II SA/Wr 182/25 - Postanowienie

Data orzeczenia	2025-04-07	
Data wpływu	2025-03-19	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu	
Sędziowie	Władysław Kulon /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6120 Ewidencja gruntów i budynków	
Hasła tematyczne	Odrzucenie skargi
Koszty sądowe	
Skarżony organ	Starosta	
Treść wyniku	*Odrzucono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2024 nr 0 poz 935; art. 3 par. 2, par. 3, art. 58 par. 1 pkt 6, art. 232 par. 1 pkt 1; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 nr 0 poz 1151; art. 24; Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne
Dz.U. 2024 nr 0 poz 219; par. 36; Rozporządzenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 7 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. O. na czynność Starosty Kłodzkiego w przedmiocie wydania wyrysu z mapy ewidencyjnej oraz wypisu z ewidencji gruntów i budynków postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych).	
Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 marca 2025 r. J. O. (dalej "skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na Starostę Kłodzkiego, do którego w dniu 27 lutego 2025 r. złożył wniosek o wydanie wyrysu z mapy ewidencyjnej oraz wypisu z ewidencji gruntów i budynków dla działki nr [...] położonej w N., zarzucając organowi ukrywanie:

1) dokumentów potwierdzających prawo skarżącego do działki nr [...] w ten sposób, że sporządzając w dniu 3 marca 2025 r. wypis z rejestru gruntów, nie wpisał nazwy dokumentu potwierdzającego to prawo;

2) nowego numeru, jaki otrzymała przedmiotowa działka po przyłączeniu miejscowości T. do miasta N. (Dz. U. z dnia 13 lutego 2013 r. poz. 200; rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części);

3) położenia oraz przebiegu granic działki, w ten sposób, że wydając wyrys z mapy ewidencyjnej, zaniechał wydania wyrysu dla działki, na której posadowiony jest budynek posiadający adres: [...] N., ul. [...], wydał natomiast wyrys dla położonej w miejscowości T. do 28 lutego 2012 r. działki, na której posadowiony jest budynek posiadający adres: [...] N., ul. [...].

W związku z powyższymi zarzutami, skarżący wniósł o uzyskanie od Starosty wyrysu z mapy ewidencyjnej dla działki nr [...], wypisu z ewidencji gruntów dla tej działki oraz wypisu z kartoteki budynków dla budynku posiadającego adres: [...] N., ul. [...] posadowionego na tej działce a także informacji jaki nowy numer identyfikacyjny otrzymała działka po przyłączeniu miejscowości T. do miasta N. z dniem 28 lutego 2012 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie w całości z uwagi na fakt, iż skarga na czynność materialno-techniczną wydania przez starostę informacji z operatu ewidencyjnego w formie wypisów i wyrysów nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Odnosząc się do sformułowanych w skardze zarzutów, organ wyjaśniał natomiast, że stosownie do przepisu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 2023 r. poz. 1984 ze zm.), stan prawny nieruchomości ustalony jest treścią wpisów w księdze wieczystej. Dla przedmiotowej działki nr [...] urządzona jest księga wieczysta, w której w dziale II ujawniony jest m.in. skarżący jako współwłaściciel w 1/4 części. Zgodnie z art. 26 ust. 1 ww. ustawy, podstawą oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej są dane katastru nieruchomości. W dziale I-O księgi wieczystej wykazana jest działka nr [...] o pow. [...] ha położona w m. N. przy ul. [...], Obręb – [...] N., w granicach której usytuowany jest budynek mieszkalny położony przy ul. [...] oraz trzy budynki niemieszkalne. Dokonując porównania treści danych ujawnionych w ewidencji gruntów i wykazanych na przedmiotowym wypisie z rejestrów, należy stwierdzić, iż informacje w nich zawarte dotyczące skarżącego zgodne są ze stanem prawnym ujawnionym w dziale II księgi, zaś oznaczenie nieruchomości wykazane w dziale I-O księgi zgodne jest z danymi wykazanymi w katastrze nieruchomości.

Ponadto, miejscowość "T.", wymieniona została w załączniku do rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200) a także w załączniku do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2019 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. 2019 poz. 2360) jako cyt. "część miasta N.". Tak nazwana część miasta nigdy – jak wskazał Starosta – nie była wykazana w ewidencji gruntów i budynków jako odrębna jednostka ewidencyjna, czy wyodrębniony obręb geodezyjny w rozumieniu przepisów obecnie definiujących te pojęcia jak i przepisów obowiązujących w czasie zakładania operatu ewidencji gruntów dla tych terenów. Nazwa ta ujawniona była jedynie na mapach topograficznych jako oznaczenie obiektu fizjograficznego wchodzącego w skład miasta N. Operat dla tego miasta został założony w 1965 r. na podstawie obowiązujących wówczas przepisów, w którym przedmiotowa działka oznaczona została nr [...] i wykazana w rejestrze w jednostce rejestrowej prowadzonej dla jednostki ewidencyjnej miasta N. W 1983 r. w granicach administracyjnych miasta N. przeprowadzone zostały czynności geodezyjnoprawne związane z odnowieniem operatu, w wyniku których w jednostce ewidencyjnej N. wyodrębnione zostały obręby ewidencyjne oznaczone nazwami: [...]-D. [...]; [...]-D. [...]; [...]-N. [...]; [...]-N. [...]; [...]-N. [...]; [...] –S. [...]; [...]-S. [...]; [...]-S. [...]. W wyniku odnowienia operatu działka nr [...] oznaczona została nr [...] i wykazana w jednostce rejestrowej nr [...], w której jako współwłaściciel w 1/2 części wykazany został skarżący.

Organ wyjaśnił również, że wykazany na aktualnej mapie ewidencyjnej przebieg granicy pomiędzy działką nr [...] i [...] ustalony został w ramach postępowania sądowego prowadzonego w sprawie o zasiedzenie części nieruchomości (działki [...]) zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w K. z dnia 14 października 2016 r. (sygn. akt [...]) i dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr [...].

Kończąc, organ wskazał, że z operatu ewidencji gruntów i budynków wydane zostały wnioskodawcy żądane dokumenty dotyczące działki nr [...] , w tym wyrys z mapy ewidencyjnej w skali 1:1000, na rysunku którego wykazany jest przebieg granic działki oraz usytuowanie i oznaczenie budynku mieszkalnego położonego przy ul. [...] oraz 3 budynków niemieszkalnych, wypis z rejestru gruntów, który w swej treści zawiera informacje dotyczące: położenia gruntów, ich powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych a także położenia budynków i ich rodzaju (funkcji), i powierzchni zabudowy, podmiotów ewidencyjnych, którym przysługuje prawo własności do przedmiotowej nieruchomości (działki nr [...] – skarżący wykazany jest jako współwłaściciel w 1/4 części tej nieruchomości) oraz informacje o budynkach niestanowiących przedmiotu odrębnej własności zlokalizowanych na przedmiotowej działce gruntu, z których wynika, że w jej granicach położone jest budynek mieszkalny dwukondygnacyjny położony przy ul. [...] o pow. zabudowy [...] m2, budynek niemieszkalny jednokondygnacyjny położony przy ul. [...] o pow. zabudowy [...] m2, budynek niemieszkalny jednokondygnacyjny położony przy ul. [...] o pow. zabudowy [...] m2 oraz budynek niemieszkalny jednokondygnacyjny położony przy ul. [...] o pow. zabudowy [...] m2. Wnioskodawca otrzymał zatem żądane dane we wskazanej we wniosku formie wypisów i wyrysów zawierających aktualne informacje, jakie ujawnione są w ewidencji gruntów i budynków. Podniesiony przez skarżącego zarzut ukrywania jakichkolwiek danych nie znajduje – w ocenie organu – zatem żadnego faktycznego uzasadnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził, co następuje:

Kontrola działalności administracji publicznej podejmowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach omówionych w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; zwanej dalej "P.p.s.a."). Zgodnie z § 2 art. 3 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;

4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto, jak stanowi art. 3 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Przywołane przepisy wyznaczają zatem zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego oraz zakres rzeczowy postępowania sądowoadministracyjnego. Oznacza to, że sąd administracyjny w trakcie wykonywania kontroli administracji publicznej, zobowiązany jest ustalić, czy zaskarżony akt podjęty przez organ administracji mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego.

Oceniając zakres przedmiotowy wniesionej przez skarżącego skargi, Sąd podziela stanowisko prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, że zaskarżona czynność materialno-techniczna Starosty nie należy do żadnej z kategorii spraw wskazanych w powołanych przepisach, a zatem wniesiona skarga jest niedopuszczalna. W szczególności nie jest ona innym aktem lub czynnością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., która podlegałaby zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Skarga na czynność materialno-techniczną polegającą na wydaniu przez organ rejestrowy wyrysu z mapy ewidencyjnej oraz wypisu z ewidencji gruntów i budynków a także kwestionująca zgodność z prawem danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków – jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie – nie podlega kognicji sądu administracyjnego (wyrok NSA z dnia 26 lipca 2023 r., I OSK 1364/23, LEX nr 3621422). Pogląd o niedopuszczalności skargi na czynność materialno-techniczną dotyczącą zmian w ewidencji gruntów i budynków, wskazujący, że nie jest objęty zakresem regulacji art. 3 § 2 P.p.s.a., podzielany jest w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdzie wskazuje się jednocześnie, że również przepisy szczególne nie przewidują możliwości wniesienia skargi w tym przedmiocie do sądu administracyjnego (postanowienia NSA z dnia: 11 maja 2022 r., I OZ 145/22, LEX nr 3772267; 22 lutego 2023 r., I OSK 2370/22, LEX nr 3554866).

Niezależnie od powyższego należy również zauważyć, że stosownie do przepisów art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1151 ze zm.; dalej "Pr.g.k."), starosta udostępnia informacje zawarte w operacie ewidencyjnym w formie:

1) wypisów z rejestrów, kartotek i wykazów tego operatu;

2) wyrysów z mapy ewidencyjnej;

3) kopii dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych operatu ewidencyjnego,

4) plików komputerowych sformatowanych zgodnie z obowiązującym standardem wymiany danych ewidencyjnych;

5) usług, o których mowa w art. 9 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej.

Zgodnie z art. 24 ust. 2 Pr.g.k., informacje zawarte w operacie ewidencyjnym są jawne. Każdy, z zastrzeżeniem ust. 5, może żądać udostępnienia informacji zawartych w operacie ewidencyjnym (ust. 4 art. 24 Pr.g.k.). Starosta udostępnia dane ewidencji gruntów i budynków zawierające dane podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, oraz wydaje wypisy z operatu ewidencyjnego, zawierające takie dane, na żądanie właścicieli oraz osób i jednostek organizacyjnych władających gruntami, budynkami lub lokalami, których dotyczy udostępniany zbiór danych lub wypis (art. 24 ust. 5 pkt 1 Pr.g.k.). Z przywołanych regulacji wynika zatem, że przedmiotem jawnych i powszechnie dostępnych informacji o gruntach, budynkach i lokalach, udzielanych w trybie art. 24 ust. 2 i ust. 4 Pr.g.k. na żądanie każdego, tj. bez konieczności wykazywania interesu prawnego mogą być tylko informacje o charakterze przedmiotowym. Natomiast informacje o charakterze podmiotowym lub podmiotowo-przedmiotowym, z uwagi na ochronę danych osobowych w nich zawartych, mogą być udzielane tylko w trybie art. 24 ust. 5 Pr.g.k., a więc z uwzględnieniem unormowanych tam ograniczeń.

Zgodnie natomiast z § 36 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2024 poz. 219 ze zm.; dalej "rozp.e.g.b."), wypisy i wyrysy, o których mowa w art. 24 ust. 3 pkt 1 i 2 Pr.g.k., organ rejestrowy udostępnia w postaci dokumentu sporządzonego w formie elektronicznej lub papierowej. Rodzaje wydawanych wypisów i wyrysów oraz ich treść zostały ustalone odpowiednio przepisami § 36 ust. 2-7 rozp.e.g.b. I tak, zgodnie z ust. 2 § rozp.e.g.b., wypis z rejestrów: gruntów, budynków, lokali jest dokumentem, który oprócz informacji zawartych w ewidencji odpowiednio dla: gruntów, budynków, lokali, zawiera:

1) nazwę organu wydającego wypis;

2) oznaczenie sprawy według obowiązującego systemu kancelaryjnego;

3) tytuł dokumentu - odpowiednio: "Wypis z rejestru gruntów", "Wypis z rejestru budynków", "Wypis z rejestru lokali";

4) nazwę województwa, powiatu, jednostki ewidencyjnej oraz nazwę i numer obrębu ewidencyjnego;

5) numer jednostki rejestrowej, odpowiednio: gruntów, budynków albo lokali;

6) w przypadku wypisu z rejestru gruntów informacje o znajdujących się na poszczególnych działkach ewidencyjnych budynkach niestanowiących odrębnego od gruntu przedmiotu własności i znajdujących się w nich lokalach niestanowiących odrębnego od gruntu przedmiotu własności;

7) w przypadku wypisu z rejestru budynków informacje o lokalach niestanowiących odrębnego od budynku przedmiotu własności znajdujących się w poszczególnych budynkach;

8) datę sporządzenia dokumentu;

9) nazwisko i imię osoby, która sporządziła dokument, albo adnotacje o sporządzeniu dokumentu w sposób automatyczny;

10) w przypadku wypisu sporządzonego w postaci elektronicznej - kwalifikowany podpis elektroniczny osoby reprezentującej organ albo kwalifikowany podpis elektroniczny osoby upoważnionej przez ten organ albo kwalifikowaną pieczęć elektroniczną urzędu obsługującego organ;

11) w przypadku wypisu sporządzonego w postaci papierowej - podpis osoby reprezentującej organ albo osoby upoważnionej przez ten organ oraz datę złożenia podpisu.

Wypisom z rejestrów: gruntów, budynków, lokali, niezawierającym danych podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy, oraz numerów ksiąg wieczystych, nadaje się odpowiednio tytuł: "Wypis z rejestru gruntów bez danych osobowych", "Wypis z rejestru budynków bez danych osobowych", "Wypis z rejestru lokali bez danych osobowych" (ust. 3 art. 36 rozp.e.g.b.). Wyrys z mapy ewidencyjnej jest fragmentem mapy ewidencyjnej zawierającym również (ust. 4 art. 36 rozp.e.g.b.):

1) nazwę organu wydającego wyrys;

2) oznaczenie sprawy według obowiązującego systemu kancelaryjnego;

3) tytuł dokumentu "Wyrys z mapy ewidencyjnej";

4) nazwę województwa, powiatu, jednostki ewidencyjnej oraz nazwę i numer obrębu ewidencyjnego oraz numery działek;

5) informację o skali mapy;

6) oznaczenie kierunku północy;

7) datę sporządzenia dokumentu;

8) nazwisko i imię osoby, która sporządziła dokument, albo adnotacje o sporządzeniu dokumentu w sposób automatyczny;

9) w przypadku wyrysu sporządzonego w postaci elektronicznej - kwalifikowany podpis elektroniczny osoby reprezentującej organ albo kwalifikowany podpis elektroniczny osoby upoważnionej przez ten organ albo kwalifikowaną pieczęć elektroniczną urzędu obsługującego organ;

10) w przypadku wyrysu sporządzonego w postaci papierowej - podpis osoby reprezentującej organ albo osoby upoważnionej przez ten organ oraz datę złożenia podpisu.

Wyrys z mapy ewidencyjnej, wypis z rejestru gruntów, budynków lub lokali sporządza się dla wybranych lub wszystkich działek, budynków lub lokali wchodzących w skład jednej jednostki rejestrowej (art. 36 ust. 5 rozp.e.g.b.). Wypisy, o których mowa w ust. 2, oraz wyrysy z mapy ewidencyjnej, o których mowa w ust. 4, organ opatruje klauzulą o treści: "Dokument niniejszy jest przeznaczony do dokonywania wpisu w księdze wieczystej (art. 36 ust. 6 rozp.e.g.b.). Wypisowi z rejestru gruntów niezawierającemu klauzuli, o której mowa w ust. 6, nadaje się tytuł: "Uproszczony wypis z rejestru gruntów" (art. 36 ust. 7 rozp.e.g.b.).

Z przywołanych przepisów § 36 rozp.e.g.b. wynika zatem, że treść poszczególnych wypisów z rejestrów i wykazów, a także wyrysów z mapy ewidencyjnej została w ściśle określona przez prawodawcę poprzez zastosowanie w nich zapisu odwołującego się do informacji zawartych w ewidencji odpowiednio dla gruntów, budynków i lokali, o których mowa odpowiednio w § 16 ust. 1, § 18 ust. 1 i § 20 ust. 1 r.e.g.b. Przewidziana w art. 24 ust. 3 Pr.g.k. forma udostępniania informacji z operatu ewidencyjnego wypisu bądź wyrysu przewidziana jest wyłącznie dla tych danych, które aktualnie są zawarte w operacie ewidencyjnym (wyrok WSA w Lublinie z dnia 23 stycznia 2020 r., III SA/Lu 426/19, LEX nr 2848018). Podkreślić przy tym należy, że organ rejestrowy (starosta), wydając z operatu ewidencyjnego dane w formie wypisu i wyrysu (dokumentu urzędowego), potwierdza jedynie to, co jest w nim aktualnie ujawnione. Niedopuszczalne jest natomiast dokonywanie w tym trybie, zmiany – jak tego domaga się w rozpoznawanej sprawie skarżący – istniejących wpisów w ewidencji gruntów i budynków. Wydanie z operatu ewidencji gruntów wypisu i wyrysu jest czynnością materialno-techniczną (wyroki: WSA w Poznaniu z dnia 29 stycznia 2014 r., II SA/Po 909/13, LEX nr 1542300; WSA w Kielcach z dnia 15 listopada 2023 r., II SA/Ke 545/23, LEX nr 3637485; NSA z dnia 7 lutego 2014 r, I OSK 2076/12, LEX nr 1765717; WSA w Gliwicach z dnia 22 kwietnia 2014 r., II SA/G1 1504/13, LEX 1519751). Ponadto zauważyć należy, że wypis i wyrys jako dokument urzędowy stanowi oświadczenie wiedzy a nie woli organu rejestrowego. Potwierdza jedynie stan faktyczny i prawny, jaki ujawniony jest w prowadzonych rejestrach. Jest pochodną istniejących faktów lub stanu prawnego i wraz ze zmianą tych faktów lub stanu prawnego dokument taki staje się nieaktualny i może być wydany nowy, odpowiadający aktualnemu stanowi prawnemu lub aktualnym faktom. Treść wypisu i wyrysu nie korzysta z domniemania ważności co oznacza, iż można przeprowadzić przeciwko jego treści dowód w toku postępowania jurysdykcyjnego. Strona, która uważa, że treść ewidencji gruntów wymaga zmiany (jest nieaktualna lub niepełna), nie powinna kwestionować treści wydanego przez organ wypisu, lecz wystąpić z wnioskiem o dokonanie zmian w ewidencji gruntów, który będzie podlegał rozpatrzeniu w odrębnym postępowaniu.

Istota danych ujawnionych w bazie danych ewidencji gruntów i budynków jako dokumentów wydanych przez organ prowadzący tę ewidencję w formie i treści przewidzianej przepisami Pr.g.k. i rozp.e.g.b. polega na odzwierciedleniu treści aktualnych danych zawartych w posiadanym przez organ rejestrze a odnoszących się do określonej działki czy działek ewidencyjnych. Żądanie od organu ujawnienia informacji, które nie mieszczą się w zakresie możliwych do ujawnienia informacji, oraz kwestionowanie ujawnionych w otrzymanym wypisie z ewidencji gruntów i budynków i wyrysie z mapy ewidencyjnej nie mieści się w katalogu spraw objętych kognicją sądu administracyjnego. Postawiony przez skarżącego zarzut ukrywania dokumentów i informacji jest w istocie zarzutem przeciwko treści otrzymanego wypisu i wyrysu. To prowadzi zaś do wniosku, że skargę należy odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Stąd orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.

Rozstrzygnięcie w punkcie drugim sentencji wynika z konieczności zastosowania przepisu art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.