pogląd zaprezentowany w uchwale i nie przedstawił w tej sprawie zagadnienia prawnego do rozstrzygnięcia w drodze kolejnej uchwały składowi siedmiu sędziów. Powyższe oznacza, że jest związany poglądem wyrażonym w uchwale z dnia 16 maja 2016 r., sygn. akt II GPS 1/16. Powołany już art. 269 § 1 p.p.s.a. nie pozwala bowiem żadnemu składowi sądu administracyjnego rozstrzygnąć sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zawartym w uchwale i przyjmować wykładni prawa odmiennej od tej, która została przyjęta przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Ponieważ ustalenia dowodowe w przedmiotowej sprawie były prawidłowe, a spór dotyczył zasadności zastosowania art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h., w świetle przywołanej uchwały nie budzi wątpliwości, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Organ zasadnie nałożył na skarżącego karę pieniężną za urządzanie gier na automacie o niskich wygranych, bez koncesji, poza kasynem gry. Nie ma już wątpliwości, ze zastosowany przepis nie jest techniczny i nie wymagał notyfikacji i powinien być stosowany. Z art. 269 § 1 p.p.s.a. wynika moc ogólnie wiążąca zarówno uchwał, której istota sprowadza się do tego, że stanowisko zajęte w uchwale podjętej przez Naczelny Sąd Administracyjny wiąże pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych. Dopóki zatem nie nastąpi zmiana tego stanowiska, dopóty sądy administracyjne powinny je respektować.

Odnosząc się szczegółowo do zarzutów skargi wskazać przyjdzie, że są one bezzasadne.

Przede wszystkim zauważyć przyjdzie, że organy prawidłowo ustaliły, że E. D. był podmiotem urządzającym gry w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. Organ ustalił to w trakcie prowadzonego postępowania. W lokalu "A" " w D. przy ul. [...] , na dzień kontroli działalność gospodarczą prowadził E. D . W trakcie kontroli E. D. skontaktował się wprawdzie, jak twierdził, z właścicielem automatów, jednak nie podał jego danych dla potrzeb kontroli. Odmówił zeznań i podpisania protokołu przesłuchania świadka w części dotyczącej pouczenia o odpowiedzialności karnej oraz odmówił podpisania protokołu z czynności kontrolnych, jednakże po doręczeniu mu protokołu kontroli w dniu 12 stycznia 2011 r., nie wniósł do niego zastrzeżeń, ani też nie podał danych właściciela automatów. Na kartach 20-21, 22-23 znajdują się pisma organu pierwszej instancji skierowane do E. D. z wezwaniem o udzielenie informacji, kto jest właścicielem zatrzymanych automatów. W odpowiedzi strona poinformowała, że nie potrafi wskazać właściciela urządzeń, nie posiada umów dotyczących tych automatów i nie ma nic więcej do dodania. Jednocześnie organ uzyskał informację, że w toku prowadzonego postępowania karnego skarbowego skarżący złożył wniosek o zezwolenie na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności i wyraził zgodę na przepadek zatrzymanych do sprawy automatów. Sąd Rejonowy w D. uwzględnił wniosek skarżącego i prawomocnym wyrokiem z 15 listopada 2011 r. sygn. akt [...] , udzielił E. D. zezwolenia na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności za zarzucany mu czyn, tj. prowadzenie w dniu 29 grudnia 2010 r. w lokalu "A" " w D. przy ul. [...] gier na automatach o nazwie Hot Spot Admirał i Hot Spot Platin, oba bez numerów GL, wbrew przepisom ustawy o grach hazardowych i orzekł przepadek ww. automatów.

Już te okoliczności wskazują, że organ oparł się na dowodach, które zostały zebrane w sprawie. Nie można zarzucić organom obu instancji, że nie zebrały całokształtu materiału dowodowego w sprawie i nie ustaliły kto jest właścicielem spornych automatów, w sytuacji, gdy znajdują się one w lokalu, gdzie strona skarżąca prowadzi działalność gospodarczą, strona skarżąca w procesie karnym dobrowolnie poddaje się karze i zostaje skazana prawomocnym wyrokiem za prowadzenie gier na automatach wbrew przepisom u.g.h. Z kolei w niniejszym postępowaniu nie wskazuje jakichkolwiek innych dowodów lub okoliczności, pozwalających na ustalenie innego podmiotu urządzającego gry w skontrolowanym lokalu.

Słusznie organ w odpowiedzi na skargę powołał się na pogląd wyrażany w judykaturze, że: "Obowiązek wszechstronnego zbadania sprawy wynikający z art. 122 O.p., nie oznacza jak już wielokrotnie wskazywano w orzecznictwie sądowym, obciążenia organów podatkowych, nieograniczonym obowiązkiem poszukiwania faktów i dowodów na korzyść strony, skoro sam podatnik ich nie wskazał, a w dodatku nawet nie potrafi wskazać, zgodnie z rzeczywistością kto był jego kontrahentem. Okoliczność ta świadczy o braku należytej staranności w prowadzeniu działalności gospodarczej, za która odpowiedzialność Skarżący brać nie chce i dodatkowo usiłuje przerzucić ją na Skarb Państwa. " (wyrok NSA z dnia 18 maja 2016 r. sygn. akt II FSK 888/15).

W tym stanie rzeczy niezasadny okazał się zarzut naruszenia art. 120, art. 121 § 1 oraz art. 122 ustawy O.p. w zw. z art. 91 u.g.h., a zwłaszcza uwzględnienia w postępowaniu tylko faktów i dowodów świadczących przeciwko skarżącemu sprowadzających się do bezpodstawnego przyjęcia, że strona postępowania urządzała gry na automatach poza kasynem gry. Tym bardziej, że strona nie wskazała żadnych innych dowodów, z których wynikało można wywieść, że automaty należały do innej osoby.

Nie doszło również do naruszenia art. 210 § 4 O.p. albowiem decyzja zawiera prawidłowe uzasadnienie faktyczne i prawne, albowiem organ wyjaśnił na podstawie jakich okoliczności ustalił stan faktyczny sprawy, prawidłowo przywołał treść zastosowanych przepisów prawa, na których oparł zaskarżone rozstrzygnięcie oraz dokonał ich prawidłowej wykładni.

Na zakończenie wskazać przyjdzie, że z urzędu Sąd zbadał kwestię przedawnienia, z uwagi na fakt, że kontrola w zakresie urządzania i prowadzenia gier na spornych automatach została przeprowadzona 29 grudnia 2010 r., zaś decyzja pierwszoinstancyjna została wydana 12 września 2013 r. z kolei zaskarżoną decyzję organ odwoławczy wydał z 27 lutego 2017 r.

Sąd podziela w pełni stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 października 2016 r. o sygn. akt II GSK 1609/16 (publ.: CBOSA), w którym Sąd stwierdził, że "brak jest możliwości przełożenia pojęcia obowiązku podatkowego na grunt regulacji ustawy o grach hazardowych dotyczących kar pieniężnych. Kary te, mają charakter typowej sankcji administracyjnej związanej z wystąpieniem deliktu administracyjnego, a te są znacznie bliższe sankcjom przewidzianym w przepisach karnych lub dotyczących wykroczeń, niż zobowiązaniom podatkowym. Przedawnienie zarazem w sprawach karnych uregulowane jest w taki sposób, że odnosi się do momentu popełnienia sankcjonowanego czynu, a więc całkowicie odmiennie, niż czyni to prawo podatkowe. Decyzja nakładająca karę administracyjną, w przeciwieństwie do decyzji podatkowej nie konkretyzuje obowiązku wcześniej istniejącego (nieskonkretyzowanej powinności), ale go od podstaw kształtuje - w sposób od razu zindywidualizowany i skonkretyzowany. Użyte w art. 89 u.g.h. określenie "karze podlega" (zbieżne zresztą z tym, jakim posługuje się prawo karne) oznacza dopiero obowiązek wymierzenia danemu podmiotowi kary przez właściwy do tego organ, nie zaś że ciąży na tym podmiocie obowiązek zapłaty kary w związku z samym faktem urządzenia gier wbrew przepisom ustawy. Tym samym nie można przyjąć (...), że moment kontroli u skarżącej spółki może być uznany za moment powstania obowiązku, o jakim mowa wart. 68 § 1 O.p."

Podsumowując, organ odwoławczy w sposób wyczerpujący i przekonujący odniósł się do wszystkich zarzutów podniesionych przez stronę skarżącą, a Sąd zaprezentowane stanowisko i jego argumentację w całości podziela.