Zarządzeniem z dnia 26 marca 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 22/23, Zastępca Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał skarżącą B. J. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 13 grudnia 2024 r. o odrzuceniu zażalenia.
Postanowieniem z dnia 29 maja 2025 r., sygn. akt I OZ 306/25, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na ww. zarządzenie.
W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 15 grudnia 2025 r. skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 26 marca 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu.
Na to zarządzenie skarżąca wniosła zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto w przypadkach opisanych w pkt 1-10 powyższego przepisu.
Przepisy p.p.s.a. przewidują, że zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie wnosi środka zaskarżenia co do istoty sprawy (art. 227 § 1 p.p.s.a.). W tej kategorii nie mieści się natomiast zarządzenie wzywające do wykonania obowiązku wynikającego z innego, prawomocnego zarządzenia. Tego rodzaju zarządzenie ma bowiem charakter czynności materialno-technicznej. Jednocześnie żaden inny przepis p.p.s.a. nie przewiduje zaskarżalności tego rodzaju zarządzenia, co prowadzi do wniosku, że jest ono niezaskarżalne, a tym samym złożony środek odwoławczy podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny.
Z tego względu, na podstawie art. 180 w zw. w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.
