Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia C. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 1789/13 oddalające wniosek o wyłączenie sędziego Stanisława Marka Pietrasa od orzekania w sprawie ze skargi C.K. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia

20 stycznia 2014 r. oddalił wniosek C. K. o wyłączenie sędziego Stanisława Marka Pietrasa od orzekania w sprawie ze skargi C. K. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2013 r.

nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wnioskiem z dnia 4 grudnia 2013 r. C. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wyłączenie sędziego Stanisława Marka Pietrasa od orzekania w sprawie z jego skargi na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2013 r. Skarżący podał, że istnieje duże ryzyko, iż wymieniony sędzia rozpozna jego sprawę w sposób "nieuczciwy i podstępny". Swoje żądanie skarżący wiąże z faktem, że w sprawach o sygn. akt II SA/Wa 2330/11 oraz II SA/Wa 1018/09, wobec wymienionego sędziego były podnoszone zarzuty wyłączenia od udziału w sprawie, które okazały się zasadne i doprowadziły do jego wyłączenia. W związku z tym nie chciałby aby ten sędzia prowadził jego sprawę. Wskazał również na prawdopodobieństwo, że sędzia Stanisław Marek Pietras może być spokrewniony z osobą M. P., której nazwisko widnieje w Krajowym Rejestrze Sądowym Spółki [...]. Ponadto skarżący przypuszcza, że wymieniony sędzia powiązany jest ze "środowiskiem żydowsko- masońskim, które od dłuższego czasu odmawia mu odpowiedniego zatrudnienia". Zdaniem skarżącego wskazywać może na to fakt, że sędzia jest współautorem referatu zatytułowanego "Podmioty zobowiązane do udzielenia informacji publicznej w ramach.....". Drugi z autorów jest zaś związany z Uczelnią [...], która rozprzestrzenia propagandę masońską, a ponadto jest autorem tekstu umieszczonego na wskazanej stronie internetowej ABW.

Oddalając przedmiotowy wniosek, Sąd stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił istnienia okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności wymienionego sędziego WSA w Warszawie.

Z treści oświadczenia złożonego w dniu 12 grudnia 2013 r. przez sędziego WSA Stanisława Marka Pietrasa wynika, iż brak jest podstaw do wyłączenia go od rozpoznawania sprawy z mocy ustawy (art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., dalej p.p.s.a.), jak również nie zachodzą przyczyny wyłączenia wskazane w art. 19 p.p.s.a. Skarżący nie wykazał aby w sprawie zachodziły jakiekolwiek okoliczności podważające wiarygodność powyższego oświadczenia, w szczególności nie uprawdopodobnił pokrewieństwa między osobą M. Pietras a sędzią, którego wyłączenia żąda.

Bez znaczenia w ocenie Sądu pozostaje również fakt, że w sprawach o sygn. akt II SA/Wa 2330/11 oraz II SA/Wa 1018/09 sędzia został wyłączony od orzekania. Okoliczności stanowiące podstawę wyłączenia sędziego w tych sprawach nie były bowiem tożsame z okolicznościami podnoszonym przez skarżącego w niniejszym wniosku.

Ponadto Sąd wskazał, że przypuszczenia skarżącego, iż sędzia jest powiązany ze "środowiskiem żydowsko – masońskim, które od dłuższego czasu odmawia mu odpowiedniego zatrudnienia", wynikają tylko z subiektywnego przeświadczenia skarżącego o istnieniu takich okoliczności. Związane z tym przekonanie strony o braku bezstronności sędziego nie stanowi także wystarczającej okoliczności do zastosowania art. 19 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł C. K., podtrzymując dotychczasową argumentację odnośnie przyczyn wyłączenia sędziego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne.

Wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie sądowoadministracyjnej może nastąpić z mocy samej ustawy (art. 18 p.p.s.a.), bądź też na wniosek strony lub żądanie sędziego (art. 19 p.p.s.a.). W pierwszym ze wskazanych przypadków przyczyny wyłączenia sędziego zostały enumeratywnie wymienione, a zatem tworzą one katalog zamknięty, co wyłącza możliwość stosowania wykładni rozszerzającej. Natomiast na wniosek strony (bądź na żądanie sędziego) sąd wyłącza sędziego jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w sprawie. Zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania przez sędziego. Przy czym stosownie do treści art. 20 powołanej ustawy, to strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać oraz uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Postanowienie w przedmiocie wyłączenia sędziego, zgodnie z treścią art. 22 § 2 p.p.s.a., poprzedza złożenie wyjaśnień przez tego sędziego, którego wniosek dotyczy.

Wskazać należy, że w obydwu przypadkach celem przyjętych regulacji jest przede wszystkim zapewnienie bezstronności sędziego i eliminacja wpływu, jaki może wywierać występowanie pewnej kategorii powiązań (osobistych, ekonomicznych, służbowych itp.) na orzekanie w postępowaniu sądowym. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego sprowadza się więc do eliminowania wszelkich przyczyn, mogących skutkować w otoczeniu jakimikolwiek wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznawaniu określonej sprawy (zob. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 lipca 2004 r., sygn. akt SK 19/02, OTK-A z 2004 r., nr 7, poz. 67).

Zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające uwzględnienie wniosku o wyłączenie wskazanego sędziego. Podnieść należy, że z oświadczenia złożonego przez sędziego objętego wnioskiem o wyłączenie wynika, iż nie zachodzą żadne okoliczności, które mogłyby uzasadniać jego wyłączenie na podstawie art. 18 i 19 p.p.s.a. Skarżący natomiast zarówno we wniosku, jak również w zażaleniu nie wykazał w żaden sposób, że istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia takich okoliczności. O wyłączeniu sędziego nie może bowiem decydować subiektywne przekonanie wnioskodawcy o istnieniu pokrewieństwa sędziego ze wskazaną osobą, potencjalnym prowadzeniu przez niego sprawy na niekorzyść strony, jego nieuczciwości, czy braku bezstronności. Tego rodzaju okoliczności, jako niepoparte żadnymi dowodami uprawdopodabniającymi istnienie uzasadnionych wątpliwości co do bezstronności wskazanego sędziego, nie mogą stanowić podstawy do zastosowania instytucji, o której mowa w art. 19 p.p.s.a.

Zgodzić się również należy z Sądem pierwszej instancji, że okoliczność wyłączenia sędziego w innych sprawach, w których skarżącym ani wnioskodawcą nie był C. K., nie stanowi podstawy wyłączenia w niniejszej sprawie.

W powoływanych przez stronę sprawach doszło do wyłączenia sędziego na skutek złożenia przez niego oświadczenia o istnieniu przesłanek, które mogłyby wywoływać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności, z uwagi na stosunki łączce go ze skarżącymi. W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uchylania zaskarżonego postanowienia i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.