Postanowieniem z 20 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę D.B. i S.B. (dalej jako "skarżący") na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z [...] lipca 2018 r. w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 10 lipca 2018 r., a więc termin do wniesienia skargi upływał 9 sierpnia 2018 r. Skargę nadano w urzędzie pocztowym 10 sierpnia 2018 r., a więc jako spóźniona podlegała odrzuceniu.
Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu I instancji wnieśli skarżący reprezentowani przez pełnomocnika. W treści zażalenia wskazano, że postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z [...] lipca 2018 r. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących 11 lipca 2018 r., a więc skarga została wniesiona w terminie. Skarżący zarzucili naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 - dalej jako "p.p.s.a.") i wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W niniejszej sprawie skarżący kwestionują datę, w której ich pełnomocnik otrzymał zaskarżone do Sądu I instancji postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z [...] lipca 2018 r. W ocenie tego pełnomocnika, postanowienie zostało mu doręczone 11 lipca 2018 r. Z akt administracyjnych sprawy wynika jednak w sposób niebudzący wątpliwości, że postanowienie organu zostało doręczone na adres pełnomocnika w dniu 10 lipca 2018 r. (k. 22 akt administracyjnych). Skarżący jak i ich pełnomocnik nie przedstawili żadnych dokumentów, z których wynikałoby, że zaskarżone postanowienie organu z 9 lipca 2018 r. zostało doręczone w innej dacie. Oznacza to, że Sąd I instancji miał obowiązek odrzucić skargę jako spóźnioną, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Z tych względów i na podstawie art. 184 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.
