Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 4 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 marca 2022 r., sygn. akt II SAB/Kr 30/22 o odrzuceniu skargi A. B. na bezczynność Wójta Gminy Koniusza w zakresie budowy kanalizacji postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną; 2. zwrócić od Skarbu Państwa (z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie) na rzecz A. B. kwotę 100 złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 28 marca 2022 r., sygn. akt II SAB/Kr 30/22, odrzucił skargę A. B. na bezczynność Wójta Gminy Koniusza w zakresie budowy kanalizacji.

W przewidzianym przepisami prawa terminie skarżący wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu z uwagi na to, iż zawierała brak formalny, który nie podlegał konwalidacji, tj. nie zawierała uzasadnienia przytoczonych podstaw kasacyjnych.

Przepis art. 176 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329; dalej "p.p.s.a.") stanowi, że skarga kasacyjna powinna zawierać:

1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części;

2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie;

3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.

Nadto, zgodnie z treścią art. 176 § 2 p.p.s.a. poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy.

W świetle powołanego art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym i powinna czynić zadość nie tylko wymaganiom przewidzianym dla pisma w postępowaniu sądowym, lecz także właściwym dla niej wymaganiom konstrukcyjnym. Rodzi to konieczność prawidłowego skonstruowania podstaw kasacyjnych. Przez przytoczenie podstaw kasacyjnych należy rozumieć dokładne wskazanie takiej podstawy oraz określenie tych przepisów prawa, które zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną uległy naruszeniu przez sąd wydający zaskarżone orzeczenie. Spełnienie tych wymogów jest konieczne ponieważ wyznacza granice skargi kasacyjnej, którymi związany jest Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 183 § 1 p.p.s.a. Z kolei uzasadnienie podstaw kasacyjnych polega na wykazaniu przez autora skargi kasacyjnej, że stawiane przez niego zarzuty mają usprawiedliwioną podstawę i zasługują na uwzględnienie (zob. B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 176).

We wniesionej skardze kasacyjnej skarżący nie uczynił zadość powołanym powyżej regulacjom prawnym. Zaskarżonemu orzeczeniu w sposób ogólny zarzucono naruszenie art. 2, 7, 32 Konstytucji RP, a także naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 7, 8, 77 i 80 k.p.a. Jednakże poza wymienionymi powyżej regulacjami prawnymi w skardze kasacyjnej nie zostały postawione i uzasadnione zarzuty dotyczące konkretnych norm prawa materialnego i procesowego.

Zgodnie z treścią art. 177a p.p.s.a., jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z powyższej regulacji jednoznacznie wynika, że z trybu uzupełnienia braków skargi kasacyjnej wyłączone zostały wymagania w postaci przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia. Przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie są zatem elementami konstrukcyjnymi skargi kasacyjnej, których brak skutkuje jej odrzuceniem, bez uprzedniego wzywania do usunięcia któregoś z tych braków (zob. wyrok NSA z dnia 27 lutego 2020 r., sygn. akt I FSK 2166/18, https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 p.p.s.a. w zw. z art. 178 p.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną.

O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 p.p.s.a.