drukuj    zapisz    Powrót do listy

6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s, Umorzenie postępowania, Inspektor Nadzoru Budowlanego, Umorzono postępowanie sądowe, II SAB/Kr 120/09 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2010-02-02, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II SAB/Kr 120/09 - Postanowienie WSA w Krakowie

Data orzeczenia
2010-02-02 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2009-11-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Aldona Gąsecka-Duda
Andrzej Niecikowski
Mirosław Bator /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 161 par. 1 pkt. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) Sędziowie: WSA Aldona Gąsecka-Duda NSA Andrzej Niecikowski Protokolant: Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2010 r. sprawy skargi A.B.-C. i P.C. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. -Powiat Grodzki solidarnie na rzecz skarżących A. B.-C. oraz P.C. kwotę 100 zł ( sto złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

W dniu [....] 2009r. A.B. i P.C. złożyli skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. – Powiat Grodzki. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. nie odpowiada na ich pisma począwszy od 4 sierpnia 2005 r. W związku z wyczerpaniem administracyjnego toku instancji oraz nie załatwieniem sprawy w terminie składają oni niniejszą skargę na bezczynność.

W piśmie z dnia [....] 2009r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. – Powiat Grodzki wyjaśnił, iż w związku z pismem C.B. - matki A.B. z dnia [....] 2005 r. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych związanych z przebudową, nadbudową i rozbudową budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego przy ul. [....] w K. W jego toku przeprowadził postępowanie dowodowe, w tym oględziny i zebrał materiał dowodowy. Po przeprowadzeniu w dniu [....] 2009 r. dodatkowych czynności kontrolnych w terenie organ nadzoru budowlanego uznał, że zebrany w sprawie materiał dowodowy jest wystarczający do wydania decyzji kończącej postępowanie w I instancji, zgodnie z art. 10 k.p.a. W piśmie z dnia [....] 2009 r. zawiadomił skarżących o możliwości zapoznania się z aktami sprawy.

W dniu [....] 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie została przekazana uwierzytelniona kserokopia wydanej w sprawie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. – Powiat Grodzki nosząca datę 8 stycznia 2010 r. znak: [....] .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 161 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:

1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;

2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;

3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2).

W postanowieniu z dnia z dnia 31 sierpnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w sprawie I SAB/Ol 3/06 orzekł, iż jeśli w momencie rozpoznania przez sąd skargi organ nie pozostaje już w bezczynności, to postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd bowiem, skoro organ w bezczynności już nie pozostawał, nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 tej ustawy, to znaczy w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organ do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie (LEX nr 237485). Podgląd ten sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela. Bezczynności organu ustaje w momencie wydania decyzji objętej żądaniem lub odwołaniem.

O bezczynności organu administracji można mówić jedynie wtedy, gdy wbrew swemu obowiązkowi nie wydaje decyzji. W przypadku wydania decyzji opóźnionej (z uchybieniem ustawowego terminu załatwienia sprawy) organ pozostaje w bezczynności od dnia po którym minął mu termin do wydania decyzji do dnia w którym decyzję tę wydaje. Sąd rozpoznając skargę na bezczynność organu administracji stosuje normę określoną przepisem art. 149 p.p.s.a. która stanowi, iż sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W sytuacji, kiedy ustaje bezczynność organu, przed wydaniem orzeczenia przez sąd, brak podstaw do zobowiązania organu do wydania decyzji, skoro ta już w obrocie prawnym istnieje. Postępowanie sądowe staje się więc bezprzedmiotowe.

Wydanie decyzji przez organ, po złożeniu skargi na bezczynność, a przed rozpoznaniem sprawy przez sąd, skutkować musi uznaniem postępowania za bezprzedmiotowe. Sytuacja taka miała miejsce w niniejszym postępowaniu. Po złożeniu skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. – Powiat Grodzki, organ ten wydał decyzję o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie. Nastąpiło to przed rozpoznaniem sprawy przez sąd. Postępowanie sądowe stało się więc bezprzedmiotowe.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, na mocy wyżej przytoczonych przepisów orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono stosując przez analogię przepis art. 210 § 2 p.p.s.a. Zważyć bowiem należy, iż zainicjowanie postępowania sądowego przez skarżących było w pełni zasadne (organ w dacie złożenia skargi był w sposób oczywisty w bezczynności), a z wydaniem przez organ decyzji w trakcie tego postępowania, pomimo braku ustawowego unormowania takiej sytuacji w zakresie zwrotu kosztów postępowania, zdaniem sądu strona, która postępowanie zainicjowała i poniosła z tego tytułu koszty, nie powinna ponosić negatywnych finansowych konsekwencji swoich działań.



Powered by SoftProdukt