Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska - Kyć po rozpoznaniu w dniu 19września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.P. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie gier losowych (kar pieniężnych – pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia) w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Pismem z 3 lipca 2013 r. (nadanym 4 lipca 2013 r.) I.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...], w przedmiocie gier losowych (kar pieniężnych – pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia) wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Wyrokiem z 30 października 2012 r. sygn akt III SA/Gl 594/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie gier losowych (pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia). W uzasadnieniu wyroku strona skarżąca została pouczona o możliwości zaskarżenia postanowienia z 28 lutego 2011 r. poprzez wniesienie odrębnej skargi do tut. Sądu w terminie 30 dni od daty otrzymania niniejszego wyroku, która będzie przedmiotem odrębnego postępowania. Powyższy wyrok doręczony został na adres pełnomocnika strony skarżącej 29 stycznia 2013 r., co potwierdza znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru.

Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi nie było zawinione wynikało bowiem z zaniechania pełnomocnika skarżącego, który nie ponosi za nie winy. W dniu 3 lipca 2013 r. po ponownym przeanalizowaniu dokumentów sprawy skarżący pozyskał informację, że termin do złożenia skargi minął. Był przekonany o możliwości wniesienia skargi przy postanowieniu Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 tekst jedn. ze zm.) dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Z kolei przepis art. 87 p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Przechodząc do rozpatrzenia istnienia w sprawie niniejszej ustawowych przesłanek przywrócenia terminu wyjaśnić należy, że o braku winy strony w uchybieniu terminu, można mówić jedynie w sytuacji, gdy istniały przeszkody nie do przezwyciężenia tj. takie, których skarżący przy zachowaniu należytej staranności i dołożeniu maksymalnego w danych warunkach wysiłku nie mógł usunąć. Uniknięcie negatywnych skutków dokonania czynności procesowej po upływie terminu zakreślonego do jej wykonania wymaga, więc uprawdopodobnienia braku winy umyślnej, ale także lżejszej jej postaci – niedbalstwa, rozumianego jako niedołożenie należytej staranności, jakiej można wymagać od każdej osoby dbającej o swoje interesy. Wykluczenie winy w uchybieniu terminu wymaga wykazania, iż mimo dołożenia wszelkich możliwych w danych warunkach starań, strona nie mogła przezwyciężyć przeszkody uniemożliwiającej jej dokonanie czynności postępowania w terminie ustawowym (por. wyrok NSA z 21 grudnia 2006 r. sygn. akt I FSK 374/06, lex nr 262725).

Zdaniem sądu pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił w sposób przekonywujący, iż uchybienie terminu do wniesienia skargi było niezawinione. Na profesjonalnym pełnomocniku ciąży obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Dodatkowo, pełnomocnik profesjonalny, jakim jest adwokat lub radca prawny, podlega większym wymaganiom w związku z posiadaną przez siebie wiedzą z zakresu prawa oraz znajomością procedury sądowej (post. NSA z dnia 11 marca 2009 r. sygn. akt I OZ 198/09). Jeżeli podmiotem, który uchybił terminowi, jest profesjonalny pełnomocnik, można mówić o wyłączeniu winy w przypadku powstania przeszkody nadzwyczajnej np. nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar.

Należy nadto zauważyć, że w przypadku, gdy osoba reprezentowana jest przez pełnomocnika, wina tego pełnomocnika w uchybieniu terminu obciąża samą stronę (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn. akt II FZ 946/12, publ. Lex nr 1240547).

W niniejszej sprawie wyrok zawierający szczegółowe pouczenie dotyczące terminu wniesienia skargi został doręczony na adres pełnomocnika skarżącego 29 stycznia 2013 r. więc 30 dniowy termin do wniesienia skargi upłynął 28 lutego 2013 r. (czwartek). Skarga została nadana 4 lipca 2013 r. r. więc po upływie terminu do jej wniesienia.

Należy stwierdzić, że pełnomocnik skarżącego nie wskazał okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z pewnością nie należy do nich zaniechanie pełnomocnika w zakresie dokładnej analizy akt. Spóźnienia we wniesieniu skargi nie usprawiedliwia także błędne przekonanie pełnomocnika o innym terminie lub trybie wniesienia skargi do sądu.

Pełnomocnik skarżącego jest adwokatem a więc fachowym pełnomocnikiem od którego należy oczekiwać profesjonalizmu w wykonywaniu obowiązków zawodowych co wiąże się na gruncie analizowanej sprawy z dochowaniem należytej staranności przy prawidłowym i terminowym wniesieniu skargi. Nie ulega wątpliwości, że można było, przyjmując powyższy miernik, zapobiec uchybieniu terminowi do wniesienia skargi. Ponieważ nie dochowanie przez w/w pełnomocnika terminu do wniesienia skargi nie jest następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz jest konsekwencją niedostatecznej staranności w prowadzeniu własnych spraw, uznać należy, iż nie zachodzą ważne powody do przywrócenia uchybionego terminu.

W związku z powyższym, Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia