Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 7 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.P., R.P., D.K. i D.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 54/24 o odrzuceniu skargi D.K. i K.P. w sprawie ze skargi D.K. i K.P. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 listopada 2023 r. nr 1997/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. oddalić zażalenie K.P. i D.K., 2. odrzucić zażalenie R.P. i D.K.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 15 maja 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 54/24, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej Ppsa), odrzucił skargę D.K. i K.P., ponieważ pomimo wezwania Sądu skarżące nie uzupełniły braku fiskalnego skargi.

Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału VII z 28 października 2024 r. każda ze skarżących została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r., poz. 535), w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W wyniku rozpoznania zażaleń skarżących na powyższe zarządzenia Naczelny Sąd Administracyjny odpowiednio postanowieniami z 26 lutego 2025 r. sygn. akt II OZ 183/25 oraz II OZ 184/25 oddalił je. Wobec powyższego, zarządzeniem z 12 marca 2025 r. skarżące zostały wezwane do wykonania prawomocnych wezwań do uiszczenia wpisów od skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania te zostały doręczone skarżącym 7 kwietnia 2025 r. (D.K.) oraz 8 kwietnia 2025 r. (K.P.). Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął więc odpowiednio: 14 kwietnia 2025 r. oraz 15 kwietnia 2025 r. Do dnia podjęcia zaskarżonego postanowienia skarżące nie uiściły wymaganego wpisu od skargi (w rejestrze opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy), co skutkować musiało odrzuceniem skargi.

Zażalenie na ww. postanowienie wnieśli K.P., R.P., D.K. i D.K. Kolejne pismo z 16 czerwca 2025 r. wniesione przez D.K. i D.K. zostało potraktowane jako uzupełnienie ww. zażalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 1 Ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 Ppsa).

W przedmiotowej sprawie po prawomocnym zakończeniu postępowań w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w stosunku do K.P. i D.K., (co nastąpiło postanowieniami Sądu I instancji z 20 września 2024 r. sygn. akt VII SPP/Wa 76/24 i 22 sierpnia 2024 r. sygn. akt VII SPP/Wa 75/24) zaistniały podstawy do wydania przez Przewodniczącego Wydziału zarządzenia z 12 marca 2025 r. o wezwaniu K.P. oraz D.K. do wykonania prawomocnego zarządzenia z 28 października 2024 r., wzywających każdą ze skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo prawidłowego doręczenia skarżącym ww. wezwań: D.K. w dniu 7 kwietnia 2025 r., a K.P. w dniu 8 kwietnia 2025 r., skarżące nie uiściły wymaganego wpisu w terminie zakreślonym przez Sąd. Potwierdza to znajdująca się w aktach sprawy informacja, że w rejestrze opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy do dnia 12 maja 2025 r. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego powyższe okoliczności uprawniały Sąd I instancji do zastosowania art. 220 § 3 Ppsa i odrzucenia skargi D.K. i K.P. Nie sposób przy tym przyjąć, aby argumentacja zawarta w zażaleniu mogła podważyć prawidłowość zaskarżonego postanowienia, bowiem nie dotyczy ona kwestii mających znaczenie dla zastosowania art. 220 § 3 Ppsa.

Na marginesie zauważyć należy, że na zarządzenie z 12 marca 2025 r. wyzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia z 28 października 2024 r. o wezwaniu skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało wniesione pismo pt. "zażalenie", jednak tego rodzaju zarządzenie jest niezaskarżalne, ponieważ jego przedmiotem jest tylko wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi.

Z powyższych przyczyn zażalenia wniesione przez K.P. i D.K. oddalono na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, o czym orzeczono w punkcie 1 sentencji.

Zażalenia wniesione natomiast przez D.K. i R.P. należało odrzucić jako niedopuszczalne. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 197 § 2 Ppsa do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 Ppsa przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zaskarżone zażaleniem postanowienie dotyczyło odrzucenia skargi D.K. i K.P. i dotyczyło wyłącznie uprawnień procesowych tych osób. D.K. i R.P. nie mogli zatem wnieść skutecznie zażalenia na ww. postanowienie odrzucające skargę innych podmiotów, co uprawniało Naczelny Sąd Administracyjny do odrzucenia wniesionych przez nich zażaleń.

Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa orzekł, jak w punkcie 2 sentencji.