Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 5 lutego 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Świstak Sędzia WSA Paweł Daniel (sprawozdawca) Protokolant starszy sekretarz sądowy Izabela Kaczmarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2026 roku sprawy ze skargi Ł. G. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 czerwca 2025 roku o sygnaturze II SA/Po 122/25 postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po rozpoznaniu sprawy ze sprzeciwu P. B., prawomocnym wyrokiem z dnia 18 czerwca 2025 r., sygn. akt II SA/Po 122/25, uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 stycznia 2025 r., nr [...] w uchylającej decyzję Burmistrza [...] z dnia 18 listopada 2024 r., nr [...] odmawiającej ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku garażowego na budynek usługowo-magazynowy na działce nr ew. [...] w S. .

Ł. G. (dalej jako: "skarżący"), reprezentowany przez r. W., będący inwestorem wyżej opisanej inwestycji, pismem z dnia 8 października 2025 r. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego wskazanym prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 czerwca 2025 r., sygn. akt II SA/Po 122/25. Jako podstawę prawną żądania wskazano art. 271 pkt 2 w zw. z art. 277 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej jako: "P.p.s.a."), tj. powołując się na przesłankę pozbawienia go możliwości działania w postępowaniu i nie poinformowaniem o postępowaniu prowadzonym pod sygn. akt II SA/Po 122/25, wnosząc o: 1) uchylenie powołanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu oraz 2) zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Stosownie do art. 281 P.p.s.a., na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia postępowania, w tym, czy w sprawie zaistniała ustawowa podstawa wznowienia postępowania.

W pierwszej kolejności zatem Sąd zbadał przesłanki warunkujące dopuszczalność skargi o wznowienie postępowania. W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie skarżący wystąpił o wznowienie postępowania z zachowaniem trzymiesięcznego terminu wynikającego z art. 277 P.p.s.a. Sąd uznał również, że skarga o wznowienie postępowania spełnia wymogi formalne wynikające z art. 279 P.p.s.a. oraz opiera się na ustawowej przesłance wznowienia wymienionej w art. 271 pkt 2 P.p.s.a. Sąd wskazuje jednak w tym miejscu, że pomimo spełniania wymogów formalnych wynikających z art. 279 P.p.s.a. oraz pomimo powołania ustawowej przesłanki wznowienia postępowania określonej w art. 271 pkt 2 P.p.s.a., wniesiona skarga o wznowienie postępowania sądowego podlega odrzuceniu.

Skarżący jako podstawę do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego wskazał przesłankę określoną w art. 271 pkt 2 P.p.s.a., twierdząc, że pozbawiony został możliwości obrony swoich praw w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 czerwca 2025 r., sygn. akt II SA/Po 122/25. W treści skargi podniesiono, konkretyzując sformułowany zarzut, iż skarżący nie został zawiadomiony o toczącym się postępowaniu i w konsekwencji został pozbawiony możliwości działania. A o powyższym dowiedział się z decyzji nr [...] wydanej przez Starostę [...] w sprawie [...] z dnia 29 września 2025 r.

W kontekście powyższego zarzutu wyjaśnić należy, że przedmiotowa skarga o wznowienie postępowania sądowego dotyczy postępowania zakończonego wyrokiem wydanym w szczególnym trybie postępowania sądowego, uregulowanym w Rozdziale 3a P.p.s.a., zatytułowanym "Sprzeciw od decyzji". Zgodnie z art. 64a P.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Na podstawie art. 64d § 1 P.p.s.a. sąd rozpoznaje sprzeciw od decyzji na posiedzeniu niejawnym w terminie trzydziestu dni od dnia wpływu sprzeciwu od decyzji lub może przekazać sprawę do rozpoznania na rozprawie (art. 64d § 2 P.p.s.a.), co miało miejsce w tym przypadku.

Za pozbawione podstaw uznać należy twierdzenia skarżącego, że został niejako "pominięty" przy rozpoznawaniu swojej sprawy poprzez niepoinformowanie go, pod jaką sygnaturą sprzeciw został zarejestrowany, a także poprzez brak zawiadomienia o terminie rozprawy. Sąd działał zgodnie z prawem ponieważ w myśl art. 64b § 3 P.p.s.a., w postępowaniu wszczętym sprzeciwem od decyzji przepisu art. 33 nie stosuje się. A zatem, osoba która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła sprzeciwu od decyzji, nie jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Dzieje się tak nawet wówczas, gdy wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego. Z tego też względu, stronami postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 czerwca 2025 r., sygn. akt II SA/Po 122/25, był wyłącznie wnoszący sprzeciw P. B. oraz organ administracji, którego decyzja była przedmiotem wniesionego sprzeciwu – Samorządowe Kolegium Odwoławcze.

Końcowo podkreślenia wymaga, że kontrola dokonywana przez sąd w ramach postępowania wszczętego w wyniku wniesienia sprzeciwu ma charakter jedynie formalny (tak uzasadnienie projektu ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, Druk sejmowy nr 1183). Wyrazem tego założenia ustawodawcy jest brzmienie art. 64e P.p.s.a., który stanowi, że sąd rozpoznając sprzeciw od decyzji ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego.

Wymieniona w art. 271 pkt 2 P.p.s.a. przesłanka wznowieniowa nie dotyczy więc każdej sytuacji, z powodu której strona "była pozbawiona możliwości działania", bowiem ustawodawca wyraźnie ogranicza jej zasięg, stanowiąc w tym przepisie, że pozbawienie strony możliwości działania musi być skutkiem "naruszenia przepisów prawa", które odnosi się do naruszenia prawa procesowego przez sąd w postępowaniu zakończonym orzeczeniem, którego dotyczy skarga o wznowienie.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że w objętym wnioskiem o wznowienie postępowaniu nie doszło do naruszeń prawa, które uzasadniały by uznanie skargi za zasadną. Przede wszystkim nie zostały naruszone prawa procesowe skarżącego. Skarżący jako podmiot który brał udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniósł sprzeciwu, z racji niestosowania w postępowaniu wszczętym sprzeciwem art. 33 § 1 P.p.s.a. (na mocy art. 64b § 3 P.p.s.a.), nie był uczestnikiem tego postępowania na prawach strony.

To z kolei uzasadnia twierdzenie, że wniesienie skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem wydanym w trybie art. 64d § 1 P.p.s.a. przez podmiot, o którym mowa w art. 33 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 64b § 3 P.p.s.a., powoduje że nie zachodzi w istocie przesłanka wznowienia, na którą powołuje się skarżący, a zatem brak jest podstaw do uwzględnienia skargi o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 281 P.p.s.a. oddrzucił skargę o wznowienie postępowania sądowego. Zgodnie bowiem z powyższym przepisem na rozprawie Sąd odrzuca skargę, jeżeli brak jest ustawowej podstawy wznowienia, co miało miejsce w niniejszej sprawie.

O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.