Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz, Sędziowie Sędzia NSA Anna Kwiatek,, Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk (sprawozdawca), Protokolant Starszy inspektor Magdalena Futyma, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi J. O. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę

Wnioskiem z dnia 26 lipca 2011r. J. O., na podstawie art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 , poz. 60 ze zm.), zwrócił się o udzielenie pisemnej indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania tym podatkiem świadczonych usług.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca - "A" J. O., na podstawie umowy z dnia 7 września 2009 roku, wykonał na rzecz zamawiającego "B" sp. z o.o. w W. prace: ziemne, posadzkowe, ogrodowe i małej architektury w tzw. "C" w W.

W ujęciu szczegółowym zakres prac opisanych w załączniku nr 1 do Umowy obejmował:

1) wykonanie dachu zielonego na płycie stropowej garażu, poprzez ułożenie warstw systemowych dachu zielonego na już istniejących warstwach hydroizolujących, tj. rozłożenia substratu, modelowanie terenu, zamontowanie studzienek rewizyjnych, wykonanie działów wodnych na całej powierzchni tarasu, montaż włóknin zabezpieczających keramzyt oraz mat zabezpieczających drenaż przed zamuleniem,

2) wykonanie opaski żwirowej na płycie stropowej garażu, poprzez: zakup, transport, wykonanie opaski ze żwiru o określonej frakcji ułożonego na włókninie filtracyjnej między obrzeżami betonowymi na podbudowie z chudego betonu,

3) wykonanie drogi przeciwpożarowej na płycie stropowej garażu poprzez: montaż obrzeży z krawężników drogowych na podbudowie z chudego betonu, wykonanie warstwy wyrównawczej ze żwiru, wykonanie warstwy nośnej w systemie Netlon Advanced Turf lub równorzędnym,

4) wykonanie tarasów dachowych ogrodów, poprzez wykonanie warstw drenażowych na istniejącej hydroizolacji tj. zakup, transport i ułożenie mat zabezpieczająco drenujących, włóknin filtracyjnych, substratu dachowego o zawartości keramzytu min. 50%, studzienek rewizyjnych i założenie trawnika z siewu,

5) wykonanie nasadzeń bluszczy przy ul. G. w W., zakup i sprzedaż pozostałych roślin, drzew, krzewów (refaktura),

6) wykonanie na patio: automatycznego systemu nawadniania tj. zakup materiałów, ich transport, linii kroplujących, zraszaczy, studzienek, kroplowników, sterowników, czujników deszczu, zaworów elektromagnetycznych oraz nawadniania trawników na zewnątrz budynku przy ul. L. i G.,

7) wykonanie placu zabaw na płycie stropowej garażu poprzez: zakup, transport i montaż materiałów do wykonania nawierzchni placu, zakup i montaż: huśtawek ze stabilizacją (według określonych numerów katalogowych),

8) zakup i montaż: pergoli z ławkami, ławek, wykonanie alejek i ich obrzeży,

9) robót pozostałych obejmujących: ułożenie na dachu płytki 50x50, obrzeży, alejek oraz kostki brukowej o pow. 205 m2.

Umówiony zakres robót (z niewielkimi zmianami) został wykonany w okresie 13 października 2009 – 7 października 2010r. i odebrany w dniu 8 grudnia 2010r. (protokół odbioru końcowego). Fakturę wystawiono w dniu 8 grudnia 2010r.

Pismem z dnia 28 października 2011r., na wezwanie organu w trybie art. 169 Ordynacji podatkowej, wnioskodawca wskazał dodatkowo, iż w okresie zaistnienia stanu faktycznego był zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i pozostaje nim nadal. Wskazał również, iż podlegające opodatkowaniu czynności wykonane zostały w ramach jednej kompleksowej umowy, której przedmiot stanowiły prace polegające na zagospodarowaniu terenu zieleni i wykonaniu infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu. Według PKWiU obowiązującej dla celów podatkowych do dnia 31.12.2010r. :

- materiał roślinny ogrodniczy, o którym mowa w zapytaniu sklasyfikowany jest pod podziałką: PKWiU 01.12,

- usługi ogrodnicze, o których mowa w zapytaniu sklasyfikowane są pod podziałką: PKWiU 01.41.12.

- infrastruktura towarzysząca budownictwu mieszkaniowemu, nie jest klasyfikowana odrębnie w PKWiU 97.

Objęcie od dnia 1 stycznia 2008r. infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu opodatkowaniem według stawki podstawowej VAT w wysokości 22 % sprawia, że po tej dacie nie ma znaczenia zakwalifikowanie statystyczne obiektów i czynności wyszczególnionych w art. 146 ust. 1 ustawy VAT związanych z budownictwem mieszkaniowym (z wyłączeniem tych czynności i obiektów, które pozostają objęte niższymi stawkami niż podstawowa). W przedmiotowej sprawie dotyczy to, jak wyżej wskazano: materiału roślinnego ogrodniczego sklasyfikowanego pod podziałką PKWiU 01.12 i usług ogrodniczych sklasyfikowanych w PKWiU pod podziałką 01.41.12.

Wnioskodawca zapytał, czy:

1. w wystawionej fakturze prawidłowo zastosował stawkę VAT w wysokości 3% w odniesieniu do materiału roślinnego użytego do wykonania w/w czynności, symbol PKWiU 01.12, skoro materiał roślinny w całości pochodził z zakupu zewnętrznego (nie z własnych upraw szkółkarskich)?

2. usługi ogrodnicze, o których mowa w pkt 6 opisu stanu faktycznego, podlegały zafakturowaniu przy zastosowaniu stawki VAT w wysokości 7%, symbol PKWiU 01.41 ?

3. w odniesieniu do pozostałych czynności wymienionych w pkt 1-9 opisu stanu faktycznego prawidłowo w wystawionej fakturze zastosowano stawkę VAT w wysokości 22% ?

- w sytuacji gdy zespół mieszkalno - usługowy "C" z uwagi na przewagę funkcji mieszkalnej podlega zaklasyfikowaniu do obiektów mieszkalnych (PKOB 11).

Przedstawiając własna ocenę podatnik wskazał na art. 19 ust. 1 ustawy VAT, zgodnie z którym obowiązek podatkowy, co do zasady, powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi.

Powołał się na art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 26 listopada 2010r.(o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej - Dz. U. Nr 238, poz. 1578) nowelizującej ustawę VAT wskazując, że w jego ocenie obowiązek podatkowy w odniesieniu do wykonanych czynności powstał w m-cu grudniu 2010r. lub najpóźniej w styczniu 2011r., co oznacza, że właściwymi w sprawie pozostawały stawki VAT obowiązujące do dnia 31 grudnia 2010r. Skoro bowiem czynności wykonane zostały przed dniem zmiany stawek podatkowych, to w myśl powołanego art. 19 pkt 12 ustawy nowelizującej z dnia 26 listopada 2010r., nawet gdy obowiązek podatkowy w odniesieniu do wyspecyfikowanych powyżej czynności powstał po dniu 1 stycznia 2011r., to podlegały one opodatkowaniu według stawek obowiązujących do dnia 31 grudnia 2010r., jako obowiązujących w momencie ich wykonania, czyli w wysokości: 3%, 7% i 22%, to jest:

- w odniesieniu do wysadzonych drzew, krzewów i roślin okrywowych stawkę VAT 3%, na podstawie poz. 2 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym w 2010r.;

- w odniesieniu do "usług związanych z zagospodarowaniem terenów zieleni" stawkę VAT w wysokości 7% jako czynności sklasyfikowanych pod podziałką PKWiU 2004 - 01.41.12, na podstawie poz. 135 załącznika nr 3 do ustawy VAT;

- w odniesieniu do pozostałych czynności, o których mowa w pkt 1-9 opisu stanu faktycznego, stawkę podatku VAT w wysokości 22% jako czynności mieszczących się w pojęciu infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu.

Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z art. 146 ust. 3 ustawy VAT, urządzanie i zagospodarowanie terenu w ramach przedsięwzięć i zadań budownictwa mieszkaniowego, a w szczególności: drogi, dojścia, dojazdy, zieleń i mała architektura, związane z obiektami budownictwa mieszkaniowego podlegały opodatkowaniu obniżoną stawką VAT w wysokości 7%, lecz tylko do dnia 31 grudnia 2007r. (art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy).

Czynności polegające na wykonaniu zieleni i małej architektury w sposób profesjonalny na patio zespołu mieszkalno - usługowego i częściowo poza budynkiem, powinny zostać opodatkowane po dniu 1 stycznia 2008r. stawką podstawową 22%, jako niepodlegające zaliczeniu po tej dacie do czynności dotyczących obiektów budowlanych lub ich części objętych mianem społecznego budownictwa mieszkaniowego, a zgodnie z przepisem art. 2 pkt 12 ustawy VAT przez obiekty budownictwa mieszkaniowego, których dotyczy obniżona 7% stawka VAT rozumie się wyłącznie budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11, tj. bez infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu.

Zdaniem Wnioskodawcy wykładnia art. 41 ust. 2 w związku z art. 12-12c ustawy nowelizującej, uzasadnia stwierdzenie, że obniżona 7% stawka VAT w okresie od 1 stycznia 2008 - 31 grudnia 2010r. dotyczy wyłącznie budynków mieszkalnych, z wyłączeniem infrastruktury towarzyszącej i nie obejmuje czynności mieszczących się w tym pojęciu, nawet wówczas gdy wykonane zostały w obrębie budynku mieszkalnego.

Zaskarżoną interpretacją indywidualną z dnia [...] Minister Finansów - Dyrektor Izby Skarbowej uznał stanowisko J. O. za nieprawidłowe w zakresie pytania nr 3, a

w pozostałym zakresie (pytanie 1 i 2) uznał je za prawidłowe.

W odniesieniu do pytania 1, wskazując na poprawność stanowiska wnioskodawcy wyjaśnił, że materiał roślinny ogrodniczy sklasyfikowany do grupowania PKWiU 01.12 - "warzywa, specjalne rośliny ogrodnicze; produkty szkółkarskie" - przy założeniu, że wskazana przez Wnioskodawcę klasyfikacja dla materiału roślinnego użytego do wykonania przedmiotowych usług jest prawidłowa - zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 2008r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług w związku z poz. 2 załącznika do tej ustawy, w okresie do dnia 31 grudnia 2010r. podlegała opodatkowaniu obniżoną 3% stawką podatku VAT.

Dalej organ wskazał na prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 stwierdzając, iż świadczone przez wnioskodawcę usługi ogrodnicze, wykonane na patio, sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 01.41.12 jako "usługi związane z zagospodarowaniem terenów zielonych", w okresie do dnia 31 grudnia 2010r. korzystały z preferencyjnej stawki podatku VAT w wysokości 7%, zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, w związku z pozycją 135 załącznika nr 3 do ustawy VAT.

Następnie organ odniósł się do pytania nr 3 zauważając, że z uwagi na treść postawionych pytań nr 1 i 2, zakres pytania nr 3 dotyczy wykonania:

- dachu zielonego na płycie stropowej garażu,

- opaski żwirowej na płycie stropowej garażu,

- drogi przeciwpożarowej na płycie stropowej garażu,

- tarasów dachowych - ogrodów,

- nasadzeń bluszczy,

- placu zabaw na płycie stropowej garażu ,

- montażu i zakupu: pergoli z ławkami, ławek, wykonanie alejek i ich obrzeży,

- robót pozostałych obejmujących: ułożenie na dachu płytki 50x50, obrzeży, alejek oraz kostki brukowej o pow. 205 m2.

W odniesieniu do usług wykonania nasadzeń bluszczy, z uwagi na określenie przez wnioskodawcę przedmiotu tych usług jako wykonanie nasadzeń bluszczy przy ul. G. w W., zakwalifikowanie ich do infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu nie znajduje uzasadnienia. Stwierdzono, że o ile usługi te mieściły się w grupowaniu statystycznym PKWiU 01.41.12 jako "usługi związane z zagospodarowaniem terenów zielonych", to w okresie do dnia 31 grudnia 2010 r. korzystały z preferencyjnej stawki podatku VAT w wysokości 7%, zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, w związku z pozycją 135 załącznika nr 3 do ustawy.

W odniesieniu do pozostałych usług objętych pytaniem nr 3 organ wskazał, że zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy stawka podatku wynosi 7 %, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym (art. 41 ust. 12 ustawy).

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b (art. 41 ust. 12a ustawy).

Wskazał na § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212 poz. 1336) obowiązującego od dnia 1 grudnia 2008r. do 31 grudnia 2009r., zgodnie z którym stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do:

1) robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,

2) obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są w objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

Od dnia 1 stycznia 2010r. obowiązuje § 37 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 r.), który w okresie do dnia 31 grudnia 2010r. stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża do wysokości 7% w ww. zakresie.

W myśl art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Dalej organ wskazał na art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy, stanowiący, że w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007r., stawkę w wysokości 7% VAT stosowało się m. in. w odniesieniu do robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą. W myśl art. 146 ust. 2 przez roboty związane z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, rozumie się roboty budowlane dotyczące inwestycji w zakresie obiektów budownictwa mieszkaniowego i infrastruktury towarzyszącej oraz remontów obiektów budownictwa mieszkaniowego.

Infrastruktura towarzysząca budownictwu mieszkaniowemu, stosownie do zapisu art. 146 ust. 3 ustawy obejmowała sieci rozprowadzające, wraz z urządzeniami, obiektami i przyłączami do budynków mieszkalnych, urządzanie i zagospodarowanie terenu w ramach przedsięwzięć i zadań budownictwa mieszkaniowego, w szczególności drogi, dojścia, dojazdy, zieleń i małą architekturę, urządzenia i ujęcia wody, stacje uzdatniania wody, oczyszczalnie ścieków, kotłownie oraz sieci wodociągowe, kanalizacyjne, cieplne, elektroenergetyczne, gazowe i telekomunikacyjne - jeżeli były one związane z obiektami budownictwa mieszkaniowego.

Zatem preferencyjna, 7% stawka podatku nie znajduje zastosowania do robót budowlano - montażowych, remontów czy też robót konserwacyjnych dotyczących infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu.

W konkluzji stwierdzono, że usługi wykonania na płycie stropowej garażu: dachu zielonego, opaski żwirowej, drogi przeciwpożarowej, placu zabaw, a ponadto usługi wykonania tarasów dachowych - ogrodów, montażu wraz z zakupem pergoli z ławkami, ławek, wykonanie alejek i ich obrzeży, a także pozostałych robót obejmujących ułożenie na dachu płytki 50x50, obrzeży, alejek oraz kostki brukowej o pow. 205 m2 - do dnia 31 grudnia 2010 r. objęte były podstawową stawką podatku w wysokości 22%.

Na koniec organ zaznaczył, że nie jest właściwy do klasyfikowania wyrobów i usług do odpowiednich grupowań statystycznych, ponieważ do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem czynności oraz prawidłowym zaklasyfikowaniem tych czynności do właściwych grupowań statystycznych, obowiązany jest podatnik. W związku z powyższym organ odniósł się do klasyfikacji podanych przez wnioskodawcę.

Nie zgadzając się z wydaną interpretacją J. O. wezwał Ministra Finansów – Dyrektora Izby Skarbowej do usunięcia naruszenia prawa, polegającego na przyjęciu, że wykonane w 2010 roku na patio "C" zainstalowanie systemu nawadniania oraz systemu nawadniania trawników na zewnątrz budynku podlega opodatkowaniu stawką w wysokości 7%.

J. O. wyjaśnił, że we wniosku o interpretację w pytaniu 2 zamiast pkt 5 stanu faktycznego (wykonanie nasadzeń bluszczy) omyłkowo wskazał pkt 6 (wykonanie automatycznych systemów nawadniania na patio i trawników na zewnątrz). Czynność nasadzenia bluszczy (opis pkt 5) podlega ewidentnie zakwalifikowaniu do czynności z PKWiU 01.41.1 "Usługi związane z zagospodarowaniem terenów zieleni". Wyjaśnił, że czynności wyszczególnione w pkt 6, objęte pytaniem nr 3, a to było intencją wnioskodawcy, dotyczyły czynności objętych stawką podatkową 22%. Na poparcie swojego stanowiska J. O. powołał się na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej nr [...]. Podkreślał, że w jego sytuacji nie ma miejsca świadczenie kompleksowej usługi w postaci wykonania ogrodu, lecz dwie odrębne czynności: wykonanie ogrodu oraz wykonanie systemu nawadniającego. Dla usług zakładania systemów nawadniających, nawet wówczas, gdy są one połączone z kompleksowym wykonaniem ogrodu, prawidłową stawką jest stawka 22%.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie organ stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie J. O. kwestionował powyższą interpretację w zakresie dotyczącym wskazania jako prawidłowej stawki podatku od towarów i usług w wysokości 7% właściwej dla opodatkowania usług polegających na dostawie i wykonaniu usługi montażu automatycznego systemu nawadniania roślin i trawników na patio oraz na zewnątrz "C" w W.

Zarzucił naruszenie art. 2 pkt 12 , art. 41 ust. 2, art. 146 ust. 1 pkt 3 lit. a w zw. z ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, poprzez ich błędną wykładnię. Wnosił o uchylenie interpretacji w zaskarżonej części, wyrażając ocenę, że ww. czynności, z racji zaliczenia ich do infrastruktury związanej z budownictwem mieszkaniowym, podlegały po dniu 31 grudnia 2007r. opodatkowaniu podstawową stawką podatku od towarów i usług, to jest w 2010 roku w wysokości 22%.

W uzasadnieniu skargi przedstawił w sposób szczegółowy dotychczasowy stan sprawy oraz stanowiska obu stron postępowania.

Wywodził, że udzielona przez organ podatkowy interpretacja indywidualna, co do zasady, jest w jego ocenie prawidłowa, z wyjątkiem dotyczącym opodatkowania stawką VAT 7% dostawy i montażu systemu automatycznego nawadniania roślin. Udzielona przez organ odpowiedź w tym zakresie jest o tyle nieprawidłowa, że w pytaniu nr 2 zawartym we wniosku o interpretację, błędnie wskazał na pkt 6 zamiast na pkt 5 opisu stanu faktycznego, co stanowi jego oczywistą omyłkę. Na omyłkę tę bezskutecznie zwracał uwagę w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa.

Na koniec podniósł, że system automatycznego nawadniania stanowił element zespołu czynności wykonanych przez skarżącego w ramach jednego zadania szczegółowo opisanego w pkt 1-4, 6-9 w zespole "C" i nie ma podstaw do twierdzenia, iż nie mieści się on w pojęciu infrastruktury towarzyszącej związanej z budownictwem mieszkaniowym.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów - Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał argumentację zawartą w skarżonej interpretacji i wniósł o oddalenie skargi. Organ wyraził wątpliwość, iż błędne wskazanie w opisie stanu faktycznego, o którym mowa wyżej, wynikało z omyłki skarżącego. Zwrócił uwagę, iż w toku postępowania skarżący był wzywany do wskazania klasyfikacji statystycznej dla usług wymienionych w poszczególnych pytaniach, również dla pytania nr 2. Treść odpowiedzi wnioskodawcy nie pozostawiała wątpliwości. Oczywista omyłka, zdaniem organu, mogła być skorygowana na tym etapie przez skarżącego.

Wskazano też, że instytucja wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie jest środkiem dającym możliwość korygowania przez wnioskodawcę opisu stanu faktycznego, czy też treści zadawanych pytań we wniosku ORD-IN.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Dokonując kontroli zaskarżonej interpretacji pod względem jej zgodności z prawem Sąd stwierdza, że skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona interpretacja prawa nie narusza.

Odniesienia Sądu wymaga przede wszystkim kwestia, czy zmiana w stanie faktycznym poddanym interpretacji Ministra Finansów, dokonana w treści wezwania do usunięcia naruszenia prawa, obliguje ten organ, jak oczekuje tego strona skarżąca, do uwzględnienia tej modyfikacji i ewentualnej zmiany interpretacji.

W odniesieniu do powyższego w pierwszej kolejności wskazać należy, że z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej wynika, że składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej jest zobowiązany do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Z kolei art. 14h Ordynacji podatkowej stanowi, że w sprawach dotyczących indywidualnej interpretacji stosuje się odpowiednio między innymi art. 169 § 1 ustawy. Z unormowań tych wynika, że organ dokonujący indywidualnej interpretacji prawa podatkowego jest związany stanem faktycznym, jak i zaprezentowaną przez pytającego oceną prawną stanu faktycznego, w tym sensie, że nie może dokonywać żadnych zmian, ani w ramach stanu faktycznego, ani w ramach wynikającej z niego oceny stanu faktycznego. Zważywszy na fakt związania treścią wniosku o udzielenie interpretacji, wniosek określa przedmiotowy zakres sprawy, w której interpretacja jest udzielana i determinuje zakres orzekania organu. W związku z tym, w toku postępowania organ nie dokonuje własnych ustaleń faktycznych, ani nie dokonuje oceny pod względem wiarygodności, czy zgodności z rzeczywistością podanego przez wnioskodawcę stanu faktycznego. Postępowanie opiera się więc wyłącznie na hipotetycznym stanie faktycznym przedstawionym przez wnioskodawcę we wniosku. W stosunku do określonego przez wnioskodawcę zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego wyrażana jest ocena prawna, tak przez samego podatnika, jak i przez organ podatkowy. Organ podatkowy dokonuje zatem interpretacji przepisów prawa podatkowego na podstawie określonego we wniosku stanu faktycznego, którym jest związany. Tylko w stosunku do stanu faktycznego wskazanego we wniosku udzielona interpretacja indywidualna jest następnie wiążąca w zakresie skutków, o których mowa w art. 14l i nast. Ordynacji podatkowej.

Skarżący w sposób niebudzący wątpliwości przedstawił stan faktyczny, precyzując go na wezwanie organu w trybie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej (w odniesieniu do wskazanych precyzyjnie we wniosku czynności podał jaka jest ich klasyfikacja statystyczna według obowiązującej do dnia 31 grudnia 2010 r. dla celów podatku od towarów i usług Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług).

W tak określonym stanie faktycznym organ miał zatem obowiązek dokonać interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, co też uczynił.

W kontekście powyższego nie można przyjąć, że modyfikacja stanu faktycznego dokonana przez wnioskodawcę w wezwaniu do usunięcie naruszenia prawa z dnia 28 listopada 2011 r. obligowała organ do zmiany wydanej interpretacji indywidualnej.

Przechodząc do merytorycznej poprawności wydanej interpretacji w pierwszej kolejności wskazać należy na ogólną zasadę podlegania ustawie o podatku od towarów i usług odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju (art. 5 ust. 1 ww. ustawy) oraz ogólną zasadę identyfikowalności usług na podstawie klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej (art. 8 ust. 3 ww. ustawy).

Prawidłowo więc wywiódł organ, że to podatnik określa przedmiot opodatkowania, co oznacza po jego stronie obowiązek zaklasyfikowania wykonywanych czynności do stosownych grupowań statystycznych. W sprawie niniejszej, do dnia 31 grudnia 2010r. zastosowanie miały przepisy Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r.

W stosunku do wykonanych usług określonych w pkt 6 stanu faktycznego, którego dotyczyło pytanie 2 podatnik podał, iż mieszczą się one w grupowaniu statystycznym PKWiU 01.41.12 –"usługi związane z zagospodarowaniem terenów zielonych".

Na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z załącznikiem nr 3 do ustawy, poz. 135, tego typu usługi podlegały preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 7%, wobec czego stanowisko wnioskodawcy zaprezentowane we wniosku zostało uznane za prawidłowe.

Sąd nie podziela tym samym zarzutu skargi w zakresie naruszenia przepisu art. 41 ust. 2 ustawy. Konsekwencją zastosowania stawki 7%, było zakwalifikowanie spornej usługi przez samego podatnika do pozycji 01.41.12 PKWiU.

Nie można zaś zarzucić organowi podatkowemu, iż niezasadnie, w opisanym przez podatnika stanie faktycznym, uznał za nieprawidłowe zakwalifikowanie usługi nasadzenia bluszczy przy ul. G. w W. do infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu.

Usługi te mieściły się w grupowaniu statystycznym PKWiU 01.41.12 jako "usługi związane z zagospodarowaniem terenów zielonych" i w okresie do dnia 31 grudnia 2010 r. korzystały z preferencyjnej stawki podatku VAT w wysokości 7%, zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, w związku z pozycją 135 załącznika nr 3 do ustawy.

Sąd nie stwierdził tym samym naruszenia wskazywanych w skardze przepisów prawa, nie dopatrzył się również naruszenia innych przepisów materialnych oraz procesowych, mających zastosowanie w sprawie. W konsekwencji uznał zaskarżoną interpretację za wydaną bez naruszenia prawa.

Wobec powyższego, nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonej interpretacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.