Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 marca 2021 r. sygn. akt I SA/Gl 481/20 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi E. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 18 lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Sygnatura akt III FZ 433/21

U z a s a d n i e n i e

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę E. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 r.

Sąd wskazał, że w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie jej w całości z ponoszenia kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 3.12.2020 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy, które to postanowienie zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8.02.2021 r. Wobec prawomocnie zakończonego postępowania w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy zarządzeniem z dnia 12.02.2021 r. wezwano skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14.07.2020 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia oraz pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania skarżąca wpisu nie uiściła, ale w terminie wynikającym z wezwania złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w sytuacji, gdy kwestia ta została już merytorycznie, prawomocnie rozstrzygnięta wskutek rozpoznania uprzedniego wniosku w tym przedmiocie, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego, bowiem ponowne złożenie wniosku, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy. Strona może wprawdzie złożyć ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, co wynika z brzmienia art. 165 P.p.s.a., jednak czynność ta nie uchyla obowiązku usunięcia braku fiskalnego skargi. Ponieważ brak ten nie został przez skarżącą usunięty, skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: P.p.s.a.).

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca zarzuciła naruszenie art. 220 § 3 w związku z art. 243 i art. 244 § 1 P.p.s.a. przez błędne uznanie, iż skarga podlega odrzuceniu ze względu na nieuiszczenie wpisu, mimo, że do dnia wydania skarżonego postanowienia nie został rozpoznany ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, co w konsekwencji narusza jej prawo do sądu oraz naruszenie art. 58 § 1 w związku z art.49 § 1 i art. 220 § 3 P.p.s.a. przez odrzucenie skargi, mimo, że skarżąca nie otrzymała precyzyjnego wezwania do usunięcia braków formalnych skargi w postaci uiszczenia wpisu.

W uzasadnieniu zażalenia skarżąca swoją argumentację oparła na orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15.01.20201 r. (III OZ 49/21).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Również w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, na które powołuje się skarżąca, wyrażony został pogląd, że wystąpienie przez stronę postępowania sądowoadministracyjnego po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia opłat sądowych, nawet przed upływem siedmiodniowego terminu do ich zapłacenia, z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu. Dlatego też ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie ma wpływu na bieg terminu wskazanego przez Sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez Sąd terminie. Pogląd ten jest utrwalony w orzecznictwie sądowoadministracyjnym i nie budzi wątpliwości (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 10.05.2010 r., II FZ 115/10 i z dnia 20.10.2010 r., II FZ 527/10). Zastosowanie się do niego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny i odrzucenie skargi jest więc prawidłowe i nie prowadzi do naruszenia art. 220 § 3 w związku z art. 243 i art. 244 § 1 P.p.s.a.

Chybiony jest również zarzut braku precyzji wezwania do uiszczenia wpisu oraz wskazania w tym wezwaniu różnych sygnatur sprawy. Pod inną sygnaturą zarejestrowany jest bowiem kolejny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy, natomiast sprawa, w której odrzucono skargę, nadal toczy się pod sygnaturą dotychczasową i taka też widnieje w wezwaniu skierowanym do skarżącej. Wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi było więc wystarczająco precyzyjne, toteż odrzucenie skargi nie naruszało art. 58 § 1 w związku z art. 49 § 1 i art. 220 § 3 P.p.s.a.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie skarżącej.